Ankara'da babası ile birlikte mutlu bir hayat süren Beste'nin, annesinin ortaya çıkmasıyla beraber işler değişir. Beste annesini kabullenmeyerek ve babasına annesi ile karşılaştığını söylemeyerek İstanbul'a taşınmak istediğini söyler ve kızını çok seven babası Akif Bey işini İstanbul'a taşıyarak İstanbul'da yaşamaya devam ederler Beste İstanbul'da tanıştığı Kerem'in kendisine iyi geleceğini düşünerek Kerem ile yakınlaşmaya çalışır ama Kerem Beste'nin tahmin ettiği gibi biri çıkmaz... Bakalım Beste'yi İstanbul'da nasıl bir hayat bekliyor...

✤ Fırtına mı daha sert eserse yaprağı düşürür? Yoksa yaprak mı daha güçlü tutunursa fırtınayı yıldırır? Başını suratıma eğdi ve lafına devam etti. "Bende sana ilgi çekici şeyler gösterebilirim." dudaklarıma doğru fısıldadı kelimelerini. Sıcak nefesinin suratıma çarpmasıyla gözlerimi yumdum. Üzerimde bıraktığı bu etkiyi farkettiğinde geri çekildi ve iç tırmalayıcı bir tınıyla gülmeye başladı. "Titriyorsun." dedi dudakları zevkle yukarı kıvrılmışken. "Yaprak gibi. Fırtınanın ortasındaki bir yaprak. Bunu sevdim." Tüm hakları saklıdır. İletişim için; Instagram: zeynep_bozik Twitter: zeynep_bozik Snapchat: bozikzeynep

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Bir varoluş hikâyesi... Günlüklerden günümüze ulaşan... Sahip olduklarınız size yetmiyor mu? Öyleyse sizi kendi hikâyeme davet ediyorum. Belki de şükretmeniz gereken bir hayata sahipsinizdir. Yanımda olmanıza ihtiyacım var ☁️ Herkes gibi benim de bir hikâyem var ama biraz farklı sanki... Çocukluğum bulutlara olan aşkımla geçti, gençliğim de öyle ve şimdi ben hâlâ bulutlara aşık bir adamım... Belki de buluttan bir adamım. Kimsenin sevmediği, kimsenin yanında istemediği bir adam. Tükenmiş, çaresiz ve aptal. Evet aptalım. İnsanın kendini aptal hissettiği anlar olur. Ben o anları pek sık bir şekilde yaşıyorum. Kalbim buluttan çünkü ve her kırıldığında utanmadan döküyor yağmurlarını... Sonra bir gökkuşağı çıkıyor ortaya ve ben ona aşık oluyorum. Artık ağlamadan onu göremem. Bu da böyle bir masal işte. Bulutlarımdan yaşlar düşer ve güneş doğar ansızın sonrası sen... Bembeyaz bir bulutun hayatına renk katarsın ama kalır mısın benimle? Bilmiyorum. Aptal bir aşık gibiyim, yeri belirsiz bir bulut gibiyim... Ben buluttan bir adamım, peki sen? Sen, ben ağlamadan gökkuşağı olabilir misin?

Genç kız, yerde yatan genç adamın önünde diz çöktü. Parmakları onun yüzünü avuçlarken yutkundu, genzi yanıyordu. Acı; damarlarından sızarak âdeta kanına karışıyor, her bir zerresinin kavrulmasını sağlıyordu. Aciz bedeni bunu kaldıramayacak kadar düşkündü. "Sokağım."dedi titreyen sesiyle. Gözlerindeki yaşlara aldırmadan acı bir çığlık attı. Yüreğindeki vaveyla bedeninde bir volkan gibi patlıyordu. "Beni bırakma, sokağım!" °°°° Onların hikayesi ölümle başlıyordu! Ölüm, iki ayrı insanın sevdiklerini ellerinden almıştı. Yıldız çiçeği ve bir okyanus gözlü. Onların kalbinde yatan kanatsız melekleri, hayata küskünlükleri ve de güzel sevmeleri acıya dem vuruyordu. Onların rengi ne siyahtı ne de beyaz. Onların rengi topraktı. Sevdiklerini ellerinden alan toprağın rengi... • Yaşadıkları kayıplarla yolları kesişen iki gencin yürek burkan hikâyesini okumaya hazır mısınız? Âşk; onlar için sadece acıdan ibaretti. Ta ki birbirleriyle karşılaşana dek... °°° #Kötü çocuk, masum kız hikâyesi değildir! •Okyanus gözlü çocukla, çiçeğinin hikâyesi. ~Dram içerir.~ °°° Bu hikâyenin tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz!

Karanlık ruhlarını bilinmezliğe adayan, geçmiş gibi geleceklerinin de kaybolduğu odalarda yaşamını devam ettiren iki yaralı ruh.

The passionate story of Tessa and Hardin continues as family secrets, deep betrayals, and career opportunities threaten to tear them apart.

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın