"Vazgeç! hayatını seni sevmeyen bir kadına adama!" "O kadın sen sen eğer adarım,sen de adayacaksın her zerreni bana adayacaksın" dedi kemikli parmaklarının arasın da ezdiği saçlarımı yavaş bir şekilde öptüğün de .

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Durup kiraz ağıcını selamlıyorum. Babamla birlikte her gün geçtiğimiz sokaktan bakınca onu uzaktan - ama sadece biraz uzaktan - görebiliyorum Aslında karşımda gördüğüm şey renkli bir leke ama ben onun ağaç olduğunu yani hayallerimde ki gibi iyi yürekli bir devin saçları olduğunu biliyorum. Tamamen bulanık, ama orada ... °Bölümler düzenli olarak iki günde bir güncellenmektedir. (Bölüm uzunluğuna göre bu değişir) °Yazım kuralları kitapta nasılsa öyledir. °Text Fairy adlı uygulama aracılığıyla Wattpad'e aktarılmaktadır. °Yorumlarda küfür ve hakaret etmeyiniz °Linç edenlerin sayısı destekleyenleri geçerse yayından kalkar. °İnternetim olmadığı zamanlarda malesef bölümler geçikebilir bunun için çok çok çok çok çok çok çok özür dilerim.