bu hikayede piç ve oç bakugouyu yerden yere vurcaz( tabiki şaka şöyleki uke yapcam ama benden çekmediği kalmıcak zorlamalı herşeyi daha çok seviyorem, piskopat bne) kızgın bakugou gidicek kızgın ve utangaç bakugou gelcek( çok bişi değişmedi ama değişti)

Olduğum yerde hareketsizce ona bakıyordum. Merdivenlerin dibinde, kafasının altına yayılan kanın içinde yatıyordu. "Hayır... hayır... bu olamaz..." diye fısıldadım titreyen bir sesle. Ben... ne yapmıştım? Ellerim buz kesmişti. Nefes alamıyordum. Kulaklarım uğulduyor, beynim gördüğü görüntüyü reddediyordu. Her şey birkaç saniyede olmuştu ama hayatımın geri kalanını değiştirmeye yetmişti. Birinin beni kendine çekip görüş açımı kapattığını hissettim. "Tamam... bakma," dedi Bora sakin bir sesle. Titreyen gözlerim Bora'dan kayıp Savaş'ı buldu. "O... öldü mü?" diye sordum. Savaş birkaç saniye sustu. Ardından gözlerini kaçırıp başını yavaşça eğdi. Dünyam o an sessizce parçalandı. "Bir şey yap..." dedim çaresizce. "Lütfen... ölmesin." Savaş'ın tişörtünü yumruklarımın arasına alırken sesim kırılıyordu. "Ben bunu isteyerek yapmadım... Ben katil olmak istemedim." Ama gerçek değişmiyordu. O gece, korkuyla attığım tek bir adım; beni geri dönüşü olmayan bir karanlığın içine sürüklemişti. BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR .

"sen kimsin?"Dediğimde beni gözleriyle süzüp bana doğru yaklaşmaya başladı. korkuyla yüzümü geriye gotürsem de. Dudaklarını kulağımın yanına getirerek sert ve kalın olan sesiyle konuştu. "senin ölümünü getirtecek kişiyim."dediğinde. Ellerim titremişti ve gözümden bi yaş düşmüştü.. - -

Hiç kimsesi olmayan bir genç kıza ne olabilirdiki...Belkide onu bu zamana kadar bağlayan şey bir aşktı...Eğer bunu gerçek anlamıyla okuyup, öğrenmek istiyorsanız doğru yerde ve doğru satırlardasınız. □□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□ *** "Adım Yaren. 18 yaşına basmış bulunmaktayım. Ben daha 9 aylıkken beni bu yetimhaneye bırakıp gitmişler. Şimdi ise 18 yaşıma basıp, özgür bırakılıyorum..." *** "Her gece içimde bir umutla yaşadım. Ama buradaki arkadaşlarıma bunu hiç yansıtmadım. Bu yüzden de beni hep kötü bildiler. Ama ben öyle değildim..." □□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□

3lü bir erkek grubunun basıp borçlarını aldıkları cafede bulunan Derin,Duru ve Ezgi olaylara şahit olmuş ama seslerini çıkarmamışlardır. Fakat bir süre sonra hepsi birbirine aşık olmuş ve herşey unutulmuştur ya da sadece bir süreliğine..(Uyarı bu kitap +18 cinsellik içermektedir)

Yazım hataları varsa, kusura bakmayın. Hızlı ve dikkatsiz bir şekilde yazdığım için normal bir şey. Görürseniz bana bildirin lütfen.))