Ailesinin düşmanları yüzünden kimsesiz büyümek zorunda kalmış bir kız, abisinin onu tesadüfen bulmasıyla ailesinin yaşadığını öğrendiğinde neler olacak? - "Tam on yedi yıl önce kazada kaybolan kardeşimin adı da Işıl'dı ve senin bu yurda geldiğin gün kardeşimin kaybolduğu günün sadece iki gün sonrası. Bu yurda seni bırakan kişi ailenin öldüğünü yazmış ama kim olduklarından bahsetmemiş. Tek bir akrabanı dahi bulamamışlar, bu durumda seni bırakan kişi kim olabilirdi? Tüm sonuçlar aynı yere çıkıyor. Biz seni her yerde ararken sen yıllarca burada, gözümün önündeymişsin. Sen bizim kardeşimizsin Işıl." dedi Alihan. Duyduklarımın etkisiyle donakalmış bir vaziyette onları dinliyordum. Anlayamıyordum, benim ailem yıllar önce ölmüştü işte. Artık sadece ellerim değil tüm vücudum titriyordu. Bir süre konuşamadığımı hissederken gözümden akmak için direnen yaşlara rağmen konuştum. "Ne saçmalıyorsunuz siz? Benim ailem öldü, bir yanlışlık olmalı." ✓Aile - abilerim kurgusudur. 🦋 Kayıp #1 -21/05/25 Abim #1 -21/07/25 Gerçekailem #1 -22/07/25 Dram #2 -26/09/25 Macera #1 -17/10/25 Aile #1 -04/11/25 Klasikler #1 -10/11/25 Watty #1 -27/11/25

｡⁠◕14 yıl koskocaman 14 yıl ama şöyle bir bakınca sadece iki sayıdan ibaret...◕⁠｡ ✯✯✯ Uyu uyuyan güzelim abin herzaman burada"diyip kalbinin oraya baskı uyguladı İki kardeş olucaklardan habersiz huzurla uyudular ✯✯✯ Bu hikaye 14 yıl sonra ailesini bulan Denizin hikayesi hikayeye bir şans ver pişman olmazsın...

Öyle kafama göre yapıyprum abişler kurgusuuu🥳🥳 ❗️kitapta B×B ilişkisi vardır. Rahatsız olacaklar ya da linç edicekler lütfen okumasın❗️ ❗️YORUMLARDA SPOİLER VERMEYELİM LÜTFEN. VERENLERI ENGELLİYORUM. KITAP TANITIMLARI YAPMAZSAKTA SEVINİRİM❗️ iyi okumalarr🩷🩷

KİTAP FİNAL YAPTIKTAN HEMEN SONRA DÜZENLEMEYE ALINACAKTIR! "Rüzgar onu alıp götürdü,Karadeniz'in hırçın dalgaları onun adını haykırdı." "Eylül... Adı sonbahardı.Yıllar sonra rüzgar onu gerçeğine,ailesine geri getirecekti."

ABARTMAYIN SADECE BEBEKLER KARIŞTI! Yıllar önce hastanede başka bir bebekle karıştım. Gerçek ailemi sonunda buldum, ama abiler fazlasıyla önyargılı. İkinci şanslara inanmıyorum... Birine yıllar önce son şansımı vermiştim; o da kollarımda gitti. Şimdi ise bu garip, yeni hayatta her şey bana sadece biraz eğlence gibi geliyor. ✯✯✯ Bu hikaye tamamen hayali bir "gerçek ailem" kurgusudur. Yazım hataları oldukça az, mantık çerçevesinde yazılmış, eğlenceli ve sizi depresyondan çıkaracak bir kitap arıyorsanız Yeşim evrenine hoş geldiniz. Bu tamamen hayal ürünüdür; lütfen izinsiz kopyalamayınız. Beğendiğiniz sahnelerden ilham alabilir veya benzerlerini oluşturabilirsiniz, ancak lütfen eserin asıl sahibini mutlaka belirtiniz. "Yeşim" adıyla yazılan ilk gerçek ailem kurgusu'dur "Karate" spor dalı ile yazılan ilk gerçek ailem kurgusu'dur. Kurgumda lütfen reklam yapmayınız.

Ölmek istemeyen birinin intiharı. ❝Papatyalar ölümü sayar. Senin hafızan beni sayıklar. Kopar kopar taç yapraklarını. Geri ekemezsin günahlarını. Seviyor sevmiyor değil bu. Sevemezsin zaten bunu. Hiçbir koşulda. Ölüm ve yaşamak değil asla. Yalnızca ölmek ve daha çok ölmek anca. Ben susarım, papatyalar zaten konuşmaz. Ben ölürüm, papatyalar artık sayamaz.❞ - "Ölmedim değil mi?" diye mırıldandım. "Ölmedik Dolunay." diye cevapladı. Sonra derin bir nefes alıp benim gibi doğruldu. "Belki de en büyük ölüm bu. İkimizin de yaşaması..." Haklı olduğunu belirtir bir şekilde, sayıklar gibi başımı ağır ağır aşağı yukarı salladım. "Katiller," diyerek söze girdiğinde başımı çevirip gözlerine baktım. "insanlıktan çıkıp cinayet silahlarına dönüşürler." dedi. "Düşünsene, bir bıçaksın. Ya birinin boğazını keseceksin ya da bir domatesi. Öyle bir şeyiz biz." Gözlerimi yere çevirerek söylediklerini düşündüm. Derin bir nefes alıp gözlerini etrafa çevirdi ve bir süre oralarda dolandırdı. "Sen domatesi insanlarmış gibi kesersin, ben de insanları domates gibi." Dudaklarımı yalayıp birbirlerine bastırdım. Elimde olmadan güldüm. "Öyle olmadı, salata yapalım." - [Temelleri Nisan 2020'de atıldı.] 26'ya

Gerçek Ailem serisinin 1. Kitabı 🖤 Yetimhanede büyümüş, gerçek ailesini hiç tanımamış, bebekken çöpe atılan bir kız 16 yıl sonra ortaya çıkan ailesini affedebilecek miydi? Yalanlar, sırlar, ihanetler... İz annesinin onu çöpe attığını sanarken arkasından çıkan gerçekle başa çıkabilecek miydi? Ailesine alışmaya çalışırken travmalı geçmişini unutmaya çalışan bir andanda abisinin arkadaşı olan Kaya'ya karşı neler hissedecekdi? Aksay abileri İz'in yaralarını sarabilcek miydi? 🖤 Adım İz. Adım gibi İz bırakacağım onlara.

Aile-asker kurgusu✨️ 🪷 Gözlerime bakmaya devam ederken sordu. "Sen benim kim olduğumu biliyor musun?" kafamı aşağı yukarı salladım. "Abim!" dedim gür bir sesle. "Abimsin sen benim!" Afalladı. Ona, sen uzaylısın desem bu kadar şaşırmazdı hani. "Ne?" dedi. "Nil ben. Kardeşinim!" 🪷 07.09.24✨️ #aile 1 12.09.24✨️ #gençkurgu 1 21.08.2024🍭 18.07.2025🍭 (TAMAMLANDI)

"Biz her türlü Elis'e geç kaldık. Biz bir olmaya çalışırken Elis'e geç kaldığımızı fark etmedik." Elis ve İrem hastanede karıştırılmıştı. İrem ne kadar zor bir kız olsa da ailesi tarafından sevilmişti peki Elis, o sevilmiş miydi? Hayatı, ailesi, abisi bir günde değişmişti. Alışabilecek miydi bu duruma yoksa alıştırılmak zorunda mı bırakılacaktı?