Alina Novak ma pecha. A raczej niezwykłą zdolność do pogarszania nawet banalnych sytuacji. Jako (niezbyt) dumna pracownica Departamentu Neutralizacji Drobnych Anomalii - potocznie nazywanego Działem Nieudaczników - zajmuje się wszystkim tym, czego „prawdziwi" specjaliści nie chcą nawet dotknąć. Złośliwe zakłócenia, absurdalne błędy strukturalne, meble ignorujące grawitację - ot, standardowy wtorek. Alina zdążyła już pogodzić się z tym, że jej kariera wygląda dokładnie tak, jak większość jej interwencji: źle. Bardzo źle. Gdy inni ratują świat przed katastrofami, ona głównie próbuje nie spowodować kolejnych. Kiedy przypadkowo znajduje się w miejscu gigantycznej anomalii, a do akcji wkracza departament ważniaków, szybko zaczyna tęsknić za przyziemnymi (przynajmniej własnym zdaniem) problemami. Problemami, które nie chodzą ubrane w czarny mundur i nie patrzą na nią podejrzliwym wzrokiem. Conrad Ward, irytująco opanowany agent do spraw kryzysowych, wydaje się zainteresowany nie tylko samą anomalią, ale i... Aliną. Niestety nie chodzi wcale o zauroczenie przypominające grom z jasnego nieba. Wręcz przeciwnie - Conrad podejrzewa ją o współudział. I chociaż to stwierdzenie wydaje się jej absolutnie niedorzeczne, nie potrafi odpowiedzieć na pytanie, dlaczego rzeczywistość postanowiła zacząć z nią współpracować. Jednak powód musi istnieć... prawda?

Krew nasza gęstsza niż woda. Dewiza rodu Fuilsúil towarzyszyła rodzeństwu McGuire od najmłodszych lat, prowadząc ich przez życie w realiach wojny i dyskryminacji. W świecie, w którym śmierć czyha na każdym kroku, utrzymywanie swojej przypadłości w tajemnicy nie jest proste. Szczególnie, jeżeli tą przypadłością jest wampiryzm, a talent magiczny zmusza Williama i Meganne do dorastania w murach Akademii Magii Elravinn. Tajemnicze zaginięcia Adeptów rozpalają plotki, a nowy Mentor budzi więcej pytań niż odpowiedzi. W mroku Akademii czai się coś, czego nikt nie potrafi nazwać. Coś, czego nikt nie chce spotkać. Czy Megan zdoła ocalić siebie i swoich przyjaciół? A może prawdziwe zło kryje się bliżej, niż mogłaby przypuszczać? „Kroniki Fuilsúil" to opowieść o lojalności, przyjaźni, poświęceniu i tajemnicach, które mogą całkowicie zmienić bieg wydarzeń oraz życie, jakie rodzeństwo McGuire znało do tej pory. ──────────────────────────────────────────── Okładka wykonana przez @dmnolws Korekta wykonana przez @DriftingFool oraz @souvanne ──────────────────────────────────────────── 🥇 #thrillerㆍ23.03.2026 🥇 #fantastykaㆍ12.04.2026 🥈 #przygodoweㆍ08.04.2026 🥉 #dramatㆍ29.03.2026, 18.04.2026 🥉 #magiaㆍ15.05.2026

Iria pracuje w Z.U.P.I.E. - siedzi za okienkiem, obsługuje petentów i przyjmuje niekończące się formularze z prośbami o korektę przeznaczenia. Nigdy nie była bohaterką. Właściwie to nawet nie ma własnej teczki, a jej przyszłość pozostaje pod znakiem zapytania. Do czasu. Kiedy największy antagonista tego świata - Mroczny Książę - wpada do urzędu i składa reklamację na własną historię, system zaczyna się sypać. Rytuał naprawczy idzie kiepsko, w wyniku czego przeznaczenia zupełnie się mieszają, a w archiwum nagle pojawiają się akta Irii. Status: Bohaterka (tymczasowa). To nie brzmi zbyt dumnie, prawda? Z szarej urzędniczki, Iria nagle staje się kimś, kto ma za zadanie utrzymać świat w całości, dopóki system nie zdecyduje, co dalej. Problem w tym, że ona wcale nie ma ochoty ratować naruszonej narracji. Interesuje ją tylko jedna historia. Liry, niesłusznie uśmierconej ukochanej Mrocznego Księcia. Żeby odwrócić bieg historii, musi współpracować z kimś, kto podobnie jak ona nie zamierza pogodzić się z urzędowo poprawną decyzją. A świat bardzo nie lubi, gdy bohater i antagonista chcą tego samego. Żeby tego było mało, aby ruszyć w drogę, trzeba zebrać drużynę. A ta... nie spełnia nawet minimalnych norm bezpieczeństwa fabularnego. Rycerz, który zgubił miecz podczas panicznej ucieczki z pola bitwy. Wiedźma niepotrafiąca używać swojej magii. Smok panicznie bojący się ognia. I on - zmęczony życiem Mroczny Książę, balansujący na granicy całkowitego wypalenia. To opowieść o przeznaczeniu jako procedurze, schowanej pod stertą niekończącej się biurokracji, bohaterstwie, które nikogo nie pyta o zdanie, i tym, co się dzieje, gdy ktoś odmawia odegrania przypisanej mu roli. Fantasy z ironicznym pazurem, absurd urzędowy, rozmontowanie motywu „wybrańca" i quest, który nigdy nie powinien się wydarzyć. Bez epickich fanfar, za to z dużą ilością problemów narracyjnych.

