gdzie fale myśli spotykają kogoś, kto uczy je ucichać Aurora wierzyła, że nie jest stworzona do wielkich historii. Że jej życie to ciche zaułki książek, koce i ciągłe myślenie "co jeśli...". Tatuaż fal na nadgarstku przypominał jej o burzach, przez które przeszła. I o tych, których wciąż się bała. A potem spotkała jego. Oliwiera - chłopaka o spojrzeniu, które widziało trochę za dużo i głosie, który brzmiał jak bezpieczeństwo, którego nigdy wcześniej nie znała. To miała być tylko kolejna chwila. Kolejne minęcie w tłumie uczelni. Ale czasem jedna chwila wystarczy, żeby ktoś stał się wszystkim. To opowieść o powolnym zakochiwaniu się. O wspólnym milczeniu, które mówi więcej niż słowa. O bluzie oddanej w chłodny wieczór, o pocałunku w czoło, i o nadziei, która potrafi leczyć. Bo niektóre marzenia śnimy w samotności... a inne - odkrywamy w czyichś ramionach.

Aurora Moon i Oliwier Evans wracają - silniejsi, pewniejsi siebie... i zupełnie nieprzygotowani na to, co przyniesie Nowy Jork. Miało być spokojnie. Miało być pięknie. Miało być tak, jak obiecali sobie tamtego wieczoru. Ale niektóre historie zmieniają kierunek wtedy, gdy najmniej się tego spodziewasz. A nadzieja, którą tak mocno trzymasz w dłoniach, potrafi nagle stać się cięższa, niż jesteś w stanie udźwignąć. Kiedy Aurora wysyła swój manuskrypt do wydawnictwa, coś - lub ktoś - zaczyna ingerować w ich codzienność. Cisza staje się gęstsza. Słowa ranią głębiej. A jedno wydarzenie wystarczy, by zachwiać tym, co dotąd wydawało się niewzruszone. W drugim tomie dylogii HOPE nic nie jest pewne. Nic nie jest oczywiste. A to, co naprawdę ważne, dopiero wyjdzie na powierzchnię. Nie pytaj, co się stanie. Zapytaj, czy jesteś gotowa to przeczytać

Nie każdy cukier jest słodki. Nie każda stabilność jest prawdziwa. A ona zna smak ran lepiej niż deserów. Camelia i Lorenzo pochodzą z dwóch światów: Dla niej życie nigdy nie było łatwe, dla niego wszystko zawsze było podane na tacy. Jedno spotkanie. Jedna iskra. Czy różnice staną się murem... czy mostem? Czy miłość wystarczy, gdy los wystawia rachunek?