"Yalvarmaksa." Ağırca yutkundu. "Yalvarıyorum." Göz bebekleri çektiğim acıların hüznünü taşıyorken, kıvranan siyah irisleri koyu karalığını kaybetmiş gibiydi. Acı çekiyordu. "İzmiray'ım ol, Karan'ın İzmiray'ı ol." Sert ve gür sesi işkencelerle boğuşuyor, titriyordu. Artık o kadar da güçlü değildi. Bu hâli bana zevk verdi, onun korkunçluğu tamamen kaybolmuşken benim varoluşum gün yüzüne acımasızca doğmuştu. "Canavar'ın İz'i olmam için de yalvardın." Dedim, alay dolu bir fısıltıyla. "Ben İz oldum, Canavar'ın İz'i. Karan öldü, İzmiray yok olmaya mahkum kaldı." ................................................................. 'Bu bir vahşetti. Karanlık gecelerin ardına gizlenen, var olmaması gereken, gün yüzüne çıkmaması gereken. Korkunç ölümlerin acımasız yüzünde, felaketin gülümseyişiyle asılı kalandı İz. Canavar, o ölümdü. Vahşet, İzliğe mahkum kalmış Canavar'ın benliğiydi.'

Bade Serin, düzenli bir hayatı, mutlu bir ailesi olan bir genç kızdır. Bir gün kuzeninin ısrarı üzere katıldığı yarışmada, eseri sergilenmek üzere dereceye girer. Serginin açıldığı gün dereceye giren eserleri gezerken, hem kendisi hemde yakın bir dostu için önemli olan bir şiirin önünde durur. Eserin sahibine ulaşabilmek için sarf ettiği çabanın ardından, karşısında duran adamın, aslında aradığı kişinin ta kendisi olduğunu öğrenir. Emir Haki Alsancak, Bade Serinin hayatına tesadüf suretiyle girmeye çalışırken, kaderin onlardan önce bir planı vardır. Rüzgar eser... Kadın adamın önüne düşer...

KARMAKARIŞIK RUHLAR VE KARMAKARIŞIK BİR DÜNYADA BİRBİRLERİNİ KORUMAYA ÇALIŞAN HİÇBİRŞEYDEN HABERLERİ OLMAYAN GENÇLERİN HİKAYESİ...

İntikamın renk bulmuş hali... "Lanet leken seni her seferinde ele veriyor küçük cadı." Mavi 16 yaşında liseli bir gençti.Daha çok dersleri ile ilgilenen asosyal biriyken ailesi ile normal bir hayatı vardı.Tek istediği başarılı bir doktor olmaktı.Fakat ablasının gizemli ölümü hayatını yerle bir ederken kendisini hiç beklemediği bir gizemin içinde buldu.Ablasını kaybedişinin üzerinden 7 yıl geçtiğinde mavi, başarılı bir doktor değil dedektif olmuştu.Şimdi tek yapması gereken şey, fareyi kapana kıstırmaktı;kendi tuzağına yakalanmadığı sürece...

Küçük yaşında büyümek zorunda kalmış, çocukluğunun katilini bitirmek isteyen bir adam. Hiçbir şeyden haberi olmayan, adalete âşık bir kadın. Adamın içinde yanan intikam ateşi. İntikam ateşinden kavrulan kadın. Amansız bir hastalık... Küllerden doğan bir aşk. "Sadece bir adım. Sadece bir adım ve her şey bitecek. Bedel ödenecek, ip kesilecek." Hazel Arsoy & Kavas Devrim Erdemir

O bir psikopattan fazlasıydı. O; ait olduğum yaşamdı.

↝TAMAMLANDI ↝Gerçek Ailem Kurgusudur Öz babası sandığı adamdan yıllarca şiddet gören kız yıllar sonra gerçek ailesini bulur. Yazgı 5 abi ve 1 kardeşiyle neler yaşayacak birlikte görelim . TÜM HAKLARI BANA AİTTİR !!!ALINMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.!!! **** > 5 Kasım 2023 Tarihinde Yazıldı. > 1 Nisan 2025 Tarihinde Bitti. # 1 - Yazgı ... 20.03.24 # 1 - Kabus... # 2 - Yazar ... # 2 - Hemşire ... # 4 - Korku... # 6 - Kayıp ... # 18 - Ağabey...

Hemen hemem bütün gerçek ailem kitaplarında esas kızımız yokluk, psikolojik vehahut fiziksel şiddet gördüğü ailesinin (daha çok babasının) yanında yaşayıp bir yandan güç bela okumaya çalışıp aynı zamanda okul sonrası para kazanmak için işe gider ve aynı zamanda evdeki bütünnn işler ondan sorumludur. Değil mi? Peki el bebek gül bebek yetiştirilen kız? "Kötü, aileyi dağıtan" kız? Onun bunları yapma sebebi neydi, bunu hiç düşündünüz mü? Ya da kötü alieye gittiği zaman neler yaşıyor, aynı zorluklara göğüs germesi gerekiyor mu yoksa yine el üstünde tutulacak mı? Merak edenler önden buyursun... NOT: Kitaptaki olaylar, karakterler tamamen hayal ürünüdür. (Ç)alınması durumunda gerekli işlemler başlatılacaktır. Diğer NOT: Tetikleyici olmasa bile etkileyici unsurlar içermektedir. Eğer hassas kişiliğe sahipseniz okumamanızı öneririm

Ellerim hala kolyemdeydi. Bu kalp benim sarayımdı ve yanımda olduğu sürece ben her zaman iyi olacaktım. Zira kalbin sahibi bendim ve dört bir yanım onlarla çevriliydi. Kalp Muhafızlarıyla...