▪︎Düşmandan Aşka ▪︎Yazar Kadın - Mafya Erkek ▪︎Dark Romance ▪︎Smut/Yetişkin İçerik "Çukura düşmekle bir sorunum yok." dedi beklediğim şekilde. "Hele ki o çukurda sende varsan... Kendimi o çukura seve seve iterim. " Elimi çenesinden çektim. "Savaşmak istiyorsun değil mi?" inanmaz bir şekilde güldüm. "Anladığın tek şey bu. Sevişemiyorsak savaşalım istiyorsun." "Sevişmeyi tercih ederim tabi ama savaşmak istiyorsan savaşırım. " durup gözlerimin içine sanki görünenin çok daha derininde geziniyormuş gibi baktı. "Seninle hiçbir şey olmak istemiyorum. Senin için herhangi biri olmaktansa, düşmanın olmayı tercih ederim. " "Düşmanım olmak canını yakacak olsa bile mi?" "Düşman olmak canımızı yakacak olsa bile." **** Katre Mafya babasının hayat hikayesini yazmayı kabul ettiğinde önüne çıkacak engellerden haberdardı ve sonuna kadar savaşmayı seçti. Bu savaş zamanla tutkuyu beraberinde getirdiğinde Göktuğ Talu hem düşmanı hem de tutkusu oldu. Kim kazanacak, kim kaybedecek? Kesin olan tek şey var Günahlar yazılacak. +Kitap tamamlanmıştır.

Bir gece kardeşinin ölümüyle yüzleşen Ledeyna Marsel, kasabaya yeni gelen üsteğmen ile antantlık sağlar. Bu anlaşmanın ardından Samhain Laneti Teşkilatı başlarına çok büyük tehlikeler açar. Teşkilatın içinde ki tüm bilgilerin peşinden koşan iki insanın yaşadığı engellere tanıklık edeceksiniz. Bu yolda Ledeyna Marsel kardeşinin ölümünü araştırırken sizde katılmak ister misiniz? ~Kesit~ Dudaklarımı onunkilere yaklaştırdığımda üçüncü kez yarıda kesilmesini istemiyordum. Artık hislerimi geri planda tutamazdım. "Öyle mi, benden etkileniyor musun?" diye sordum mırıltılı çıkan tınımla. "Etkilenmek mi? Senin uğruna köpek oluyorum, görmüyor musun?" dediğinde kendimi ona biraz daha bastırdım ve bu olabilecek en son seviyeydi. "Sensiz nefes alamıyorum ama sen yanımdayken de nefesim kesiliyor, Ledeyna." Sensiz nefes alamıyorum ama sen yanımdayken de nefesim kesiliyor Ledeyna... "Tek bir saniyem seni düşünmeden geçmiyor. Aklımı beraberinde götürüyorsun ve sesim çıkmıyor." Bir nefes aldı dudaklarının arasından. "Duymuyorsun değil mi?" "Neyi?" "Çarpan kalbimi... O gece, baloda güzelliğin kalp atışlarımı hızlandırırken gözlerin durduruyordu." Gözlerinde büyük bir yoğunluk vardı. "Beni her şeyinle öldürüyorsun ama bunlardan haberin bile yok." Kısık ve boğuk tınısında hapsoluyordum. "Bana, benim tarafımda olmadığını söylüyorsun ama anlamıyorsun... Dünyanın hangi ülkesine gidersen git yeterince uzakta değilsin ve bu beni çıldırtıyor. Sen, senin kollarında olmak ne demek, bilmiyorsun."

Başparmağı avucumdaki ince yaraların üzerinde dolaştı. Tırnaklarımla kendime açtığım izlerin üzerinden geçti. Soluğum kesildi. Yaralar yanmadı, ama içimde bir şeyler alev aldı. "Bırak." dedim, sesimden nefret akıyordu. Bırakmadı.

•ANLAŞMALI EVLİLİK •ABİMİN ARKADAŞI •SMUT •ROMANTİK •YAŞ FARKI (7) •ÇOCUKLUK AŞKI MAİT'in infazcı ajanı Zehir, Ailesi trajik bir şekilde katledildiğinde henüz yedi yaşındaydı. Travmatik geçmişiyle birlikte, tadını almak için sabırsızlandığı intikamı en sadık dostlarıydı artık. Ettiği bozulmaz yeminle Zehir olarak yeniden doğmuş, sırlarıyla yüreğine bir kale inşa etmişti. Kan dökmez, ardında hiç iz bırakmadağı zehirleriyle imzasını atardı. Onu gerçek adıyla, Damian King olarak tanıyan insanlar, bir gün zehrinin hedefi olmamak için yalnızca dualara ve onun merhametine sığınabilirdi. Etrafına dev bir kale inşa ettiği kalbinin kapıları ise bir zamanlar yalnızca tek bir isim için açılmıştı. En yakın arkadaşının kız kardeşiydi o... Yasaktı. Fakat yıllar sonra Küçük Gölge'si hayatına tekrar girdiğinde, hiçbir şey planladığı gibi gitmeyecekti. Kapılarına dayanan anlaşmalı bir evlilik küle dönmüş ateşi harlamak için yeterli bir kıvılcımdı. Üstelik kâğıda atılan imzalar, Zehir için yalnızca bir anlaşma olmaktan çok, bozulması imkânsız bir başka yemindi. April (Nisan) Jones. Neşeli bir ruhun, çarpıcı bir güzellikle harmanlandığı kıvrak zekâsıyla kusursuz bir genç kadındı. Bir gördüğünü asla unutmayan fotografik hafızası, onun hem laneti hem de lütfuydu. MAİT başkanının kızı olmak ona ayrıcalıklı bir hayatın kapılarını açmış olsa da tüm yaşamı boyunca hissettiği eksik parçalar ona bir türlü huzur vermiyordu. Sadece tek bir isim ona kendini tamamlanmış hissettirme gücüne sahipti... Hayranlık duyarak büyüdüğü, umutsuzca âşık olduğu Zehir... Onu tanıdığında henüz çok küçüktü. Teşkilatın göz bebeği, abisi Steve'in en yakın arkadaşı ve sağ koluydu o... Fakat Nisan, Zehir için daima küçük bir gölgeydi. Yasaktı. Kırılan kalbiyle ülkeyi terk edip altı sene sonra tekr

