3 Milyon okunmayla şimdi yeniden Wattpad'de. ....... Bu Demir yürekli Yusuf ile ürkek yürekli Erva'nın hikayesi. Demir annesi gittiğinden beri Yusuf yanını kaybetmişti. Öfke ve nefret sanki anne karnında kalbine yerleştirilmiş gibi her yanını kuşatmıştı. Kalbi intikam hırsıyla buz kesmişti. Soğuktu artık Demir. Annesi'nin oğlu değildi. Zaten onu yola getirecek, ona doğruyu gösterek anneyede sahip değildi. Şimdi eceline, annesine gidene kadar, onun rahat uyumasına yardım edecekti. Kararmış kalbi daha fazla ne kadar kararabilirdi? Onu bu hale insanlar getirmişti.... *************** Erva; Hayatı seccade ve kalemlerinin arasında gidip gelen tertemiz bir kır çiçeğiydi. Onun gözleri asla tam açılmaz, dünyayı pembe gözlüklerle görmezdi. (UMUT SERİSİ 1) Her ne kadar farkında olmasa da imtihanların en zorunu yaşıyordu. Sabır dolu kalbi hiç bir sıkıntıya isyan etmiyor, mütevazı başı asla hiddetle dikelmiyordu. Tek sırdaşı kağıtları, kalemleri ve kumaşlarıydı... Edep timsaliydi Erva. Bakan gözler ar eder, bir daha bakmaya yürek isterdi. Ama onun kendini kapattığı bir kafesi, prangalarla susturduğu umutları vardı. Umut zehirli bir yılandı. Sinsice yaklaşıp, en acı yerinden vuracaktı Erva'yı. Ama umudun panzehirini bulacaktı genç kız. O gece başına gelecekleri bilse iner miydi o bahçeye?Kurulur muydu her zaman ki salıncağına? Allah bilirdi... Ama Allah onun kaderini çizmişti, Erva'ya da ancak teslim olmak düşerdi. Yazım tarihi: Eylül 2014

Yıllar önce daha onlar çocukken kaderleri yazılmıştı. Aradaki düşmanlık ve söylenen toz pembe bir yalan ayırmıştı onları bambaşka bir hayata sürüklemişti. Ama berdel kararı onları birleştirmişti. İki küçük aşık berdel sonrası kavuşabilecek miydi?? ••• Ve o an Azra'nın gözünden bir damla yaş düştü. Acı içinde dönüp yanındaki adama baktı ve sadece onun duya bileceği şekilde "Üzerimdeki gelinlik değil benim kefenim Mirhan ağa" Dedi. Mirhan da aynı şekilde sadece Azra'nın duya bileceği kısık bir ses ile "O zaman cehennem'ime hoş geldin Azra hanım ağa" Diye cevap verdi. ••• Ailesine sürpriz yaparak Şanlıurfa'ya gelen Azra Neva, kendisinin yaptığı sürprizdan daha büyük bir sürpriz ile karşılaşırsa.. Başlama tarihi; 10.09.2023 Bitiş tarihi; 17.01.2025

"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ve kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı çıktı: General'in kızı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulanacaktı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan'dasın." ALACAKAN.

Bir bozuk saatir yüreğim, hep sende durur.. Bozuk saat.. Bozuk düzen.. * "Bir bozuk saatir yüreğim hep sende durur" dedim tekrardan. "Bizim bozuk saatimiz hep bozuk kalsın Sarya'm, sol yanım. Şu bozuk saat çalışsa benim için ölümdür. Bozuk saat çalıştığı gün benim ölümüm olsun" dedi Ares kollarını bana sararak. "Seni çok seviyorum Ares. Zaman hep sende dursun istiyorum. Senin kollarında yaşlanmak senin kollarında ölmek istiyorum bitanem" dedim Ares'e iyice sarılarak * Ares hayır! Ares yapma bunu bize! Ares!" Kucağımda ki Ares'e doğru bağırırken istemim dışı gözlerim kolundaki saati buldu. Yıllardır bozuk olan saatin çalıştığını görünce Aresin söylediği o kelimeler zihnime doldu. "Ares hayır! Olmaz hayır Ares beni bırakmazı! Bu saat çalışamaz! Hayır lütfen Ares! Lanet olası hastanede kimse yok mu!? Yardım edin yalvarırım" ben çığlık çığlığa ağlarken doktorlar çoktan yanımıza gelmişti. * Başlama tarihi; 04.02.2025 Bitiş tarihi; 15.12.2025

