Gökyüzü ağlar, beyaz ışık kırılır ve gökkuşağı oluşur. Bir kalp kırılır. Göz yaşı döker ve gökkuşağı oluşur. Ben gökkuşağıyım. Renklerim etrafa saçıldı. Şimdi ise toplamaya çalışıyorum.

Acaba kimin aklına geldi zaman kavramını sınırlandırmak? Geleceği düşünmekten an'ı yaşayamıyor hayatın anlamını zevklerini göremiyor ve ölüp gidiyoruz.Herkesin hayatında dönüm noktası dedigi olaylar vardır. Peki herkes bunun farkında mıdır?