"Deszcz tej nocy nie był po prostu zjawiskiem atmosferycznym. Był wyrokiem..." Gabriel widział w swoim długim życiu upadki imperiów i narodziny gwiazd. Myślał, że nic go już nie poruszy, że jego serce to tylko kamień w klatce piersiowej. Mylił się.... Kiedy zobaczył Julię - kruchą, złamaną, z oczami pełnymi dzikiego strachu - poczuł żar, który go przeraził. Zobaczył jej blizny zadane przez człowieka, który śmiał nazywać to miłością i wpadł w szał. Cichy, lodowaty szał istoty potężniejszej niż żywioł. W tamtej chwili, w strugach deszczu, zawarł sam ze sobą pakt: Igor Zamoyski zapłaci za każdą łzę, którą przez niego wylała. Igor Zamoyski, opętany obsesją prokurator, myśli, że Julia jest sama. Że jest słaba. Nie przewidział, że za jej plecami stanie istota, która potrafi zgniatać stal w dłoniach i która patrzy na nią tak, jakby była jedynym światłem we wszechświecie. On: Miał nie ingerować. Ale teraz nie spocznie, póki ona nie będzie bezpieczna. Ona: Znalazła siłę w oczach potwora, który postanowił być jej tarczą. Wejdź do świata, gdzie aniołowie piją whisky, a najpotężniejszą magią jest złamane serce, które uczy się bić na nowo.

Otrzymała moc, której nigdy nie chciała. Niebo zostało rozdarte, a Ziemię pustoszą hordy krwiożerczych potworów. Pomocną dłoń wyciągają istoty uważane przez wielu za bajki: Anioły. Andrasta Roberts jest jedną z wielu osób, w których kataklizm obudził nadprzyrodzone zdolności. Wyróżnia ją tatuaż na nadgarstku, którego pochodzenia nie zna. Szybko na jaw wychodzi, że ma znacznie większą rolę. Dla Nieśmiertelnych jest Kluczem Apokalipsy, dla rządzących najcenniejszym pionkiem w brutalnej grze o przetrwanie. Przymuszona do odnalezienia Wrót Piekieł, Andrasta zmuszona jest się zmierzyć z tajemnicami przeszłości. Jedynym ukojeniem wydaje się Lorian, jeden z najpotężniejszych wojowników ludzkości. Tylko... W świecie stojącym na krawędzi zagłady, nawet jego ramiona mogą okazać się pułapką. Klepsydra została wprawiona w ruch, a przed Andrastą stoi wybór: stać się zwykłym narzędziem albo samej napisać własne przeznaczenie.

[ten, który nienawidził opowieści] Pierwsza jednotomówka z serii "Boskie Instrumenty". Hiroshi zamiast ku pamięci rodziców odbudować klan i powrócić do Naurum, to wiódł proste życie hulaki i zdeprawowanego protektora ciszy. Splugawił swój instrument i dar, więc może dlatego los sprawił, że został porwany przez senhamskich wyjców; barbarzyńców, którzy zniszczyli jego naród. Grajek jednak zamiast zaplanować zemstę, zapragnął jedynie uratować własną skórę i zbiec z surowej tundry przed nastaniem zimy. Wszystko się skomplikowało w dniu ucieczki, gdy znalazł niewolników z Naurum, ludzi powiązanych z nim krwią. Poprzeczka została podniesiona, a walka o własną wolność zamieniła się w walkę o wolność jego ludu. We wszystko została wmieszana przeklęta wojowniczka Valgred. Stanowiła dla Hiroshiego szansę, aby uciec, ale i zagadkę, gdy jej niespodziewane moce przypomniały Hiroshiemu opowieści ojca.