Çerağ: Işık, Aydınlık. 🕯️ Menekşe, üniversite okumak için geldiği İstanbul'un küçük bir mahallesine taşındığında yolunu bulduğunu sanarken; başına gelenlerle kendini tamamen karanlıkta kaybolmuş hisseder. Mahallenin genç muhtarı Cihan ise, ağırbaşlı duruşunun ardında sakladığı sessiz ve sıcak ışığıyla Menekşe'nin karanlığa düşen yolunu adım adım aydınlatmaya yemin eder. ❗️Kitabı mart ayında yazmaya başlamış olduğumdan, aylar önceki yazılarım ve yazım tarzım bugünkünden oldukça farklı ve daha acemi. O yüzden ilk bölümlerde yazım yanlışları, mantık hataları veya acele yazılmış sahneler görebilirsiniz. Şu an bölümleri tek tek düzenleme sürecindeyim, okurken karşılaşabileceğiniz aksaklıklar olabilir. Bilginize. 🤍

Yeşil iri gözlerini kırpmadan bana bakıyordu. Ne güzel gözleri var. Başındaki yeşil şal ve gözlerinin yeşilliği ile gözlerimi ondan alamıyordum. Gözlerinin içine baktığımda parkta yalnız başına kalmış bir çocuğun kırgınlığı gibi bir duygu geçti içimden. Anlayamadım. Gülümsüyordu ama. Her şeye rağmen... 🍀 Selametle/Yarı Texting kitabındaki Faruk karakterinin hikayesidir...

Bilinmeyen numara| Neclaaa Siz| Ne var lan Bilinmeyen numara| Yan sınıftaki Begümün hoşlandığı biri var mı Siz| Bilmiyom kereviz sapı Bilinmeyen numara| Fotoğraf 📷 Bilinmeyen numara| Biliyorsundur bence ;) Siz| İçinde ne var onun Bilinmeyen numara| içi muzlu bol kremalı pasta üstünde çilekler var Siz| Niye inanacakmısim ki sana Bilinmeyen numara| Benim arkiler getiriyo şimdi "Necla bacı?" Başımı gömüldüğüm telefondan kaldırdığımda pasta gördüm. Aynısı! Kocaman açtığım gözlerimi kırpıştırıp kavanoz dibi gözlüğümü düzelttim. Duruyor orda! "İçi muzlu, bol kremalı mı?" dedim ağzım sulanırken. İki oğlan sırıttı. Okulun futbol takımındaki bebeler bunlar. "Aynen öyle." dediler. Telefonum titredi. Gözlerimi zorlukla pastadan çekip telefonuma döndüm. Bilinmeyen numara| Neclaaa Bilinmeyen numara| Begüm diyorduk Siz| Sertaçtan ayrıldıktan sonra ruhunu engin denizlere bırakmaya karar vermis. Erkekler kapatılsın diyodu Bilinmeyen numara| Afiyet olsun :/ Telefonu kenara atıp iki elimle pastayı aldım ellerinden. Çatal da var yanında! Bu gece ilk sahur. Ne kadar yersem kâr şimdi. Zil çalmadan pastayı mideme indireyim. Güldüm. İçi muzlu. Çok iyi be!

Duru: Beni parmağıma taktığım yüzüğe baka baka ağlatmayı başardın Duru: O başın göğe erdi mi?

" Duygularınla değil, hisslerinle hareket et." Baş parmağı kalbimi işaret etti. " Gör beni fısıltı. " Diye belli belirsiz mırıldanışını duydum. Fısıltı; sesiz kelimelerle susardı. Yalnızlık Nehir değildi. Yanlızlığa mahkum edilen kişi en başından beri Fısıltı'ydı...

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.