Bazı insanlarla iki kere tanışırsınız. Ben az önce yıllardır ölü sandığım kocamla, ikinci kez tanışmıştım.

Yanlış bir numaraya gönderilen mesaj, Meyra'nın hayatını altüst eder. Hayalini kurduğu kafeyi açan Meyra, almak istediği özel espresso makinesi için yüklü bir kaparo öder. Makinesi teslim edilmediği için satıcıyla iletişim kurmak ister fakat yazdığı numara satıcıya ait değildir. Dolandırıldığının farkında olmadan gönderdiği mesajın ucunda ise şehrin en tehlikeli ve karanlık adamı Araf Sancaktar vardır.

Kocam gözlerimin önünde öldürüldü. Kendi hayatını tehlikeye attığı yetmezmiş gibi benimkini de kolayca harcadı. Senelerdir beni her anlamda aldattığını öğrendim. Evimi hiç tanımadığım adamlar bastı. Sanırım beni de ortadan kaldırmaya çalışıyorlardı. Sonra dövmelerle kaplı, gördüğüm en güzel gözlere sahip, devasa bir adam geldi ve beni kurtardı. Şimdi onun yanındayım. Aylardır beni takip ettiğini öğrendim. O tehlikeli. Korkutucu. Bir katil. Ve beni bırakmaya gücünün yetmeyeceğini söyledi. Karanlığı üzerinde taşıyor, tıpkı adı gibi. Karan. Hayatımda ilk kez korkunun ne anlama geldiğini öğreniyorum ve asıl kaçmam gereken tehlikenin yanı başımda olduğunu hissediyorum. Yine de kaçamıyorum. Ona çekiliyorum. Karanlığında hapsoluyorum.

Geçtiğin yolları iyi tanı derler. Ben geçtiğim her yolu iyi bilirdim ta ki onun yoluyla benim yolum çakışana kadar. Geçmişten gelen düşmanlık değildi, köklerinden saldıkları zehrin bize verdiği ölüm değildi onu bana getiren. Benim hatamdı onun tüm doğrularını götürüp geriye yanlışlarını bırakan. Nazenin Akel, her erkeğin arzulayacağı ama hayatının ortasına koymaktan çekineceği o kadındı ve ben o kadının hayatının ortasına tıpkı onun benim yoluma çıkması gibi aniden düşmüştüm. Şimdi ise bir karar verecekti ya ben onun hayatına kan olup akacaktım ya da o benim hayatımı varlığıyla dolduracaktı. Nazenin Akel... Naz... Nazenin.... Şımarık, nazlı yetiştirilmiş olan. Ben nazlı yetiştirilmiş olan değil nazla kendini kuytuda gizlemiş, o siste boğmuş olandım. Ve şimdi bir karar vermem gerekiyordu. Tüm Karadeniz'e Alpar lakabıyla kan kusturmuş bu adamın yanında mı olacaktım yoksa karşısında durup beni yıkmasına izin mi verecektim?

Beklemediği anda kasıklarına tam isabetle çarpan dizim ile acı dolu bir nida döküldü dudaklarından. Nefesinin kesilmesini fırsat bilip onu çevirip tam üstüne oturdum. Bir elim boğazını sararken dağılmış saçlarımla üstten baktım. "Sana gardını ne olursa olsun düşürmemeni söylemiştim, Yüzbaşı..." "Tüm geleceğimi baltaladın!" dedi can çekişir bir tonda. "Üzgünüm, kaşındın..." Sırıtışımı gizleyemiyordum. Yerim de rahat olsa gerek hiç kalkasım gelmiyordu sanırım hâlâ oturduğuma göre... "Ulan... Tüm neslimin amına koydun... Hâlâ kaşındın diyorsun!" Kahkahamı bastıramadım. Bu kadar çaresizken gerçekten çok güzel görünüyordu. "Böyle işin ızdırabını..." Neyse ki kalkmak aklıma geldi. O ise hâlâ yerdeydi. Ben kalkmak için hareket edecekken beni kolumdan yakalamasıyla neye uğradığımı şaşırdım. Tutup tek hamlede üstüne çekti. Şimdi yüzlerimizin arasında milimetre vardı. "Senin yüzünden hiçbir hemcinsin tarafından kabul edilmezsem, ömür boyu kâbusun olurum, Kara!" dedi sıkılı dişlerinin arasından. "Ne yapabilirsin ki? Hakkımla dövüştüm ve kazandım." Aramızdaki mesafeye rağmen mantıklı cümleler kurabildiğime inanamıyordum. "Eğer öyle bir şey olursa az önce bineceğin dalı kestin demektir, Kara!" +18 Uyarısı: Kitapta cinsel içerik, ağır argo ve küfür bulunmaktadır. Bunu dikkate alarak okumanız önerilir. 03.09.2024 ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz.

