Bitiş tarihi| 7 Temmuz 2019 あ H: Ahsen? H: Ah, sen... H: Her şey için özür dilerim. H: Yanında olamadığım için, H: Yaralarını saramadığım için, H: Göz yaşlarını silemediğim için, H: Özür dilerim Ahsen.

[texting, tamamlandı] 0533.: Kimse içimde tutup da haykıramadığım onca cümleyi bilmiyor. 0533.: Ölüyorum yavaştan. 0533.: Beni duy artık. 0533.: Beni duy ve sarıl. © 2019 | vera

[texting, tamamlandı] 053.: şu an bile yaşadığın her şeyin kafanın içinde olduğunu düşünüyorsun. 053.: belki de hiçbir şey sandığın gibi değildir, 053.: belki de tam düşündüğün gibidir. Genç kadın okuduklarını idrak etmeye çalışıyordu. Kafasının içi kördüğüm olmuşken sokak lambasının altına baktı. Oğlan kaybolmuştu. Genç kız düşüncelerinin onu bir boşluğa çevirmesine izin vermeden telefonunu eline alıp bir şeyler izlemeye koyuldu. Eğer orada durmaya devam etseydi eskisi gibi düşüncelerinin esiri olacağını biliyordu. © 2021 | vera

[texting, tamamlandı] Bilinmeyen Numara: Olmadığın her dakika, Bilinmeyen Numara: Ellerim seni istedi. İklim: Pardon? İklim: Kimsin? Bilinmeyen Numara: Elleri her dakika mükemmel bir kadını isteyen, öylesine bir adamım. © 2019 | vera

[texting, tamamlandı] Gri'm: Anlamadım? 0544***: Anlamayacak bir şey yok. 0544***: Seni diyorum, otobüste gördüm. 0544***: Gri gözlerin beni benden aldı diyorum. Gri'm: Onu anladım. Gri'm: Bana yazma amacını anlamadım. 0544***: Seni tanımak istiyorum. 0544***: Her gördüğümde boğazımı düğümlendiren çocuğu tanımak istiyorum. © 2019 | vera

"Üstüne tutunan yağmur damlalarını bile taşıyamadığını fark ettim. Omuzların zorlukla dik duruyor." Diye fısıldadı. İrkilişimin hemen ardından yutkundum. Az önce bunu söylemediğinden emindim. Yavaşça şemsiyesini bana uzattı. Gözlerim şemsiyeyi kavramış kemikli ve damarları belirgin güçlü ellerine düştü. Hiçbir şey söylemeden konuşmasına devam etmesini bekledim. "Ne kadar yorulmuş olursan ol, bu şemsiyenin altında kimse seni öyle görmeyecek, çocuk. O yüzden al hadi, ben senin yerine dik dururum, sende benim için düşür omuzlarını." Elim şemsiyesine uzandı. Bu bir nevi kabullenişti ve teşekkürdü benim dilimde. Siyah şemsiyesini ondan aldığım sırada parmaklarına dokunan parmaklarım ince ince sızladı. Gözlerimi kırpıştırdığım sırada o yağmurun altında ıslanıyordu. Bense onun şemsiyesinin altında korunuyordum ve omuzlarım düşmüştü. Arkamı döndüm ve yürümeye başladım. Gidiyordum, bu adamla hiç karşılaşmamaya. Belki de her şeyden habersiz yeniden karşılaşmaya. *Japon inancına göre yağmurlu bir günde bir erkek bir kadına şemsiye uzatırsa kaderleri sonsuza dek bağlanırmış....* Bu isimle yazılan ilk ve tek wattpad hikayesidir! Tüm hakları saklıdır. +18 içerikler bulundurmaktadır.