"Ben kim olduğumu, adımı, soyadımı, ailemi, mesleğimi, yaşımı, kendimle ilgili hiçbir şeyi bilmiyordum...sedece gözümün önünde canlanan sahneler kan, vahşet, cinayet ve ben vardım o sahnelerde, siyah eldivenlerle kaplı elimde bir silah karşımda ölü bedenler... Burda ne yaptığımı bile bilmiyordum etraf rutubet ve küf kokuyordu bu korkunç görüntüyü görmemek için gözümü kapatmak istedim fakat sanki bedenim benden kopuk bir şekilde hareket ediyordu, Ayaklarım ölü bedenler arasında gezerken bazılarının uzullarının olmadığını ve işkence edilerek öldüğünü fark etmek kan dondurucuydu, ileride bir tanesinde durdu kafası delik deşik olan bu cesedin üzerinde biden fazla şarjör mermi boşaltılmış olmalıydı etrafında büyük olamayacak kadar küçük, küçük olamayacak gibi büyük bir kan gölü vardı üstündeki takım elbiseyle oldukça zengin ünlü bir iş adamı imajı veren adam bana bir yerlerden tanıdık geliyordu..." Yaklaşık iki saatir karşımdaki camın yansımasımdan kendimi izliyordum yüzümü kaybettiğim hafızama kazımak istiyordum ama aklımda sürekli doktorun sözleri dönüp duruyordu neymiş efendim bana araba çarpmış hastaneye kaldırılmışım oda yetmezmiş gibi bir ay komada kalmış şimdide geçici olup olmadığı belli olmayan bir hafıza kaybıyla tüm geçmişimi unutmuşum beni hastaneye getirdiklerinde ise üzerimde bir şey bulamadıkları için kim olduğum hakkında bilgileri yokmuş ŞAKA GİBİYDİ KOMİK OLMAYAN BİR ŞAKA... Gözlerimi kapatıp içimden ona kadar saydım"Bir, İki, Üç..." gözlerimi açınca birden bütün insanların saklandıkları yerden çıkıp bana 'Şaka' demesini bekledim ama gerçekler yüzüme bir tokat gibi çarptı bunların hepsi gerçekti ve benim ne yapacağım konusunda hiç bir fikrim

Baştan aşağı gece olan o adam Ve ay ışığı ile gölgeyi var eden o kadın'ın hikayesi~ ~asker kurgusu ve karıştırılan bebekler

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

Mine internet üzerinden Yeşil Küpeli Kız takma ismiyle magazin haberleri yaparak milyonlarca takipçiye ulaşmıştır ve Mine'nin şimdiki haber hedefi genç kızların yeni sevgilisi Efe Duran'dır... Yepyeni bir yaz macerasına hazır mısınız? "Ben notalarını değil seni istiyorum Efe..."

Ellerim hala kolyemdeydi. Bu kalp benim sarayımdı ve yanımda olduğu sürece ben her zaman iyi olacaktım. Zira kalbin sahibi bendim ve dört bir yanım onlarla çevriliydi. Kalp Muhafızlarıyla...

Boş kalan son sayfa dolmadan, kibritler yere saçılmadan, yanan son mum sönmeden, bu yabancı duman her yanımızı sarmadan ve onlar beni bulmadan bul beni...

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...