Bir kaldırımın köşesinde buldum hayalimi. Gözlerimi kapattım, bıraktım avucuna kalbimi. Dedi ki, sonuna kadar tutacak mısın elimi? İçimden cevapladım, birlikte tırmanacağız tüm merdivenleri. Mumlar üfledim, dilekler diledim. Kayan her yıldızda adını sayıkladı dilim. Ve o bana doğru tek bir adım geldiğinde Ben hiç gitmesin diye bütün yolları denedim. 🏀 "Doruk?" dedim heyecanla. Bakışları yüzümde oyalanmaya devam ettikçe duramadım yerimde. Bir şey söyleyecekti. Bir şey söylemek için buradaydı. "Kaptın mı formayı?" "Feza," dedi ve seri adımlarla ona doğru ilerlediğim sırada o da birkaç adım yaklaştı bana. Sadece ismimi söylemişti ama heyecanını yansıtması için bu yeterliydi. Devam etmesini beklerken kalbim yerinden çıkacak gibiydi. "Kaptık formayı."

"Şimdi ne yapacağız?" 12, yılanın inine inişimdi; 21, yılanın kendisi. Yedi kalptik, birbirimize dikildiğimizi bilmeden bir gecede hiç edildik. Tercih hakkı verilseydi hiç şüphesiz aydınlığın hükmünü seçerdik. Ölmüştük, öldürülmüştük; on beş saatte bir asır büyümüştük ama kaderin kara kalemini kimsenin eline bırakmamaya yeminliydik. Kanattan idam sehpası, kozadan urgan yapmayı bilmiştik. Kelebeğin hakkı yirmi dört saatti ama biz yirmi biri kendimize pusula etmiştik. Alaca kuşu sarmaya yetmeyen ellerimizle kelebeğin omurgasındaki koza kalıntılarını temizlemiştik. Tetiği iki kez çekmiş, birinde çocuk kalbin cenazesini kaldırmış diğerinde zehre dönen gözün yemin törenini düzenlemiştik. En sevdiğimiz rengi mavi bilmiş, gözlere gömülen çerçeveleri korumak için geçmişle zehirlenmiştik. Bir yara izinde beraber yaralanmış, yarınımızı o nefretten inşa etmiştik. Sevsek de sevmesek de o yaraları sarı çiçekli taçlarla süslemiştik. Kuzu sofrasında kurt, çölde kuyuyduk. Onduk, dokuzduk. Yaşlıydık, yetişkindik, çocuktuk. Ve bizler, bütün uyumumuzu zıtlıklarımıza borçluyduk. "Hep yaptığımız şeyi," dedi kararlı bir sesle. "Savaşacağız." Alaca kuş öter, gün döner; ben ölürüm ama sen olursun kefen. • haziran 2023 | madamyazar

Rutubet kokan eski harabe binanın koridorlarını genç kızın topuk sesleri dolduruyordu. Bir eli karnındayken endişeyle dostunu ona yardım edebilecek tek kişiyi bekliyordu. Titreyen elleriyle gözyaşlarını sildi. Dışardan duyduğu sesle bakışlarını oraya çevirdi. Gelen kişiyi görmesiyle yüzünde buruk bir tebessüm belirdi. Kollarını iki yana açtı ve genç adama sıkıca sarıldı. "Zaman azalıyor Arın. Doğuma 4 ay kaldı." Genç adam bakışlarını kadının bedeninde gezdirdi ve en sonunda karnında durdu elini kaldırdı ve kadinin hafiften şişmeye başlayan karnıma koydu." Haldeceğim Merih. Sana söz veriyorum size hiç bir şey olmayacak." Kadın ona inandı çünkü biliyordu ki bu karşısındaki genç adam onu bir abinin kız kardeşini sevdiği gibi seviyordu. Endişeyle gözlerini kapatıp açtı ve "O öldü Arın . Öldü bu hayattaki en değer verdiğim kişilerden biri öldü. Benim yüzümden öldü." Genç adam hüzünlü gözlerini kaçırdı." Ve şimdi aynısı ona" eli karnına gitti." Onlara olursa dayanamam Arın yaşayamam." Arın yerdeki gözlerini hızla kadına çevirdi ve "Öyle bir şey olmayacak ona zarar gelmesine izin vermeyeceğimi biliyorsun." Vermezdi çünkü yıllar önce çürüyen ve taşlaşan kalbi şimdi bir başkası için çiçek açmaya hazırlanıyordu ve o çiçeğin ölmesine izin vermezdi. Genç adam kumral saçlarını karıştırdı ve " ismine karar verdin mi?" diye sordu kadın kendinden emin bakışlarını erkeğin gözlerine dikti ve "Evet" dedi tek nefeste "Kuracağımız ve herkese yeni bir umut olacak örgütün ismi Lotus Flos" Ve o an yıllarca sürecek bir savaşın miladı oldu. Lotus Flos adının hakkını verecek şekilde bataklığın içinde bütün ihtişamıyla açtı. Ve herkese umut oldu.

