"ဟန်ဆောင်မှုတွေနဲ့ စတင်ခဲ့ပေမယ့်... နှလုံးသားကတော့ တကယ်ကြီး သစ္စာဖောက်သွားခဲ့တယ်။"

Disclaimer: This is an unofficial Burmese translation. I do not own the original story or characters. All rights belong to the original author and the publisher.

Chapter 1 Friends

- This is an unofficial translation. This work is not for commercial use or profit. All rights belong to the original creator and publisher. -

စုန့်လွမ်သည် ' အာဏာပြင်းတဲ့အမတ်မင်း' လို့ခေါ်တဲ့စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲသို့ကူးပြောင်းလာပြီး ဇာတ်လိုက်ရဲ့ဇနီးသည်ဖြစ်လာသည်။ စာအုပ်ထဲမှာမူလကိုယ်ကမိုက်မဲကာ ခင်ပွန်းနဲ့သားကိုစွန့်ပစ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာမီးထဲ‌မှာအရှက်ရစွာသေဆုံးသွားသည်။ စာအုပ်ဖတ်ခဲ့တဲ့စုန့်လွမ်မှာကြောက်စိတ်မွှန်သွားသည်။ အဲ့ဒီနောက်သူမစိတ်သစ်လူသစ်နဲ့ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီး ဇာတ်လိုက်ရဲ့ရွှေပေါင်ကြီးကိုဖက်ထားလိုက်သည်။ ယုံမှားသံသယများပြီးအေးစက်စက်ဇာတ်လိုက် X နုနယ်လှပပြီး‌သတ္တိနည်းတဲ့ဇနီးလေး Original Name- Wife can't escape Author - Moon Cake Associated Name-嬌妻難逃 Total Chapter - 90 chapters+19 extras Genere - Historical, Romance, Tragedy This is not my own. Just Fun Translation.

ကျန်ချန် သူ.. သူနောက်ဆုံးတော့ နောင်တတွေနဲ့ဘဲ သေဆုံးခဲ့ရတယ်....... အလိမ်အညာတွေ ရဲ့အောက်မှာ သူကို တကယ်ချစ်တဲ့သူကို စွန့်ပစ်ခဲ့တယ်.... ဟက်....ကိုယ့် ကို သစ္စာဖောက်ပြီး ကိုယ့် ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ လိုချင်တပ်မက်နေတဲ့ မိန်းမ ကိုမှ ချစ်ခဲ့ မိတယ်.... ကျန်းချန် ထပ်ပြီး ဆုတောင်းမိတယ် သူ့ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် အခွင့်အရေး ထပ်ပေးဖို့ ဆုတောင်းမိတယ် .......................................... ကနြျခနြျ သူ.. သူနောကျဆုံးတော့ နောငျတတှနေဲ့ဘဲ သဆေုံးခဲ့ရတယျ....... အလိမျအညာတှရေ့အောကျမှာ သူကို တကယျခဈြတဲ့သူကို စှနျ့ပဈခဲ့တယျ.... ဟကျ....ကိုယျ့ ကို သစ်စာဖောကျပွီး ကိုယျ့ ပိုငျဆိုငျမှုတှလေုခငြျတပျမကျနတေဲ့ မိနျးမ ကိုမှ ခဈြခဲ့ မိတယျ.... ကနြျးခနြျ ထပျပွီး ဆုတောငျးမိတယျ သူ့ကို နောကျဆုံးအကွိမျ အခှငျ့အရေး ထပျပေးဖို့ ဆုတောငျးမိတယျ .......................................

ဖူဟန် × ယွီကျစ်ယွီ

အရင်ဘ၀တုန်းကလင်းဖန်သည်ကြာပန်းဖြူကိုမှချစ်မိသွားပြီးသနားစရာကောင်းတဲ့ဘ၀နဲ့အရှုံးသမားတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးတဲ့နောက်,ထက်မြတ်တဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်ချင်ခဲ့တယ်၊ ကြာပန်းဖြူအတွက်လား?, စိတ်မကောင်းပါဘူး ငါ့မှာမင်းနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ ခံစားချက်တွေ မရှိတော့ဘူး။

All credit goes to Afternoonmood