Gülümsedi Ceylin çoktan dolan gözleriyle. "Senin gibi gülsün böyle. Her güldüğünde huzur dolsun içime." Elini Ceylin'in kalbine koyup öptü. "Senin gibi çok güzel bi' kalbi olsun." "Çok güçlü olsun annesi gibi." "Sana benzesin." dedi Ceylin'in iki elini tutarken. "Herkes, her şey sana benzesin Ceylin." ... "yüzünü dökme küçük kız, bırak üzülmeyi yalnız sen misin bi' düşün unutan sevilmeyi"

Ilgaz ve Ceylin'in ilişkisi her şey çok daha farklı olsaydı nasıl başlardı? Buradan yola çıktığım, diziden tamamen bağımsız bir IlCey kurgusu.

Kendime gelmem uzun sürmemişti, kendisi bana doğru el uzatınca bunu tutmam gerektiğini farketmem beni yine kendime getirdi. "Ilgaz ben, üst kata taşınıyorum." "Ceylin," diyerek yavaşça elini tutup hafif oynattım. Elinin elimden ne kadar büyük olduğunu ve ne kadar güzel tamamlandığını düşünmeye başladığım an hızlıca elini bıraktım. "Sizin bi alt katınızda da ben oturuyorum. Tanıştığımıza memnun oldum. Apartmanımıza hoşgeldiniz." "Hoşbulduk," Ilgaz... daha önce hiç duymadığım bir isimdi. Daha önce ben böyle biriyle ne tanıştım, ne gördüm, ne de duydum. Bu zamana kadar tanıştığım tüm erkekler saygısızın önde gideniydi. Ama Ilgaz? Ilgaz sanki diğer erkeklerden çok farklı görünüyordu. İsmi bile 'ben farklıyım' diye bağırıyordu.