When a misunderstanding forces Peach and Thee to pretend they're a couple for a high-profile social event, neither expects the act to stir real feelings. Rehearsed smiles turn into lingering glances, playful teasing ignites sparks, and stolen touches awaken a desire neither can resist. As fake dating stretches into daily encounters, jealousy, passion, and intimacy blur the line between pretending and truly falling for each other. Every heartbeat, every breath shared draws them dangerously closer, proving that some flames are too hot to ignore.

In a city where dominance and rank are decided by pheromones, Thee Naravit, a cold and effective Alpha heir, has never been taken in by anyone's scent - until he meets Peach Tangsakyuen, a shy Omega photographer whose aroma stirs something deep within him. Their lives should never have intersected. Thee inherited a corporate empire built upon conquest, and Peach just wants to live peacefully out of the spotlight. But fate has other plans when a chance encounter stirs an urge Thee has worked hard his whole life to suppress - the urge to take. As Peach's hidden past and repressed Omega tendencies unravel before Thee's all-devouring gaze, lines begin to blur. What had started as an inescapable bond metamorphoses into a devouring connection neither can shake. Between them brews a poisonous storm of dominance, defiance, and forbidden longing - one that will kill them or bind them together forever. Love is war, and submission may be the ultimate killing blow in this Omegaverse.

'සාක්ෂි සපයාගත යුතුය' කියලා අණක් ලැබුණ නිසා ගියා මිසක්, 'නොමළවුන්ගේ මළගමකට' සහභාගි වෙන්න අදහසක් වැලිගම කොටුවේ කනත්ත පරික්ෂා කරන්න ගිය පවිත්ට තිබුණේ නැහැ. පෙට්ටිය හිස් බව දැනගෙන සැකේටයි ඒක ඇරලා බැලුවේ. ඇතුළේ තිබුණේ පරණ වෙස් මූණක් විතරයි. වෙස් මූණ අරගෙන ස්ටේශන් එකට ආවේ 'වැඩිදුර පරික්ෂණවලට'. ඊලඟට, තමන්ගේ ලඟින්ම තවත් කවුදෝ නොපෙනෙන කෙනෙක් ඇවිදගෙන එනවා එනවා වගේ පවිත්ට දැනෙන්න පටන් ගත්තා.

11.11

හැන්දෑ අහස දිහා බලාගෙන ඉන්න එක හරියට භාවනාවක් වගේ.තැබිලි පාටට ලා රෝස පාටට ඈත සිතිජය වෙනකන්ම ලස්සන රූප මවලා තියෙද්දි අහස හරියට සිත්තරු මවපු චිත්‍රයක් වගේ. පැය ගනන් වරු ගනන් ඒ සුන්දර රටා දිහා බලාගෙන ඉන්න මට පුලුවන්. සමහර වෙලාවට earphones දෙකත් ගහගෙන මන් ආසම සින්දු ටික තියෙන spotify playlist එකත් දාගෙන පැය ගනන් සුපිරි මනෝපාරක් ගහන් beach එකට වෙලා ගෙවන ලස්සන හැන්දෑවන් මට තියෙනවා. හැන්දෑ අහස දිහා බලන් ඉන්න ඉර බැහැගෙන යනකන් beach එකට වෙලා ඉන්න ලස්සන පාටින් හැඩවුනු වලාකුළු හුලගට පාවෙලා යන හැටි බලාගෙන ඉන්න ආස එකම කොල්ලා මන් වෙන්න ඇති කියලා හිතුවට ලා රෝස පාට වලාකුළු පිරිච්ච එක සෙනසුරාදා දවසක හැන්දෑවේ අහස දිහා වශී වෙලා වගේ බලාගෙන හිටිය හරිම නිව්ච්ච රූපයක් නිසා මගේ හිතට අමුතුම හැගීමක් දැනුනා. ඔව් මගේ ජීවිතේ පලවෙනිම පාරට මට කවදාවත් නොදැනුනු විදිහේ හැගීමක් .

"අවතැන් හදේ සුසුමන් දැවේ හසකැන් ඔබේ හුස්මක් ගෙනේ හැබැහින් මගේ නොවුනා නොවේ හසඟන මගේ විතරක් නොවේ" _________________________ |Sinhala G×B| | All from my ImagiNatiOn|

Just thoughts!