"Senin için gelecek değilim. Hem sen gitsene Chin Sun'ın yanına. Sal biraz, rahat bırak beni." İstemem yan cebime koy der gibi konuşmuştum resmen. "Benim yerim, senin yanın sevgilim. Bunu bilmen gerekiyor." Gel ağzımın ortasına çak diyordu. Bu kadar da yüzsüz olunmaz ki yani. Ben fazla salak olduğum için sevgilim lafına falan kanarım. Ondan şey ettim. "Ya sen kıt mısın?! Rahat bırak beni-" Boşluğuma gelmesi ile Yeop'un elini tuttum. Al işte düşecektim! "Bırakma sakın elimi aptal. Su buz gibidir!" "Sen de bir bırak diyorsun, bir bırakma diyorsun. Karar ver. Ya da verme. Sen az önce bana aptal mı dedin?" "Yo- evet dedim. Aptalsın çünkü Yeop, aptal!" -düzenleniyor- bölümler duruyor ama okumaya devam🤓 wattyde ki ilk hwang in yeop kurgusu 🤡💅 ❌bol küfürlü❌ #hwanginyeop 1 ✅ 𝘣𝘹𝘨

Gözlerindeki yaşlar taze kanlı yüzündeki kana bulanarak kırmızıya büründü ve kanlı bir şekilde yanaklarında yol yapıp aşağı sarktı. "Beni... İyi tanıyamamışsın." dedi. Sonra gözleri, sicim gibi yaşlar boşalan ve büyük ihtimalle kıpkırmızı olan gözlerimi buldu. "Karşımda sen bile olsan, masum bir kızı... Diğer masum kızlar gibi götürmene izin vermem. Bir Seo Ri vakasını daha yaşatmana izin vermem. Nasıl yaptın? Nasıl... Nasıl kıydın bilmiyorum ama... Bir kere ona kıydın. Minho'ya, Felix'e kıydın. Şimdi yine onların canını yakmana izin vermem. Kim olursan ol, Mi Roo'yu götürmene müsaade etmem." Ae Ran bize yaklaştı. Arkamdaki psikopat eğlenircesine durdu. Bekledi. "O zaman seni de öldürürüm. Gelmeye devam et." diyerek beni önünden çekti. Bileğimi bırakmasa da kendisine doğru gelen gelen Ae Ran'a bir tekme savurdu. Ae Ran karnına o güçlü tekmeyi yese de yıkılmadı. Yalnızca bir müddet iki büklüm olup psikopatın beni tutan kolunu yakaladı. Hızlı bir hamleyle ters çevirdi. Bu hamleyle birlikte psikopat beni bıraktı. Acıyan kolunu diğer eliyle tutup sırtını kapıya yasladı. Hızla yere düşen telefonumu almaya koyuldum. Yere çömelip telefonumu aramaya başladım. Ancak Ae Ran bağırınca bunu yapmayı bıraktım. "Bırak onu aramayı! Olabildiğince gürültü yap Mi Roo! Vur, kır, eline geçen her şeyi yere fırlat!" Şaşkınlıkla ağzımdan; "Ne?" kelimesi döküldü. Ae Ran psikopatın bacağına vurup tek dizi üzerine çöktürdü ve sert maskesinden dolayı yüzüne değil, başına yumruk geçirdi. Onu sersemletti. "Sana ne diyorsam onu yap! Eline geçen her şeyi yere firlat, vur, kır! Hadi!" Dediğini yaptım. Sehpanın üzerinde yer alan porselen Buda heykellerini ellerime aldım. Budacı olmasam da insanların dinlerine her zaman saygı duyduğum için; "Özür dilerim! Çok özür dilerim!" diye bağırıp güçlükle yere fırlattım.

Geçmişe dönseydiniz, ne yapardınız?

"Korkuyorum."

Kırılan, parçalanan çocuklardık. Kırılan parçalarımızı çöpe atıp birbirimizi tamamlamaya çalıştık.

Meg, Güney Koreli bir anne ve Endonezyalı bir babanın tek kızıydı. Annesi kariyerini ailesine tercih edip Kore'ye döndüğünde Meg on yaşındaydı. Yaklaşık sekiz yıl sonra Bayan Joo yüksek statüsünün verdiği güç ile kızını kaçırmış ve velayet davası sonuçlanana kadar onu evinde zorla tutmuştu. Bu süreç içerisinde Meg'in evden kaçmaması için ona göz kulak olan bir koruma vardı. Bayan Joo'nun bir numaralı ve en güvendiği çalışanı; Hwang Hyunjin. O koruma, Meg'in hayatında basit bir rolde olmayacaktı. Bunu anladıklarında Meg her şeyi yoluna koymak için bazı şeyleri değiştirmeye karar verdi. 27.01.2023 ©adoyyakli

"Burdayım güzelim, seninleyim." Hayatımın, oldum olası tuhaflıklardan ibaret olması sebebiyle, sen de tuhaf bir şekilde giriş yapmıştın hayatıma. Öyle ki, ilk karşılaşmamızda pembe bir tavşan kostümü ile neredeyse üzerine düşecek olmam bunu kanıtlamıştı. Yine de beni sevdin. Belki de tuhaf şeyleri severdin. 💚🍀 26.05.2020 ©Adoyyakli