Biz Geceye değil gecenin karanlığına aşık olanlarız. Gündüzden kaçıp geceye, geceyi beğenmeyip karanlığa sığınanlarız. Yüzümüzde ki o mutlu, güçlü maskeyi çıkartıp, karanlıkta dinlenen, sabah ise birşey olmamış gibi mutlu maskemizi takıp devam edenleriz. Bu kişileri gündüz asla tanıyamazsınız. Birisiyle gerçekten tanışmak istiyorsanız, onunla gece tanışın. Çünkü duygularımız karanlıkla konuşur... Gizemlerle dolu bir hikaye aile baskısı altında yaşayan ama karşı çıkan, kendi ayakları üzerinde duran güçlü bir kız. Diğer taraftan hayatına bodoslama giren yeni hayatlar yeni hikayeler hepsi birbirinden karışık... Ailemiz, gerçekten de ailemiz miydi? Yoksa sadece kelimelerden oluşan bir sözcükten ibaret miydi? Bu sorunun cevabı kişiden kişiye değişen bir cevaptır. Nedeni ise yaşadıklarımız ve yaşayacaklarımızdır. ! Kan, cinayet, kaos, ihanet, vurma, yaralama gibi olaylar geçmektedir, geçecektir. Okumadan önce bunları dikkate alarak okumanızı tavsiye ederim!

Dilhun kitabında geçen Karan ve Mavi'nin hikayesidir. Bu kitabı anlamak için diğerini okumanıza gerek yoktur. Kırdığın kalbin vebaliyle yaşar, Seni bir daha kalbine almayacağı gerçeğiyle ölürsün. Unutma; Gitmek, ihanet etmektir. Gitmek, seni aslında sevmedim demektir. Gitmek, sana adanmış bir kalbin içine acımasızca tükürmektir. Ve gitmek, En çok sen demektir. Yayınlama tarihi: 14.02.2024

En fazla ne kadar ileri gidebilirsin ki? İstediğin şeyi almak konusunda... belki de, en çok bunun için; neleri göze alabilirsin? Hayat bu; seçimlerinin ne kadar aykırı olduğunun önemi yok. Bir gün, kendini hiç anlaşamadığın bir adamla anlaşma yaparken bile bulabilirsin... dedik ya, hayat bu ve kimin aykırı olduğunu düşünmek için vaktin de yok. En azından, Tamay için her şey böyle. Birbirlerini beklenmedik bir evliliğin içinde bulan ikili, belirli bir süre geçtikten sonra boşanmak konusunda anlaşırlar. Yine de, her şey planlandığı gibi gitmez; aralarındaki ilişki beklenmedik bir şekilde değişmeye başlar.

[Kitabın Şarkısı : NF - Paralyzed.] Kitap yetişkin içerikler bulundurmaktadır! 🦇 Gece yalnızca karanlık değildir. Kanla yazılmış sırların ve ölümsüz yeminlerin evidir. Bir insanın kalbi, bir vampirin susuzluğuyla kesiştiğinde kader geri dönülmez biçimde değişir. Güç, arzu ve ihanet aynı damarda dolaşmaya başlar. Hafızasını yitirmiş, köle olarak yaşayan Roxana'nın zihninde geriye kalan tek şey çığlıklar, acı ve kanı andıran kırmızı gözlerdir. Köle pazarına götürülürken, tacirinin vampirlerin liderlerinden biri olan Köken'in topraklarından izinsiz geçmesi, onun kaderini sonsuza dek mühürler. Roxana, nefret ettiği türden birinin, bir vampirin himayesine düşer. Kara bir kale, kanla örülmüş kurallar ve uyanmaya başlayan anılar... Geçmişin sır perdesi aralandıkça hakikat hiç olmadığı kadar yakıcı bir hâl alır. Roxana'nın bastırdığı nefret, karşı koyamadığı bir çekime dönüşürken; vampirin karanlık arzuları kaderlerini birbirine bağlar. 🦇 "Tek bir ısırık sana sonsuz bir bağı armağan edebilir." 
"Bu bir kölelik."
 "Hayır, bu bir hediye."

"Beni unutma sakın! İçim de intikamla tutuşan bir ihanetin bıçağı var! Beni sakın unutma! İntikamım ihanetin kadar acı olacak...! dedim. Sadece baktı, öyle bir baktı ki gözlerime karşımda o yoktu, gitmişti bu kadar çok seven adam bir yabancıya bakar gibi bakar mıydı? Bakardı... hatta o bakışları buz kesilmeme sebep olmuştu. Gözümden akan yaşlar değil de kanlardı sanki, Tek bir inkar, hayır kelimesi bekledim... Oysaki yok dese öyle inanırdım ki hiç bir inanç bu kadar güçlü olmazdı. Dememişti, ağzından çıkan tek cümle şuydu; "Ben bu intikam için yıllarca yandım, merak etme ölünmüyor ama yaşanmıyor da..! O an anladım biz bitmiştik, hatta bitmek değil parçalanmıştık, yolun sonuydu burası ya da ben öyle sanıyordum. Belki de her şey asıl şimdi başlıyordu... AŞK VE NEFRET KARŞILAŞTI İNTİKAM GÜLDÜ KADER KAZANDI... "Ölümün kıyısında yeşeren yaralı bir Anka'nın hikayesi.."