Eski dönem hikayesidir! Yaş farklı vardır! "Kucağımda uyutmaya çalıştığım küçük kadınım" diyen adamın varlığıyla seyrek nefeslerim hızlanmaya başlamıştı. "İçimi erittiğinin farkında mısın adam" diye soludum. Ali Murat hafif sert kaşlarını milim milim çatmaya başlamıştı. "Sen farkında mısın peki içimde ne biçim tufanlar kopardığının" dedi burnuma buse kondurdu. Burnumdan sonra çeneme doğru uzandı. "Beni bu pürüzsüz ten, bu tazelik öldürecek" küçük dokunuşları ile kucağına çekti beni kocaman kucağına sığdırdığında küçücük kalmıştım. Ellerini belimde geçirip yüzüne sabitledi yüzümü. "Suretin aşkın kalemi" dedi ve dudaklarıma kapandı. "Suretin ki beni en dibe vuran canan..." Öyle güzel öpüyordu ki içimde bulunan toz bulutu beni derinlere çekiyordu. Ona tutulduğumu onsuz olacamacağımı hissettiğimde anladım...

Sonların yazıldığı mezarlıklar bu sefer başlangıçlara ev sahipliği yapmıştı. Şahinoğlu, ölen karısının mezarında son dualarını ederken arkasında kalan kızı görmese bile sesini ilk duyduğunda kararını vermişti. Alemde kimsesizlerin babası olarak bilinen Şahinoğlu bir kere daha büyüklüğünü gösterecek, Mezarlık Gülünü de bu acımasız dünyada tek başına bırakmayacaktı.

Hızla açılan kapıyla cama yaslı kafamı kaldırdım. İrkilmiştim. Ona doğru dönmedim. Bu evde bu odaya ondan başka kimse bu şekilde giremezdi. Hoş, bir süredir kimse giremiyordu. Yanıma doğru gelip yüzümü ona dönmemi bekledi. Aldığı sesli nefeslerden sabrının sonunda olduğumu anlıyordum. Gülmek istedim. Sabır? Onun bana hiç göstermediği bir şeydi. Beni yanıltmadı. Sertçe çenemden tutup yüzümü ona doğru döndürdü. "Bayılıyorsun değil mi? Beni sinirlendirmeye bayılıyorsun. Kaç defa daha söyleyeceğim? Ben odaya girdiğimde yüzüme bakacaksın." Sertçe ittirdi beni. Alışmıştım. "Kimden yüz buluyorsun he? Kime güveniyorsun." Kime mi güveniyorum? Kimseyle görüşmeme izin vermezken bu nasıl bir soruydu? Cevap vermemem daha çok sinirlendirmiş olsa gerek ensemdeki saçlara asıldı. "Ne o? Yine her zamanki gibi cama yapışmışsın." Saçlarımı daha kuvvetli çekince inledim. "İyi izle. Dışarda geçen, akıp giden bu hayatı iyi izle. Çünkü sana bu evden, bu odadan başka yer haram." Yüzünü yüzüme yaklaştırırken fısıldadı. "Ama sakın hayallere kapılayım deme. Çünkü her gece o hayalleri başına yıkmaktan büyük mutluluk duyarım." Sözleriyle birşey demek istedim. Ağzımı açıp cevap vermek istedim. Ama yapardı biliyorum. Yapıyordu çünkü. Artık beni tanıyordu. Hayallere kapıldığımı biliyordu. Her gece bana kim olduğunu gösterip dünyamı başıma yıkıyordu. Aldığım solukları boğazıma diziyordu. Kaçış yoktu.

Adı çıkmış bir kızdı Gazal güzelliği dillere destan. Bir eşkıya 'nın elinde solacak mı yoksa o dağlarda sekecek mi? Gazal & Mihrali

Çocukluğundan beri karşılıksız bir adamı seven genç bir kızdı Asya. Bir yandan onun kardeşiyle evlenmek zorunda kalmak diğer yandan sevdiği adamın evlendiğini görmek cehennem azabı gibiydi sanki. Ancak evleneceği adamın onun hayatını gül bahçesine çevirmek istediğinden bir haberdi. Asya&Cemal 1969-1970 yılları arasında yaşanan bir köy hikayesidir. Bol bol yetişkin içerikli ve kısa bir hikaye olacaktır.

"Koş, saklan, hayatta kal; çünkü her kaçış bir direniştir. Savaşın izleriyle dolu eski bir üstteğmen, izole bir dağ evinde huzuru ararken ormanın derinliklerinde beklenmedik bir çığlıkla hayatı alt üst olur. Lara ve oğlu Mert, uluslararası bir suç örgütünün gölgesinde, hayatta kalmak için savaş veren iki masum ruh... Batuhan, geçmişin yaralarını sarmaya çalışırken, bu anne-oğulun hayatta kalma mücadelesine ortak olur. Karanlık sırlar, tutkulu bir aşk ve nefes kesen bir kaçış hikayesi... Batu, Lara ve Mert'in hayatta kalma mücadelesini, dostluğu, aşkı ve umudu keşfetmeye hazır mısınız? Kendinizi, ormanın sessizliği içinde atılan adımların, yankılanan silah seslerinin ve vuran kalplerin ritminde bulacaksınız.

*** Halo gözlerini Güllü'nün gözlerine dikti. Orada gördüğü korkuda hüküm süreceğine emindi. Ramazan'ı acıdan kahretmek istercesine kavuran bir sesle konuştu. "Her şeye razı mısın?" Güllü titredi, yutkunurken babasının canından önemli gelmedi hiçbir şey o an. "Her şeyine razıyım." Sesi kısıktı, titrekti. "Bacamın dibindeki konumundan haberin yok." dedi Halo net bir sesle. Güllü'nün fark etmesini istiyordu. "Gözümdeki değerinden, kalbimdeki nefretinden... Kanın belli, intikamımı aldığımda sana olacaklardan haberin yok. Kapıdaki köpeği bile senden çok sayacağımı göremedin. Seni ne için kullanacağımı sezemedin. Güllü. Bu ismi bir daha sana kullanmayacağımdan, buna layık görmeyeceğimi bilemedin. Her şeye razı mısın?" Güllü daha çok korktu, ağlamayı bir türlü kesemedi yine de sessiz kalamadı. "Halil İbrahim." diye fısıldadı. "Senin hiçbir şeyin babamın canından değerli değil, yapacağın hiçbir şeyden korkmuyorum. Yeminim olsun, her şeyine razıyım. Yine yeminim olsun, ismini ben de seninle kirletmeyeceğim." Halo öfkelenmişti. Güllü'yü kendisine yapıştırıp nefesini vererek konuştu. "Sen kimsin ki adımı ağzına alacaksın." Sonra öfkeyle Güllü'yü yere doğru fırlattı. Silahını indirirken İnci'nin yüzüne bakmadan konuştu. "Kızın dediklerimin ağırlığından habersiz, ne yapacağını ona sen anlatacaksın İnci." *** 18 YAŞ ÜSTÜ OKURLAR İÇİNDİR. Çatal Karam adlı hikayeyle bağlantılıdır.