"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

'Tümdengelim tümevarım, senden gidim kime varım' (Dazai Osamu x Chūya Nakahara) Ilk yayımlanma: 08.06.2019 - 12.04.2021 Düzenlenme: 21.10.2021 - 22.01.2022

Phantomhive ailesinin başına gelen trajik olaydan bir tek ailenin en büyük çocuğu ve tek kızı (S/A) sağ kalmıştır. Çocukluğundan beri psikolojik sorunlarla yüzleşmektedir (S/A), tüm ailesini kaybedince akıl hastanesine yatırılır. (S/A), kardeşlerinin ölmediğini, kaçırıldıklarını iddia eder, psikolojisinin yerinde olmadığı gerekçesiyle kimse onu kimse ciddiye almaz. (S/A), birkaç kez kaçma girişiminde bulunur fakat her seferinde başarısız olur. Çaresiz olan (S/A), babasının kitaplığını karıştırırken bulduğu bir kitabı anımsar. Kurtuluşu kara büyüde bulur. Bir iblis çağırmaya karar verir ve çağrısı cevapsız kalmaz, güçlü bir kuzgun iblisi kıza ulaşır. Kız, ruhu karşılığında kardeşleri reşit olana ve ailesinin intikamını alana dek ona hizmet etmesini ister. Kızın ruhu paha biçilmezdir, iblis anlaşmayı memnuniyetle kabul eder. İblis, genç bir adam şeklini alır, kardeşlerini kurtarmaya giderler. Bir kardeşi sağ kalmış, diğer kardeşi işkence edilerek öldürülmüştür. (S/A), başka şansı olmadan sağ kalan tek kardeşiyle evine geri döner. Eski hayatlarına dönerler, kardeşi Ciel on altısına yaklaşmaktadır. Uşak ise efendisine karşı güçlü duygular geliştirmeye başlar. ________ Bu bir fanfiction'dır. Orijinal hikaye ve karakterler Yana Tobaso'ya aittir.

一 Eğer kendi ten rengini biri sorup açıklaması gerekseydi tam anlamıyla "süt kadar beyaz ve pamuk gibi yumuşak" derdi. Ama bu adama baktığında diyeceği herşeyi unutmuş dili tutulmuştu adam o kadar beyazdı ki bir hayaleti andırıyordu. 𝗦𝗲𝗯𝗮𝗰𝗶𝗲𝗹 - 𝗦𝗲𝗯𝗮𝘀𝘁𝗶𝗮𝗻 𝘅 𝗖𝗶𝗲𝗹 [ 𝗔𝗗𝗨𝗟𝗧 𝗔𝗨 ] 🍧: 𝘉𝘰𝘺 × 𝘉𝘰𝘺 𝘭𝘰𝘷𝘦 🥂 ⚠️ Kan, intahar girişimi, şiddet, cinsel içerik ve nefret söylemi bulundurabilir rahatsız olacaklar, hiç düşünmeden geçsin. • Yetişkin içerik koymiyacam 😸✨

Karakterler, hikayeler veya da resimler bana ait DEĞİLDİR. Ben sadece Çeviri yapıyorum. (NONE of those stories, characters or the artworks are belong to me, I just translate the stories into Turkish)

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...