Ölümsüzlük uğruna öldüren bir katilin yeni avına karşı bir şeyler hissetmeye başlaması onu istediğini elde etmekten alıkoyabilir mi? Bir avuç güvendiği insandan başka kimsesi olmayan Rose, aslında kim olduğunu bile bilmediğini öğreniyor ve ölmekle ölü olarak yaşamak arasında bir seçim yapmak zorunda kalıyor. Benimsediği basit hayatı ve sevdikleri ellerinden kayarken çıkmaz bir yola girmekten başka bir şansı yok. Lütfen spoiler vermeyin.

Dünyadaki en büyük suç neydi? Adam öldürmek mi? Yoksa mahvetmek mi? Hangisi daha kötüydü? 12 Aralık 2018... Dünyada işlenen binlerce cinayetten sadece birinin işlendiği bir tarih. O gece bir kadının kanı aktı beyaz zemine. O gece bir insanın ruhu kirlendi. Kirlenen bir ruh temizlenir miydi ki? Bir katil nasıl bulunurdu? Kirlenmiş bir ruh kendini nasıl belli ederdi? Ya da nasıl belli edilirdi? Peki ya bir ruhun yok olduğu ve bir ruhun kirlendiği bir yerde başka iki ruh birleşe bilir miydi? *** "Unutma Aria. Katil her zaman iyi rol yapar."

!YETİŞKİN İÇERİK! Evren: Bana aşkını itiraf et artık Motorcu: Sen bana ettin mi? Evren: Nabzım seksenle kalbim tek senle atıyor bebeyim Motorcu: Neyin neyin? Evren: Yemeği ocakta seni kucakta inşallah Motorcu: Hahahahshshahh Evren: Subhanallah ilk kez görenler beğensin Evren: Adam random bile atamıyor Evren: Sıra sende açıl bana Evren: Çabuk Görüldü. ★★★ Tüm sahneler kola içerken yazılmıştır. Kola kafası diyoruz ve sadece eğleniyoruz. En iyi sıralama: 15.04.2024 Romantizm kategorisinde 5. sıra🎖️ 27.04.2024 Kısa hikaye kategorisinde 7. sıra🎖️ 20.05.2024 Aksiyon kategorisinde 7. Sıra🎖️ 20.01.2025 Rastgele kategorisinde 8. Sıra 🎖️

Ben Eylül Akçay, sevdiğim adamın katili olmakla suçlanıyordum.

Boş kalan son sayfa dolmadan, kibritler yere saçılmadan, yanan son mum sönmeden, bu yabancı duman her yanımızı sarmadan ve onlar beni bulmadan bul beni...

Ellerim hala kolyemdeydi. Bu kalp benim sarayımdı ve yanımda olduğu sürece ben her zaman iyi olacaktım. Zira kalbin sahibi bendim ve dört bir yanım onlarla çevriliydi. Kalp Muhafızlarıyla...

0538*: Petek merhaba, Akın ben. Akın Çağlayan. Koçluk programından. 0538*: dersteydim hemen mesaj atamadım sonra da aklımdan çıktı. Nasılsın? ** TAMAMLANDI. Hayat ve Ay, Şitana, Yaşanmamış Tek Olasılık, El Değmemiş Güç, Boşlukta Boğulmak ve Boğaziçi aynı evrenin farklı karakterlerinin kurgularıdır ve bu kurgular arasında bazı karakterler veya mekanların adı geçecektir.

"Şimdiden pes ediyorsun. Yalvarmanı sağlayabilirim." "Lütfen git." dedim cılız sesimle. Cevabı kendisini bana bastırmak olmuştu. "Bedenin böyle söylemiyor." "Hazer yalvarırım." dedim. "Sarhoşsun. Yalvarırım bırak beni." Hazer başını iki yana salladı. "Seni bırakmayacağım." Dizimi kaldırıp ona bütün gücümle bir tekme attım. Hızlıca yanından koşarak giderken kalbimin atışını ağzımda hissedebiliyordum. Salonun ortasına kadar geldiğimde belime çelik bir kolun sarıldığını hissetim ve dudaklarımdan çaresiz bir çığlık kaçtı. Sırtım göğsüne çarptığında nefesim kesildi. "Benden kaçabileceğini düşündüren nedir?" Aniden döndüm ve bu sefer göğüslerimiz karşı karşıya geldi. Beni sertçe itti ve sırtım duvara çarptı. Acıyla inledim. Eli acımasızca boynuma sarılırken hıçkırarak ağlamaya başlamıştım. Suratını suratıma yaklaştırdı. "İşte şimdi Eflal." dedi sesi duyduğum en karanlık tonlardan birisinde çıkarken. "Şimdi seni kimse elimden alamaz." Kolumu dirseğimden sıkıca kavrayarak beni tekrar odasına götürmek üzere merdivenlere yöneldiğinde çığlıklarla ve debelenerek ona engel olmaya çalıştım. "Hazer, çok özür dilerim. Yalvarırım bırak beni. Çok özür dilerim lütfen!" Yalvarışlarım beni tekrardan karanlık odasına itene kadar sürmüştü. Kapının önünde dikilip karanlık simasıyla beni izlerken kurtulamayacağımı anladım. Onun elinden kurtulamayacaktım. Beni kurtaracak kimse yoktu. ◇ Hatırı sayılır düzeyde şiddet ögeleri ve cinsellik içermektedir. Sorumluluk okuyucuya aittir. Bu güzel kitap kapağı tasarımı için @Malpomene 'ye çok teşekkür ederim. ♡