Sonra konuşmaya başladı "Yıllar sonra karşıma çıkabildin büyük cesaret" dedi büyük bir ukalalık ile bu tavrına sinir olmuştum ve hemen kolumu elinden kurtardım. Sinirle konuşmaya başladım"Amacım seninle karşılaşmak değildi Duhan şimdi çekil önümden" dedim "Benimle karşılaşacak kadar cesaretin yok demek hâlâ Eflincim" dedi böyle konuşarak sinirimi çok fazla bozuyordu. Cevap vermedim susmam şu an en doğru karardı Miray yanımdayken onunla kavga edemezdim. Cevap vermeyeceğimi anlamış olacak ki gözlerini gözlerimden çekti ve Miray'a doğru çevirerek konuşmaya başladı. "Bu arada tebrik ederim" dedi duygusuz bir ses ile. Ne için tebrik etmişti şu an beni? "Ne için? " diye sordum merakla, kaşlarım istemsizce yukarı doğru kalktı. "Evlenmişsin ve istediğin gibi bir çocuğun var" dedi zorlukla. Duhan Pars Sönmez 🩸 Eflin Yücel ⏳

#duygu 1(31.01.2026) #aile 1(24.01.2026) "Bu saçmalığa son vermezseni-" adam bi adım bana yaklaştı. O an içimde fırtınalar kopmaya başlamıştı bile soğuk sesiyle fısıldadı "Senin soyadın Aksay. Sen Derin Kaya Aksaysın" dedi. Yüzüne tükürdüm "Bir daha bana Aksay dersen o ağzını yerinde bulamazsın" dedim hırsla. İki adam beni tutuyodu debelensem bile fayda etmedi. AKSAY KONAĞI denen yere gelmiştik. "Bırakın beni" derken bile bütün Mardini inletmiştim kapılar açıldı ve beni zorla içeri götürdüler Etrafımda insanlar vardı bana kınayıcı gözlerle bakanlar, ters bakışlar,heyacanlı bakışlar her türden üstümde gözler vardı. Karşımda 7 kişi duruyodu, bunlardan 5 abim yaşında kişiler , 1kadın ve 1 adam vardı. "Bırakın ula size demedim mi saçının teline bile zarar gelmicek" diye bağırdı esmer bi genç. Kollarımı bırakınca derin nefes aldım "Derhal beni bırakıyorsunuz kimsiniz siz, sizin bu yaptığınız şeye adam kaçırma derler" diyerek haykırdım Adam bi adım atınca bende otomatik geri adım attım. Bunu görünce yüzü düştü "Herkes beni iyi dinlesin. Derin Kaya benim öz be öz kızımdır, ona saygısızlık eden bana etmiş olur duydunuz mu beni" diye bağırarak konuştu Güldüm "Ben senin kızın falan değilim,asıl siz anlayın şunu. Ben yıllar önce babamı kaybettim , şimdi ise gelmiş karşıma ben senin babanım şaka mısınız siz". "BEN DERİN KAYA ÖZTÜRKÜM. AKSAY DEĞİL ÖZTÜRK ÖLEN ANNEMİN SOYADINI GURURLA TAŞIYAN Bİ KIZIM. HERKES ASIL BUNU ÖĞRENSİN" herkeste fısıldamalar başladı.....

Ceylan, sevdiği adamı unutmak için çareyi Türkiye'den İngiltere'ye taşınmakta bulmuştu. Ama gözden uzak olan gönülden de uzak olamıyordu bazen. Dört yıl boyunca Ceylan'da gönlünden uzak tutamamıştı sevdiği adamı. Ceylan Türkiye'ye bir ziyaret yapmak zorunda kalacaktı. Belki geçici, belki kalıcı bunu bilemiyordu. Yine de ülkesine döndüğünde artık eski Ceylan kalmış olarak dönmek istemiyordu. Dört yılda değişmemişti ama bir gecede değişecekti. Bu aşkı başka bir tene karışarak bırakacaktı, karıştığı tenin aşkının da kalbine kazınacağını bilmeden..

Soğuk parmaklarının arasında duran yüzüm yanarken ellerimle ceketinin ucunu kavramıştım. Dışarıdan biri görse birkaç dakika önce bağıra bağıra kavga ettiğimize inanmazdı. "Özür dilerim, yaptıklarım ve yapacaklarım için." Dudaklarımın üzerine konan dudakları ile yutkundum. Sıcak bir his bedenimi saraken aralanan dudaklarıma sokulan diliyle boğazımdan garip bir ses yükseldi. Sadece minik bir dokunuş içimi yakmaya yetmişti. Nefesimin yetmediği vakit geri çekildi. Kafasını uzaklaştırmazken yüzümün her noktasına minik minik öpmeye başladı. Tekrar dudaklarımın üstene yaklaşan dudakları ile bunun son olmayacağının, olamayacağının farkındaydım. •Kurgu eski dönem olduğu düşünelerek yazılmıştır ancak yazım dilinde hiçbir etkisi yoktur.