kuzeyata: Derse geciktin kuzeyata: Bir şey mi oldu liva: sen kimsin? kuzeyata: Nasıl yani? liva: cidden soruyorum sen kimsin? kuzeyata: Harbiden tanımıyor musun? liva: tanımıyorum, tanımam mı gerekiyordu? Liva Pınar; gürültüyü kendine dert edinmiş, yalnızlıkta huzur bulmuş genç bir kızdır. Küçüklüğünden bu yana onunla gelen psikolojik sorunları liseye geçtiğinde daha da artar ve işin içinden çıkamaz. Zamanla, dışarıdan bakan herkesin anlayabileceği gözle görülür sorunlarının oluşmasıyla kendini okul ve ev döngüsünün içinde bulur. Kimseyle iletişime geçmeyen Liva'yı fark eden sınıfın konuşkan, futbolcu çocuğu Kuzey Ata; Liva'nın durumuna kayıtsız kalamaz ve kendini Liva'ya yardım ederken bulur. 150426

Hayatının alt üst olduğu gecede evlerine sık sık gelen Devrim Kozan'ın evlilik teklifini kabul eden Ayperi artık yeni bir hayata adım atmak zorundadır. Evliliği kabul ederek hiç bilmediği bir ailenin evine, İstanbul'dan Trabzon'a taşınmak zorunda kalır. Basit bir oyun sandıkları bu evlilik gerçeğe dönerken yaşadıkları aşk geçmişinin sır perdesi aralayacaktır. *** "Kırmızı uçurtma," dedim canım acısa da konuşmaya devam ederek. "Pembe balon sendin. Anlıyor musun? Sahip olamadığım her şey sendin." "Ellerin," dedim avuç içimdeki merhemi ellerine, soyulmuş parmakalarının üzerine bırakırken. "Ellerini iyileştir çünkü kalbindeki kötülüğü hiçbir zaman iyileştiremeyeceksin. Sen yalancı bir adamsın ve bunun üzerini hiçbir şeyle kapatamayacaksın. Kalbin dursa dönüp bakmayacağım sana."

Aynı evde kalan iki yakın arkadaş olan Bora ve Arzu çıkarları için birlikte bir işe kalkışırlar. Arzu'nun teklifi beklenmedikti ama asıl beklenmedik olansa seksi öğretmesi teklifini kabul eden Bora'ydı. Arzu seksi öğretecekti, Bora ise aşık olduğu diğer yakın arkadaşına yaklaşabilecekti sonunda. +18 üstü yaş grubuna hitap etmekle beraber yetişkin okurlar için uygundur.

MAHALLE İnsanın hayatında kimi anlar vardı ki, bir dönüm noktası ya da sıfırdan başlangıcı olabilirdi kişinin. Tek bir durum, tek bir mekan ya da tek bir insan yeterdi. Ve tek bir duygu. Kızgınlık olabilirdi, kırgınlık belki de. Kimi zaman mutluluk seni sıfırdan, yeni bir insan etmeye yeterdi. Fakat en çok aşk, dönüm noktası olabilirdi bir insanın. Nefretle başlamış, bir aşk. "Senin aklınla bir daha kuyuya inersem o kuyuda öleyim inşallah!" tek bir nefeslik kadar susup devam etti sonra. "Bula bula boynunda zincirle gezen sokak köpeğini mi buldun bana?" Tibet durdu. Adımları bir bıçağa rastlamış gibi kesilirken göğsünü yoklayan o kırgınlıkla henüz yeni tanışıyordu. "Tutku! Tutku! Tutku! Ne var? Adımı mı ezberliyorsunuz?!" dediğini işitti. Adının Tutku olduğunu ancak öğrendiği kız ondan gittikçe uzaklaşırken, son bir kulakla, zorlukla duydu sesini. "Bir daha bana boğazında zincirli bir köpeği layık görecek olursan, eve gelmeden önce bir barınağa uğrayıp sana köpek alacağım."

Devin: Adın neden Behlül Bu zamana kadar hiç sorgulamadım bir anda aklıma geldi Behlül Ada Kaya Behlül'le Ada'nın alaka seviyesi bizimkiyle yarışır Senin ve benim, alaka seviyemizle Ama gerçekten garip isminin Behlül olması Behlül: Kulağıma inleyip bağırırken garip gelmiyor herhalde

Hayatımda duyduğum en iyi tavsiye falan kanka ya sağ ol. Adımız orospuya çıksın sonra." Göz süzdü bana. "Değilsin sanki su halıne bak sadece iç çamaşırınla karşımda duruyorsun." Onun bu dediklerine güldüm çünkü kendisi ciddili çıplaktı. "O sadece sana hayatım da en kısa zamanda giyinmezsen selimden önce ben cakicam sana haberin olsun." "Şimdi orospum şöyle ki sütyen giymiycem zaten tanga giysem mi giymesem mi bilemiyorum sectigim elbiseye göre giyicem onu da."

Ada Yaksan, Radyo, Televizyon ve Sinema bölümü üçüncü sınıf öğrencisi ve sosyal medya içerik üreticisidir. Ünü gittikçe çoğalan basketbolcu Ardıç Altun'la bir röportaj yapmak ister ancak yanlış bir anlaşılmadan dolayı Ardıç onu terslediğinde aralarında oluşan gerginlikler ikisinin de kariyerine zarar vermeye başlar. 26.08.2024.

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve 'bizden olmaz' denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

İnsanın en masum olduğu dönemi çocuk olduğu zamanlardır, öyle değil mi? Doğru. Fakat eksik. İnsanın en acımasız olduğu dönem de çocuk olduğu zamanlardır. Kimi çocuk sevgiyle arkadaş edinir, oyunlar kurardı. Kimisi ise tek bir korku salmasıyla etrafına toplardı kendi tebaasını. Ben ve benim gibi çocukların sevgi cumhuriyetine karşı, zorbaların korku imparatorluğuydu aslında durum kısaca. Diyelim ki bir zamanlar çocuktuk. Biz de, onlar da. Lisede de mi çocuktuk? Türlü türlü oyunlar kurarken de mi çocuktuk? İnsanların hayatlarında unutamayacağı anılar bırakırken, hafızalarından kazıyarak silmek istemelerine rağmen bunu başaramıyor oluşlarının sorumlusu olurken de mi çocuktuk? Tuvalete kilitlerken, okulun önünde alay konusu ederken, yapmadıkları şeylerle suçlarken ve hatta manipüle ederek kendilerinden bile şüphe etmelerini sağlarken de mi çocuktuk? Değildik. Ne biz ne de onlar. Bunu inkar edecek insanın vicdanı sorgulanmazdı zaten.