Część pierwsza: Kamienica [Ukończone] Okładka powstała z rąk @Nuadell. Dziękuję z całego serca ❤️ Przeżyliśmy pandemię Covid: wymazy, kwarantannę, zamknięte lotniska, jednorazowe maseczki i rękawiczki, kordony sanitarne, przepełnione szpitale, zgodny... Potem, gdy wydawało się, że nic gorszego nie może nas już spotkać - rozpoczęła się wojna tuż za naszymi granicami, a wraz z nią przyszła nowa pandemia. Co, jeśli to wciąż nie koniec? Co, jeżeli czeka na nas coś znacznie gorszego? I było gorzej. Znacznie gorzej. Odkryłam, że najpierw umiera człowieczeństwo - a dopiero potem ludzie. Dam Ci małą radę: nie otwieraj, gdy zapukają trzy razy. „Wymieranie" to opowieść o końcu świata widzianym oczami „szarego człowieka". O strachu, który narasta powoli. O decyzjach podejmowanych nie z odwagi, ale z konieczności. O tym, jak bardzo to człowiek potrafi przerazić, gdy świat przestaje działać. To historia dla tych, którzy w "The Walking Dead" najbardziej bali się nie zombie - ale tego, kim stawali się ludzie, gdy wszystko inne przestawało mieć znaczenie. ✍️ Notka autorska: Ta historia powstaje powoli: z lęku, pytań i potrzeby zrozumienia, co naprawdę znaczy „przetrwać". Nie jest o bohaterach ani o ratowaniu świata, lecz o ludziach, którzy muszą żyć dalej, nawet gdy wszystko się rozpada. Piszę ją wolno, ale z uważnością. Jeśli tu jesteś, dziękuję za zaufanie.

Spała niespokojnie, męczona dziwnymi koszmarami. Obudziła się nagle. Gdy tylko jej wzrok przywykł do mroku, ujrzała w nim Saia, który siedział na sofie dokładnie naprzeciwko niej. Ubrany w obcisłe, skórzane spodnie, był nagi od pasa w górę, i pochylony do przodu, wlepiał w nią puste, martwe spojrzenie. Jego tęczówki wydawały się w tym świetle czarne, i nie dotykały dolnej powieki. Pisnęła przeraźliwie i rzuciła się do tyłu, by jak najdalej się od niego odsunąć. Spała nago i teraz usiłowała zakryć się szczelnie prześcieradłem. - Czego chcesz?! Asura w milczeniu wstał i wciąż pochylony, położył ręce na jej łóżku. Zaczął wolno przesuwać się na czworakach w jej stronę. Teraz już przerażona, przylgnęła do ściany za zagłówkiem. - Boisz się? - spytał z paskudnym uśmieszkiem. - Po co tu przylazłeś? - warknęła. Z ulgą przyjęła fakt, że przestał się przybliżać. - Dotarło do mnie, że piexrzenie się z tobą daje mi prawie tak wielką satysfakcję, co odbieranie życia.

💖 Historia miłości wielkiej jak Wszechświat! ;] 💖 (opis już w krótce ;] )💖 💖 💖

Lumix nie znał swego ojca, ani matki, jedyne co po nich miał to dziecięcą bransoletkę z runami, układającymi się w jego imię. Od czasów, gdy mieszkańcy miasteczka, którzy mieli się nim opiekować, przepędzili go i uznali za przeklętego, mieszkał w starym pniu. Żywił się tym co udało mu się znaleźć w dziczy i jeśli nie musiał nie zbliżał się do miasta. Unikał również jego mieszkańców, bojąc się tego, co mogą mu zrobić, jeśli uznają, że przyszedł sprowadzić na nich jakieś nieszczęście. Był zapewne najbiedniejszym elfem jakiego widziało Belond. Nic więc dziwnego, że gdy nagle przed jego pniem pojawił się bogato ubrany, dumny smoczy jeździec. Niosący wieści, iż został on wybrany przez jedno ze smoczych jaj. Lumix uznał to za pomyłkę. Nie miał jednak odwagi kłócić się z szlachetnym elfem, posłusznie więc wykonał wszystko co ten kazał. Tym sposobem z dzikiego lasu, przeniósł się do jednego z najpiękniejszych miast, wzniesionych na wyspie smoków, Kołysce Płomieni. A pod jego opiekę został powierzony jeden z najcenniejszych skarbów: złote, smocze jajo. Jak jednak chłopak wychowany w dziczy, który nie potrafi napisać nawet własnego imienia, ma odnaleźć się wśród dumnych elfów i nieugiętych ludzi? Czy w miejscu pełnym bogactwa, magii i smoków znajdzie się przestrzeń dla kogoś takiego jak on?

