Genç, ukala bir tavırla ellerini önlüğünü cebine iliştirdi "Benim işim bu, herkesin hayatını kurtarıyorum kendini özel falan hissetme yani." Kumral adam kafasını eğerek alayla sağa sola salladı. Olduğu yerde eğilerek boyunu esmerin boyuna eşitledi "Doktor, doktor, doktor" Genç tek kaşını kaldırdı ve mavi gözleriyle kendisine bir şeyler sayıklayan, adama baktı "Kendimi özel hissettiğim falan yok, burada özel olan biri varsa o da sensin." Elinin tersiyle yeşillerini kendisine çevirmiş dikkatle izleyen gencin yanağını okşadı "Sen ve senin şu lanet olasıca insanın aklını başından alan gözlerin..." Yüzünü sanki yakın değilmiş gibi daha da yakınlaştırdı "Ah o gözlerin yok mu o gözlerin, kalbimi yerinden çıkartacak" diye fısıldadı kalın, derin sesiyle. Elini gencin yanağından çekerek esmerin avucunu kendi iri eliyle kavradı ve sol göğsünün altına götürdü. O kadar fütursuzca ve firari bir şekilde atıyordu ki elinin altında ki organ, kısa olan elini çekmeye kalktı. Kumral adam daha da bastırarak çekmesini engelledi "Görüyorsun değil mi doktor? Sensiz çalışmayan kalbim seni ve yeşillerini görünce nasıl da çıldırıyor," esmer genç yutkundu. Adam bu sefer de gencin elini ateş gibi yanan yüzüne getirdi. "Hissediyorsun değil mi güzelim? Sensiz ölüden farkı olmayan tenimin seni görünce nasıl da alev alev yandığını." Genç, irislerini kaçırarak tekrardan derince yutkundu... 🪡 Eşcinsel bir kurgudur

İki rakip buz patenci birlikte olursa ne olur?

Tunahan, okul birincisi Anıl'dan nefret ediyordu ya da duygularını kendi içinde biraz yanlış yorumlamıştı.

"Dayan, şimdi zil çalacak ve hızla ayağa kalkıp lavaboya yetişeceksin." [Öğretmen/Öğrenci kurgulu bir kitaptır ve çok fazla argo kelimeler içermektedir. Rahatsız olanlar okumasın lütfen.]

Leon'un hayatındaki en büyük imtihanı Yunan olması ve fakültenin ülkücüsünden dayak yemesiydi. -texting&düzyazı-