Hayatın ne kadar üstüne gidersen, o kadar altında kalırsın.

Bütün dünyanın aradığı katil ansızın hayatınıza girerse sizi soldurmasına izin verir miydiniz? Yoksa bütün yapraklarınız onun için mi açardı? ❝Zafer her zaman en güçlü olana ait değildir. Bazen en acımasız olan kazanır. Kanla yazılmış bir kaderi var, ruhundan söküp atamayacağı bir miras. O, şeytanın bile tereddüt ettiği yolda yürüdü. Ve sen, bu fırtınanın tam ortasındasın.❞ Hayatı her zaman soluk bir çiçek gibi olup, kendinden çok başkalarını düşünenlere...

"Adım Yazgı Karadağ." Adını tane tane, vurgulayarak söyledi. "Ölüm seni korkutmuyorsa..." Dedi üzerimdeki vücuduyla daha çok ezerek. "Günlerce inletirim seni altımda! Ölmek için yalvarırsın!"

Bir gonca tanesi kadar güzel ve bir o kadar da masumdu Lamia, daha on dokuz yaşında olmasına rağmen cehennem mi yaşamıştı. O beyaz güvercin , yer yüzüne korku salmış bir adamın saplantılı aşkıydı. Tabi aşk denilirse, özgür bir güvercin nereye kadar kafeste tutulacaktı? Bir ay, üç ay veya bir ömür. Bırakmıyacaktı, ne olursa olsun genç kızı bırakmayacaktı. Onla dolmuştu, lavanta kokusuyla nefes almıştı,ilkkez doğduğu zaman değil, ilk kez lavanta kokusunu solarak nefes almayı öğrendi. Kendiside çok iyi biliyordu ,kızın ondan ölesiye korkuyor ölesiye nefret ediyordu. Biliyordu. Ama elinde olsa o kafesin kapısını kendisi açardı ama olmuyordu. Bencildi hemde çok ama kimin umrunda . Sonuşta yer yüzüne namı ile tüyleri diken diken eden adam küçük bir kızın duygularınımı önemsiyecekti? Sanmam. Onun aşkı ikisine yeterdi. Bu ne kadar doğru ? "Y,yalvarırım b,bırak beni ,lütfen i,istemiyorum seni . B,ben b,başkasını sevi-" " SUS LAN" Yine ağlamaktan herak olan bir kız. Yine yalvarmıştı onu bırakması için ,ama nafile o siyah deri koltuğunda oturmuş içkisini zevkle yudumluyordu.ama o kelime, canını yakmıştı. Ama bilmediği bir şey vardı, o ne kadar yanarsa genç kız o kadar küle dönecekti. İçkisini duvara fırlatıp ,yerde diz çöken kızın kolunu tutarak kollarının arasına aldı. Sinirle soluklanıyordu. Kız ne kadar çırpınsada, vurulduğu iğneler yüzünden oldukça güçsüzleşmişti. " Birdaha,birdaha ağzından o itin adı veya az önce dediğin boktan cünleler kurarsan ; elleri yüzünde gezdirdi: çok can yanar ve bunun tek sebebi ise sen olursun" " B,beni b,bırak lütfen evime gitmeme izin v,ver. Ablam h,heryerde beni arıyordur ,l,lütfen. " O kanlı elleriyle göz yaşlarımı sildim. " Seni ilk gördüğümde vurulmuştum sana, o gün yemin etmiştim eğer bir daha karşıma çıkarsan , ölüm bile seni benden kurtaramaz. "

"Adımı söyle." Başımı olumsuz anlamda sallamamla parmakları daha çok baskı yapmaya başladı bacak arama. "Sana adımı söylemeni söyledim." Aldığı cevap yine aynı olunca parmaklarının hareketini kesti. Bense ona yalvarabilecek durumdaydım devam etmesi için. "Söylemeyecek misin?" Gözleri gözlerime bakarken daha da koyulaşmıştı. Titrek bir nefes verip dudaklarımı araladım. "Alaz..." Gülümsedi. "Aferin benim kızıma." NOT: +18 bir kitaptır. Rahatsız olacaklar lütfen okumasın.

s-ssen uzak dur benden!! "Benden kaçışın yok" diyerek adamlarını üzerime saldı..