Uyarı: Cinsellik seviyesi aşırı yoğun, kurgu karışık, yetişkin kurgusu ve hassas kişilerin okumaması tavsiye edilir.

O sırtımı dayadığım bir ağaç değildi sadece. Güven veren bakışları benim yarınlarımdı. Sıcacık eli hayatımdaki en güzel şeydi. Ve varlığı...ruhuma güç veriyordu.

Kardeşi Mert için gittiği bir barda seçtiği bir adamdan hamile kalmayı planlayan Duru'nun tek amacı doğacak olan bebeğinin kardeşine nefes olmasıdır. Duru amacına ulaşır fakat bilmediği şey ise seçtiği adamın karanlık dünyasıdır.

Bir kadını ağlatmak çok zor degildir aslında. Kadınlar her şeye ağlayabilir; bir filme, bir şarkıya, bir yazıya. En az erkekler kadar yani! Ama bir kadını yürekten ağlatmak zordur. Eğer bir kadın yürekten ağlıyorsa, ağlatan onun yüreğine ulaşmış demektir.... Ama o yüreğin değerini bilememiş olacak ki ağlatan gözünü bile kırpmadan teker teker batırır iğneleri yüreğine! İşte o zaman koca bir yumruk gelir oturur boğazina kadının yutkunamaz, nefes alamaz! Çünkü o koca yumruk canını çok acıtır. Gözleri buğulanır kadının sonra. Ağlamayacağım der içinden. Ama engel olamaz işte; Çünkü yüreğine, ulaşmıştır birileri ve iğneleri saplamaktadır. Bu acıya ne kadar karşı koyabilir ki kadın! #1 Kara 🥇 #1 doğu #1töre #1 adet #1ağa

"Ulan bari Polat de." dedi. Sesi yalvarır gibi çıkmış gözleri beklentiyle doluydu. "Mirza demiyorsan deme ama en azından Polat de." "Sen yengeye Elif diyor musun?" dedim alayla bir dizinin repliğine gönderme yaparak. "Sen Polat de. Gerekirse dünyadaki tüm kadınlara Elif diye seslenirim." dedi. Yayınlama tarihi: 01.05.2023

*Aşiret/Köy Kurgusudur* Ömer Boran & Rojda Azamet🪶 (Yayınlanma tarihi; 21 Mart 2023) İlk görüşte aşka kesinlikle karşı olup inanmayan Boran Aşiretinin Ağası olan Ömer Boran iş sebebi ile yolu sahibi olduğu tarlaya düşer. Orada Rojda'yı görür ve ilk görüşte aşık olur ama Ömer Ağa bunu kendine yediremediği için bir süre uzaktan sever. Daha sonra da Rojda'ya açılır ve olaylar başlar.

"İnsan öldürmek çok mu kolay?" Aramızda tavaf eden bu ürkütücü sessizliği bozan sorumla birlikte ambiyans daha gerici ve tuhaf bir hâl aldı. "Katil bir adama sorduğun bu soru fazla gülünç." Diye yanıtladı beni, sert aynı zamanda hissiz bir sesle. Israrla devam etmesini isteyen bakışlar attım. Boğazını temizledi önce, sonra; "öldürmenin beraberinde getirdiği cehennem ızdırabına dayanabilirsen evet, insan öldürmekten kolayı yok." Dedi, net bir ifadeyle. Gözlerine baktım. Siyah harelerinin benim yeşillerimde tanrıya tapar gibi bir edayla dolanışını seyrettim bir süre. Ardından, "birini öldürmek istiyorum." Diye mırıldandım. Tanrı şahidim olsun ki, bu buz gibi bakan siyah gözler; dudaklarımdan sıyrılan itirafla beraber adeta ateş püskürdü. Lakin çok kısa sürdü gözlerinde beliren ışıltı. Bana yetti ama. O ışıltıyı aradan asırlar geçse bile unutabileceğimi sanmıyordum. Çünkü gözleri kimi öldürmek istediğimi çok iyi biliyor gibi dokunuyordu gözlerime. Yine de sordu. "Kimi?" "Seni."

"Öyle güzelsin ki..." diye fısıldadı dolgun dudaklara doğru. Kadın, adamdan işittiği sözleri yutkunarak dinledi. Çünkü adamın sesindeki o boğuk tını, onu tekrar baştan çıkarmak için en basit sebepti. "Güzelliğini," Eliyle kadının terden yanağına yapışmış siyah saçlarını geriye itekledi. "Nasıl ifade edebilirim, bilmiyorum."

"Benim..." dedim gözlerim anlık dudaklarına kayarken. Etli dudaklarının üzerindeki su taneciklerini diliyle temizlediğinde gözlerim gözleriyle buluştu. "...korumam ol, Kara Yağız."