Bedenim acı içinde titriyordu, ama titremelerimi umursamıyordu. " Burdan çıkmamız için birimizin ölmesi gerekiyor." Kaçması için kurban ettiği bendim değil mi? " Beni öldürecek misin?" Elindeki ip benim nefesimi kesecekti, oysa o ip ile dün bana salıncak kurmuştu. " Başka çıkış yolum yok." Boynuma geçirdiği ip benim nefesimi kesmişti, peki o çıkış yolunu bulmuş muydu?

Dans ediyorduk ama bu son dansımızdı biliyordum. Gözlerimi açtığımda bana bakan kahverengi gözlerinde takılı kaldım. Belki de kahvesine gömdü beni.Bilmiyorum. ''Hiç mi sevmek istemedin beni.'' Dediğimde elleri kaskatı kesildi. Bu konuşmayı asla beklemediği belliydi. Durdu. Dans ediyorduk ama durunca bende durdum.Elleri hala belimdeydi ama dans etmiyorduk. Ellerim hâla omuzundaydı ama devam etmiyorduk. ''Sevme de bu saatten sonra.''Dedim. Gözlerini yumdu ,sonra açtı. ''On altı yıldır bir sen diyor kalbim.Bir seni istiyor .'' Gözümden bir damla yaş aktı. Bunu gördü, yutkundu. Devam ettim belki de böyle olması gerekiyordu. ''On altı yıldır sevgimi büyüttüm,peşinde sen diye koştum . Hiç mi karşılığı olmazdı?'' Şimdi onun da gözleri dolmuştu. ''Ben senden bugün vazgeçtim Çınar ."