Słońce jest epicentrum wszechświata i obiektem najwyższego kultu Jirian, ale nie jest nieśmiertelne. Raz na sto lat Matce wszystkich matek grozi zgaśnięcie i tylko jedna osoba może temu zapobiec, poświęcając swe życie w morderczym Rytuale Zasilenia Słońca. Gento wie doskonale, jak będzie wyglądała jego śmierć - zanim zostanie spalony, cesarz Jiri, noszący miano Potomka Smoka, pchnie mieczem w jego klatkę piersiową, aż przebije ją na wylot. Rytuałowi będzie przewodził najwyższy kapłan Jiri, a na pałacowym placu zbiorą się setki, jeśli nie tysiące poddanych, którzy zakwilą ze szczęścia, gdy Gento wyda z siebie ostatnie tchnienie. Gdy do Świątyni Odrodzenia przybywa tajemniczy kapitan, a święte mury padają ofiarą ataku, Gento po raz pierwszy zbacza z wyznaczonej przez los ścieżki. Okładka wykonana przez @Tea-Amo

Ewa nieraz zastanawiała się co by było, gdyby stanął przed nią mężczyzna wyglądający jak bohater jej ulubionego Dark Romansu. Wysoki, umięśniony, pokryty tatuażami, z obsesją na jej punkcie. Gdy pewnego dnia to marzenie staje się rzeczywistością, Ewa przekonuje się na własnej skórze, że takie wydarzenie może wywrócić jej życie do góry nogami. W dodatku mężczyzna, który przed nią stoi jest żołnierzem elitarnej jednostki do walki z bronią chemiczną, właśnie włamał się do jej domu i nie widzi w tym nic złego. Jej spokojne życie na przedmieściach zamienia się w jazdę bez trzymanki, tym bardziej, że w cieniu Gór Sowich swoją działalność wznawia niebezpieczna Grupa Feniksa, a Ewa zostaje wciągnięta w sam środek walki o bezpieczeństwo świata. Ten stalker romans z motywem militarnym nie bierze jeńców. Znajdziesz tu stalking, obsesję, dużo humoru, seksownych i zabawnych żołnierzy w maskach, a nawet SMUTa nad przepaścią. Dla czytelników +18

Część druga serii "Noruk" *** Południe po jednej stronie Rzeki. Północ po drugiej. To, co łączy ludzi, to granica, na którą spoglądają, gdy szukają winnych swoich nieszczęść. Bo przecież wszystko to wina zmiennych... Prawda, Republiko? *** Alois Kershaw wrócił do ojczyzny. Nie jest już tym samym człowiekiem, co kiedyś. Teraźniejszość stawia go przed konsekwencjami wielomiesięcznej nieobecności. Alois ma wiele zaległości do nadrobienia. W Republice może i nastąpił pokój... Ale inaczej go sobie wyobrażał. Ludzi nadal prześladuje strach. Władze lokalne zaś obwieszczają swoje panowanie kolejnymi rozporządzeniami, restrykcjami, ustawami dla mieszkańców. Przyszłość zapowiada się jednak obiecująco. W końcu tylko w jej gestii pozostaje, czy stare rany się zaleczą albo na niektóre pytania odnajdą odpowiedzi. Może nie tylko w jej gestii... Może wystarczy mieć tylko odpowiednie znajomości? Co do tego ma jednak ekscentryczny mechanik? A co nowy komendant Kariorum? Alois zacznie żyć za dwóch, jak obiecał? Czy odnajdzie się w nowym porządku i ruszy wreszcie do przodu? Albo może będzie musiał zrobić krok w tył? Przygoda wybiera sobie ludzi wedle własnego uznania, tak jak i sama traci nimi zainteresowanie. Alois z jednej uszedł z życiem. Tylko... Czy rzeczywiście jego przygoda się skończyła?