On altı yaşındaki Reena zamanda donduruldu. Yıllar sonra gözlerini yeni bir dünyaya açtı. Ait olduğu medeniyet yok olmuş ve geriye yalnızca bir ülke kalmıştı; Ocria. Reena, geçmişinin sır perdesi aralamaya çalıştıkça kendisini daha büyük bir çıkmazda buldu. Neden bu yeni ülkede kimse sorularını cevaplamaya yanaşmıyordu? Hükümet doğru mu söylüyordu? Gerçekten Ocria'nın dışında hayat yok muydu, yoksa bu, onları içerde tutmak için uydurulan bir yalandan mı ibaretti? Ocria'daki dengesizlikler kısa sürede Reena'nın gözüne çarpmaya başladı. Kendisi gibi sorgulayan insanları bulması zor olmayacaktı. Gençler başlarına geleceklerden habersizdi. Peki sonunda Ocria'dan çıkmanın bir yolunu bulabilecekler miydi?

IŞIĞIN ALEVİ SERİSİ 1. KİTAP "Nixavis, 11 krallığa hükmeden imparatorluğun prensesi ve tahtın gelecekteki varisiydi. Annesinin ölümünün ardından tek sarıldığı kardeşi Via ile denizin ortasındaki adada, büyük sarayda yaşıyordu. 21 yaşına geldiğinde tek bir hayali vardı: Sagmua Krallığı'na giderek kadim büyücülüğü öğrenmek. Ancak imparator babasının onun için planları farklıydı. Yirmi birinci yaş gününde Nixavis, Txerrea Krallığı'nın kralı, Korkusuz Zonan tarafından evlilik teklifi alacak ve hayatı hiç tahmin etmediği bir yola girecekti. Aşk, onun hayalleri arasında yoktu. İmparatorluğun en güçlü büyücüsü olarak tek yapmak istediği, daha iyisi için çalışmak ve tahta geçtiğinde gerçek bir imparatoriçe olmaktı. Ancak Zonan, Nix'in hayatını değiştirmiş, bu yeni evli çift, dünyayı kurtarmak için Işık tarafından seçilmişti..." 👑 "Yarın akşam," dedi Zonan, itaatkâr bir şekilde. "Herkesin gözlerinin önünde diz çökeceğim." Başını biraz daha kaldırdı. Bu cesareti nereden geliyordu, bilmiyordu. Tek bildiği büyülenmiş gibiydi. Işık, boynundaki kolye, dünya üzerindeki tüm tılsımlar sanki bu amaca hizmet için var olmuştu. Sanki Zonan ve Nix'i bir araya getirmek için varlıklarını sürdürüyorlardı. Burunları birbirine sürtündü ama buna aldırmadı. Şaşılası kadar cüretkâr bir ses tonuyla "Dört gözle bekleyeceğim, lordum." Dedi. Kral Zonan'ın cevabı ise tüm yüzüne yayılan çekici bir gülümseme olmuştu. Kalbini tekleten hücrelerini sızlatan bir gülümseme. 17.08.22 / Fantastik'te 2.sıra 🏆 18.08.22/ Savaş'ta 1.sıra 🏆

WattpadFantasyTR'nin 'Krallıktan Akan Asalet' okuma listesindeyiz! . . Ölüm Lordları Serisi I . . . Hayatımda eksik olan çok fazla şey vardı. Bu eksiklik beni günden güne tüketti. Hiç bilmediğim bir şeye karşı duyduğum özlem yıllarca bir lav gibi içimi yaktı. Sonra altın bir yüzük buldum. Çok güzeldi, bakılamayacak kadar ihtişamlıydı. Yapmamam gerekirdi ama onu aldım ve parmağıma taktım. Sonra mucizevi bir şey oldu. Yüzük, hayatımdaki eksik parçayı tamamladı,içimdeki o şiddetli özlemi tamamen yok etti. Beni, umutsuzca gelişimi bekleyen diğer yarıma, ruh eşime götürdü. Ama sonra hayatım rayından çıktı. Artık bir kraliçeydim, Fısıltı kraliçesi. İnsanların zihinleriyle oynayan, onları deliliğe sürükleyip ölmelerine neden olan canavarlarla savaşmak zorundaydım. Kolay olacağını hiç düşünmemiştim ama bu kadar da zor olmasını beklemiyordum. Kalbimi ve ruhumu bu uğurda feda edeceğimi bilmiyordum. *** *İlk kitap tamamlanmıştır. İkincisine de buradan devam edilmektedir. *Bölümler her pazar günü düzenli olarak gelmektedir. *Kitap ilk kez 26 Ağustos 2021 tarihinde taslak olarak yayımlanmış, Aralık ayında da bölümler gelmeye başlamıştır. Wattpad'de bu isimle yayımlanan ilk kitaptır. *Kitaplarımın telif hakkı tamamen bana aittir, çalınması veya izinsiz kullanılması durumunda hukuki işlem başlatılacaktır.