W historii panuje baśniowa, przytulna atmosfera, z nutą humoru oraz magii. Nie znajdziecie tu przemocy ani scen +18, za to podstępnego trolla, mamiącego istoty feralnymi kontraktami oraz bohaterkę, przyuczającą się do zawodu Matki Chrzestnej, czego ona sama szczerze nienawidzi. Wejście w układ z trollem to jej jedyna szansa na ocalenie siebie i rodziny, ale - jak wiadomo - pakty z Grendelem nigdy nie kończą się dobrze, więc Emika musi zrobić wszystko, by nie dać się wykiwać. Staje się to jednak trudnym zadaniem, gdy troll w zamian za pomoc, oczekuje od niej, że zrobi z niego dżentelmena i wprowadzi na królewskie salony. Emika nie jest pewna, czy jej się to uda, ani czy w ogóle powinna to zrobić. Jest przekonana, że Grendel ma w tym ukryty i z pewnością plugawy cel. Tylko czy ma inne wyjście?

W tym świecie albo masz magię, albo masz siłę, albo masz władzę. Mirey Yurte nie ma nic z tych rzeczy. Jako córka zamkowej pokojówki i ogrodnika spędza dni na liczeniu lnianych ręczników i unikaniu kłopotów. Choć w dzieciństwie bawiła się z trójką królewskich dziedziców, dziś jest dla nich tylko szarym duchem, kolejną bezmagiczną dziewczyną na usługach potężnego rodu Veyrath. Wszystko zmienia się podczas Wielkiego Balu Charytatywnego, na który zjeżdża się elita królestwa. Mirey chce tylko popatrzeć na ten niedostępny, lśniący świat z ukrycia, wysoko pod sufitowymi belkami Sali Lustrzanej. Jeden fałszywy krok, poluzowany zawór wody i paniczny smoczy oddech pijanego księcia wystarczą, by uroczy wieczór zmienił się w międzynarodowy zamach stanów. Wszyscy szukają spiskowców, dwór szykuje się do wojny, a jedyną osobą, która zna prawdę, jest spanikowana dwudziestolatka. Mirey musi zrobić wszystko, by prawda nie wyszła na jaw - bo kara za wywołanie politycznego kryzysu stulecia będzie znacznie gorsza niż dożywotni zmywak w zamkowej kuchni.

Wybuch reaktora spopielił dotychczasowe życie Lany, pielęgniarki o wielkim sercu. W jednej chwili straciła wszystko: największą miłość, wspólne marzenia i wrażliwość, która wypełniała jej duszę. A jednak los stawia na jej drodze przypadkowego mężczyznę. Czy będzie potrafił skruszyć zlodowaciałe serce Lany? Czy oboje przetrwają trudne czasy, idąc ramię w ramię przez zgliszcza zniszczonego świata? W obliczu zniszczeń i emocjonalnych ran Lana staje przed wyborem: zamknąć się w sobie, czy otworzyć na nową miłość, która może stać się jej ratunkiem. Stopniowo odkrywa, że życie wciąż może oferować nadzieję, a serce, choć złamane, potrafi znów kochać i ufać. "Piołun smakuje gorzko" to opowieść o stracie, bólu i nieodwracalnych zmianach, ale także o nadziei, która rodzi się w najmroczniejszych chwilach. To historia o sile, odwadze i o tym, że nawet po największej tragedii życie może jeszcze zaoferować miłość i nowe początki.

Vireya potrafi uciekać - już raz zostawiła za sobą Zakon Posłanników, w tym bezpieczeństwo, które okazało się złudzeniem. Wtedy jednak wybór należał do niej. Teraz po raz pierwszy naprawdę jest więźniem. Pojmana przez władcę Tarherianu, zamknięta w pałacowych lochach, musi zmierzyć się z brutalną rzeczywistością oraz prawdami podważającymi wszystko, w co dotąd wierzyła. Wspomnienia powracają z niepokojącą siłą, jednak Vireya nie pozwala, by ją pochłonęły. Wie, że ta ucieczka będzie się różnić od poprzedniej i tym razem stawka jest znacznie wyższa. Tymczasem w królestwie Allar narasta napięcie. Córka królowej Eavy - przed laty uznana za zmarłą - żyje. Jedyny problem? Została pojmana przez wroga. Czy władcy Allaru zaryzykują wszystko, by ocalić córkę, a może uznają bezpieczeństwo królestwa za ważniejsze? A przede wszystkim - czy Vireya zdoła przetrwać wystarczająco długo, by sama mogła zdecydować o własnym losie?

