"Ondan hoşlanıyor musun?" Kıskanç çıkan sesine ne tepki vereceğimi bilemiyordum. "Ona sarıldın." Kaşları çatıldı. "Hoşlanmasaydın sarılmazdın. Hoşlanıyorsun ki sarıldın." Burnundan nefesini sertçe verdi. "Bana bile sarılmadın." Ters ters baktı. "Bana niye sarılmıyorsun?" Kıskandığı kişi en yakın arkadaşıydı. Ve onun arkadaşı benim babamdı. Hiçbir şeyden haberi yoktu. Eflah kim olduğumu bilmeden beni seviyordu ama ben, onun kim olduğunu bile bile ona âşık olmuştum. Benim günahım daha büyüktü. Bir insanın başına en kötü ne gelebilirdi? Babam gözlerimin önünde öldürüldüğünde ve onu öldüren annem olduğunda en kötüsünü yaşadığıma çok emindim. Artık annem cezaevinde, babam ise mezardaydı. Bundan daha kötü ne olabilirdi ki? 25 yıl geçmişe gitmek? Bu kötünün de kötüsü olabilir miydi? Ölümcül bir kaza sonucu kendimi 1998 yılında bulduğumda o an için bunun bir felaket olduğunu düşündüm. Felaket bir durumdu çünkü bu zaman diliminde anne ve babamla aynı yaşlardaydım. Onların hayatına bir yabancı gibi girmek zorundaydım. Ama aslında felaket sandığım şey mucize de olabilirdi. Mucizevi bir durumdu çünkü bu zaman diliminde annem cezaevinde, babam da mezarda değildi. Onların evlenmesinin nedeni annemin bana hamile kalmasıydı. Ana rahmine düşmeme sadece üç ay kaldığını anladığımda ise kendi doğumumu engellemenin nasıl olacağını düşünmeye başladım. Annemi cezaevinden, babamı da ölümden kurtarmanın tek yolu bu olabilir miydi? Belki de olabilirdi. Planını uygulamak için babamın arkadaşı Eflah'ın evine bir dadı olarak işe girmekse hayatımda verdiğim en kötü karardı. Bunu ona anlatmanın bir yolu var mıydı? Buraya ait olmadığımı, öyle bir uğradığımı anlatmanın bir yolu olmalıydı. Doğru insanı yanlış zamanda bulmak birine verilen en büyük ceza olmalı.

Asırlar önce denizlerin kalbinde bir savaş başladı. Dört krallık... Biri lanetliydi. Oskovya, karanlığın ta kendisiydi. Ve şimdi... Kaybolan bir kraliçe, yerini bilmeden alan bir kız ve bir krallığın kaderi onların ellerinde. Kraliçe Elida kaçtı - ama yerine Alara'yı bıraktı. O, kim olduğunu bilmeden bir yıldızın izinden yürüyor. Atlantis'in kaderi yazıldı mı, yoksa hâlâ yeniden mi yazılıyor? Gizem, ihanet, aşk ve fedakarlık... Atlantis'in karanlık sularında kaybolmaya hazır mısın?

|Hera'nın Kızı'nın ikinci kitabıdır.| Onun gözleri denizlerden daha mavi. Onun saçları güneşten daha sarı. Onun teni incilerden daha parlak. O, Apollon ve Rosa'nın kızı. O, Aurora. Gülüşü gülleri kıskandıran. Bakışları gözleri kamaştıran. Yürüyüşü neşe veren. Sesi usulca akan bir nehrin sesi gibi huzur veren. Aurora'nın şarkıları herkesi mest etmektedir. Masum bir şarkı ne kadar tehlikeli olabilir?

"Çocukluğumuz tohumumuzdur," diye fısıldadı Sırtlan'ın kül olan kalbi. "Tohumumuza kim su verdiyse o şekilde büyür ve yetişiriz." EMARE serisinin, birinci kitabı Sarmaşık, ikinci kitabı Pusula ve son kitabı Maske bu başlık altında toplanacaktır.

Ben Mercan. İsmime bir çok kötü kalıplar takılmış olsa da ben sadece Mercandım. Sadece Mercan. Onun hayatımı bir iş teklifiyle değiştireceğini hiç düşünmemiştim. Pars Alacanın hayatıma girmesiyle, hayat bana yeni kapılarını açmıştı. Mercandım ben. Sadece Mercan.

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