Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Emine Tavuz tarafından kaleme alınan bir kitaptır. Bütün bölümler tamamlanıcaktır.

(YETİŞKİN İÇERİK!!) "Bu hissi unutmak üzereydim." dediğini duydum. Göğsümden kopan hıçkırıklarım arasında titreyen dudaklarımla onu yanıtladım. "Hangi hissi?" "Sağ tarafımı dolduran güzel kalbinin bende yarattığı o güzel hissi." Dedi ve kalbimi sağ tarafına yerleştirmek istercesine beni daha sıkı sardı. °° ❥ Kapak tasarımı: Biraktaokuyalim

Beyza Alkoç'un karantina kitabını kendim devam ettiriyorumm umarım beğenirsiniz<33

Pek sık bölüm gelemeyebilir ama 9'u yazmam ona göre.

Beyza Alkoç getirmiyor biz getircez artık...

"Unutma," dediğim esnada dudağımın bir köşesi sinsice yukarı kıvrıldı. "Cinayet mahalline adım attığın anda geriye iki seçenek kalır. Ya katilsindir ya da maktul." "Ya her ikisi birdensem?" Bakışlarımı karşımda duran mezar taşına çevirdim. Ciğerlerime dolan kasvet dolu nefes, göğüs kafesime sarılmış çiçeklerden birini daha soldurdu. Artık soluduğum hava dahi ölüm kokuyordu. "O hâlde senin bedenin değil, ruhun toprak olmuştur ve ne yazıktır ki," dedim acır gibi dudaklarımı büzerek. "Kelepçeleri takabileceğim bir kalbin bile yoktur..." --- "Nasıl ki her katilin eline kelepçe takılamıyorsa, demir parmaklıkların ardındaki her kelepçeli de elinde kan taşımıyordu aslında..." --- "O Asena Koran, pes etmek onun sözlüğünde yer dahi almıyor." "Çünkü onu böyle yetiştirdin," dedi bakışları ağır ağır üzerimde gezinirken. Başımı dikleştirdim ve ona döndüm. Dudaklarımda gururlu bir gülümsemeyle, "Evet," dedim. "Çünkü onu böyle yetiştirdim..." *** Arkamda kalmış geçmişim madem geçmişti, o zaman sürekli zihnime uğrayan hatıralar da neyin nesiydi?

Mayble element kullanmayı öğrenmek için elementia ' ya gidiyor . Ama daha sınıfa giremeden onu bıçaklayıp ruhunu çalıyorlar . Faltanatanix ' e sevgili shadow giderek mayble ' ı kurtarabilecekmi . Yoksa mayble ' nin ruh özü faltanatanix tapınağına , mira öz gölüne mi dökülecek . TERK ETMEK DİĞERLERİ İÇİN KURTULUŞ OLSADA KENDİLERİ İÇİN BİR YIKIM . savaş ' a yarım kala Tüm hakları cebimdedir :)

Tatil hayalleri hayal olarak kalan bir genç kız. Liseyi bitirdikten sonra tatil için çıktıkları yolda gerçekleşen bir kaza. Yeni bir hayat. O anı hiçbir zaman unutamadım. Çünkü o an benim Cora olmadığımın kanıtıydı, yeni hayatıma açılan bir kapıydı ve hayalini kurduğum dünyanın gerçek olduğunun ispatıydı. İşte o an cehenneme girdiğimi sanarken, cehennemden çıkış biletimdi. Bir kaza beni değiştir. Artık basit bir kız değildim. HAYAT SENİ DÜŞÜRDÜKÇE TEKRAR KALKMAYA VAR MISIN?

bu hikaye tamamen hayal ürünüdür . hatalarım olursa üzgünüm. Bambaşka bir maceraya hazır mısınız? Bu Lucy Darkmoon un öyküsü