Jiao Mei miała plan na życie. No, technicznie rzecz biorąc, to jej matka miała plan, który sprowadzał się do jednego słowa: „MĄŻ". Niestety, w prawdziwym świecie Jiao cieszyła się zainteresowaniem mniejszym niż regulamin użytkowania mikrofalówki, a jej próby randkowania kończyły się spektakularnymi katastrofami. Nic dziwnego, że jedynymi mężczyznami, którzy chcieli z nią „rozmawiać", byli przystojni, dwuwymiarowi panowie z gier otome. Jeden wypadek po pracy później, Los - który najwyraźniej ma wyjątkowo podłe poczucie humoru - postanowił spełnić jej marzenie. Jiao trafia do wnętrza swojej ulubionej gry, Chō no sekai. Zasady gry są proste: 1. Jesteś kobietą. 2. Twoim zadaniem jest okiełznać demona (im bardziej morderczy i napakowany, tym lepiej). 3. Awansujesz w hierarchii społecznej dzięki swojemu „pupilowi". W idealnym scenariuszu Jiao powinna być Protagonistką, która na smyczy trzyma samego Władcę Piekieł. W nieco gorszym - Antagonistką, która knuje spiski u boku jego mrocznego brata. Tymczasem Jiao Mei to po prostu... Mei. Statystka z trzeciego planu, która nie posiada mocy wystarczającej do okiełznania nawet demona odpowiedzialnego za przypalanie grzanek. Podczas gdy elita pnie się po szczeblach kariery na barkach piekielnych bestii, Mei odkrywa, że bycie „tą nudną" jest dziedziczne i przenosi się nawet między wymiarami. W świecie, gdzie status zależy od tego, jak wielkie rogi ma twój partner, Mei stoi na samym dole drabiny, trzymając w ręku co najwyżej niewidzialny bilet do wyjścia. Czy uda jej się przetrwać w rzeczywistości, w której nawet demony patrzą na nią z politowaniem? I czy fakt, że nie ma męża, wreszcie przestanie być jej największym problemem, gdy wokół latają kule ognia? Spoiler: Los twierdzi, że nie. Los się z niej śmieje. A Ty będziesz śmiać się razem z nim.

Ludzie zwyciężyli - wybili wiedźmy i zniewolili wampiry. Jednak życie śmiertelników wciąż nie jest proste. Yana handluje wampirzą krwią w miejscach, w których śmierć czyha za każdym rogiem. Wszystkie zarobione monety wydaje na poszukiwania zaginionego brata. Podążając za jednym z tropów, odkrywa mroczny sekret gildii. Zostaje złapana i skazana na śmierć. Wrzucają ją do celi wygłodniałego wampira, by pozbył się problemu. On powinien ją zabić... a zamiast tego proponuje układ. Potwory nie zawsze mają kły. Świat po Wielkim Oczyszczeniu jest bardziej zatruty niż kiedykolwiek. Czy to na pewno wampiry są prawdziwym problemem? Ranking #1 fantasy | vampires (06.07.2026) #1 wampiry (01.06.2026) #1 romance (03.06.2026) #1 krew | darkfantasy (16.02.2026) Ostrzeżenie: książka ma mroczny klimat i zawiera sceny oraz tematy przemocy, krwi, śmierci, traumy, manipulacji, toksycznych relacji oraz silnego zagrożenia życia. Dla osób o mocnych nerwach.

Co jest twoją największą słabością? Las chwyta w szpony strachu i wydobywa grzech z samego dna serca. Podsyca go, karmi niepewnością, a gdy ten zakazany owoc już w pełni dojrzeje, wypuszcza oszalałą bestię do samych korzeni podświadomości. Demon pożera rozsądek, otumania. A w końcu odbiera życie. Pewnej nocy pod opływającym w dostatek Królestwem Ranum zatrzęsła się ziemia. Bruk w kamiennych uliczkach rozdarła siła z serca ziemi, a gęsty bór podzielił na pół piękną stolicę. Spowity mrokiem Las Kości pożerał każdego śmiałka, który zdecydował się wejść pomiędzy strzeliste drzewa. Na ulicach szeptano, że korzenie upiornych drzew karmiły się książęcą krwią przelaną w bratobójczej walce... Ruelle Hviske dołączyła do ruchu oporu nie po to, by walczyć z ciemiężycielem, ale żeby ratować swoich ludzi. Gdy przychodzi wiadomość, pakuje plecak i pod osłoną nocy wchodzi do okrytego płachtą ciszy lasu. Nigdy sama. Jednak w końcu ludzie z Pałacu wpadają na jej trop. Przemytniczka Dusz znów musi wejść do Lasu Kości, ale tym razem musi się upewnić, że towarzyszący jej wróg wyjdzie z niego żywy. Las już na nich czeka, a wraz z nim grzechy gniewu i... nieczystości.