Düştüğüm yerden kalktım. Herkesten nefret ederek. Ve bir kez daha öldüm. Kendi kanatlarımı gömdüm. Söndüm... Söndüm... Söndüm... Fakat şimdi geri döndüm. Artık bir buzum. Tamamen soğuğum. Sen korkma sana zararım dokunmaz. Sen zaten bir hiçtin gözümde. Kalbinde sızlayan bir şey kaldıysa. Umut var demektir. O yüzden korkma. Yüreğinde hâlâ bir yangın var. Özlersen geri dön. Ama göreceğin her şey aslında hiçbir şey. Benim taşıdığım kendi yüküm. Ağlamamalıyım. Sadece ayağa kalkmalıyım. Bilirsin serçeler ağladığında ölür.

Kader bağlamıştı birbirlerine ağı. Kaçamazlardı bile. Kaçamazlardı bile isteye. Bir sahil tanıştırdı onları. Yine bir sahil yıktı bütün aşkı. Hayat yaptı yine cilvesini. Bağladığı iplerin üzerine taş yığını döşedi. Koca bir duvar ördü. Kimse de yıkmak istemedi bunu. Bozmak istemedi karanlık yolu. Şarkıcı bir kadın ve doktor olan bir adam. Kimdi şimdi bu aşkta yanan? Acı mı istiyorsun? Acı vereceğim. Ölmek mi istiyorsun? Nefesini keseceğim. Gidiyorum. Acı çekiyorum. Ve bu duyguların hepsine dayanarak veda ediyorum. Vedalar acıtır. Ancak bu veda ciğer bırakmadı.