Jeon'un yıldız ışığı, Kim'in okyanus yeşili gözlerinde saklıydı. ''Cause we were both young when I first saw you..''★ Yanlış bir mesaj, doğru bir kalbi kapısını aralayabilir miydi? Her aşk bir hikâyedir... ama bazıları gözyaşıyla başlar. Düz+texting(ağırlıklı) yazı.

"Kimse bir fahişenin kalbini merak etmezdi. Ama benim kalbim hâlâ atıyordu... kan revan içinde." Inès Suàrez, 21 yaşında. İtalya'da, hayatta kalmaktan başka hiçbir seçeneği olmayan bir İspanyol. Napoli'nin en karanlık yeraltı gece kulüplerinden birinde bedenini satarak yaşıyor. Ama o sadece bir fahişe değil. Çocukluğu elinden alınmış, hayalleri kirletilmiş bir hayalet gibi sürüklendiği hayatın içinde kayıp bir kadın. Kendi geçmişinin gölgesinde, onu kirleten adamlardan biri olan dayısının hâkimiyetinde nefes almaya çalışırken... bir gün, geçmişinden gelen bir isim her şeyi altüst eder: Michelangelo Romano. Inès, ilk kez bir adamın onun için atan kalbine tanıklık edecek. Michelangelo Romano, 32 yaşında. Uluslararası düzeyde tanınan, ancak hiçbir devletin resmen varlığını kabul etmediği bir silah tüccarı. İtalyan yeraltı dünyasında yalnızca gücüyle değil, zekâsı ve acımasızlığıyla da hükmeden bir adam. Adı fısıldandığında, Napoli susar. İkisi de cehennemle yoğrulmuş iki bedende geçmişin izlerini taşırken, Michelangelo ilk kez hissettiği duygulara sadık kalacak. Aşka. Inèz her seferinde geçmişinden kaçmaya çalışsa da artık bir umudu kalmamıştır. Kimseye, hiçbir şeye. Ama onları bir araya getiren şey tesadüf değil, kanla yazılmış bir kaderdir.

Liva Soyağaç sık sık aşk ve ailesi arasında git gel yaşayacaktır. Hayatı ile kumar oynayan, Liva Soyağaç bu kumarı kazanabilecek mi? "𝖯𝖾𝗄𝗂, 𝗌𝖾𝗇 𝗌ö𝗒𝗅𝖾 𝖺𝗄𝗅ı𝗆ı 𝗆ı 𝖽𝗂𝗇𝗅𝖾𝗆𝖾𝗅𝗂𝗒𝗂𝗆, 𝗄𝖺𝗅𝖻𝗂𝗆𝗂 𝗆𝗂? 𝖠ş𝗄ı𝗆ı 𝗆ı 𝗌𝖾ç𝗆𝖾𝗅𝗂𝗒𝗂𝗆, 𝗂𝗇𝗍𝗂𝗄𝖺𝗆ı𝗆ı 𝗆ı?" "Şü𝗉𝗁𝖾𝗌𝗂𝗓 𝖺𝗄𝗅ı𝗇ı." "Ö𝗒𝗅𝖾 𝗒𝖺𝗉𝖺𝖼𝖺ğı𝗆."

Bu kadar soğuk muydu görüş odaları? Bu kadar acı veriyor muydu? Demir kapı açıldığında bakışlarımı kapıya yöneldi, karşımdaki sandalye çekildiğinde gelen kişiye baktım. "Güzelim." Dedi Fatih. Yüzüne baktım. "Seni çok özledim." Nefesi yakındı, kokusunu hissediyordum ama dokunamıyordum, imkansıza sürüklemişti aşkımızı. "Az kaldı." Tebessüm etti. "Çok az kaldı, buradan çıkınca yarım kalan hikayemiz tamamlanacak. Sen ve ben." Yutkundum. Parmağımdaki yüzüğe baktım. sevgimizi, aşkımızı, hayallerimizi süsleyen o yüzüğe. "Neden konuşmuyorsun?" Diye sordu Fatih. Simsiyah gözlerine baktım, boynunda adım yazıyordu. "İlsu?" Göbek adımı kullanmıyordu, gerçek adım onun daha hoşuna gidiyordu. "Bir sorun mu var güzelim?" "Ben yapamıyorum." Dedim. Gözyaşım süzülmeye başladı. "Seni beklemek istemiyorum." Gözyaşımı silip omuzlarımı dikleştirdim. "Bir mahkumu kim bekler ki? Konuştum avukatlarla 6 yıl hapis yiyebilirmişsin, bekleyemem." "Lan ne diyorsun sen!" Diye bağırdı. Gözlerine baktım öfkesi o'nu ele geçirmişti. "Lan 6 aydır beraberiz, 1 haftadır buradayım ve sen beni bekleyemem diyorsun! Bu mantıklı değil! O kadar söz, o kadar yemin o kadar mutluluk vaadi yalan mı? Bana bak! Bak bana İlsu!" Yutkundum. Sırtımı geriye verdiğimde parmağımdaki Papatya yüzüğe baktım. "İlsu!" Dedi yine. Yüzüğü parmağımdan çıkardım. "Verdiğin sözlerden vaz mı geçiyorsun? Beni terk mi ediyorsun?" "Ben seni değil," Tebessüm ettim. "Bizi terk ediyorum."

"Biz Kartalız...Ölüm kokarız, barut kokarız, kan kokarız anlıyor musun? Bu yuvaya girmek ölüm demek!" Genç kadın dolu gözlerle buruk bir şekilde tebessüm etti. Kendini büyük bir arzuyla ölümün kollarına bırakmaya razıydı; kendini yuvaya adamaya hazırdı. "Yuva ölümse ben bizzat toprak olurum... Senin için sizin için toprak olmaya hazırım." Genç adamın gözleri buğulandı, dudaklarına buruk bir tebbesüm yayıldı. Biliyordu çünkü o kan koksa da sevdiği kadın ölüm kokacaktı ve onu tamamlayacaktı. Onu kendi yuvasına almaktan başka çaresi yoktu. Kartal yuvası ölümse topraktan ayrılamazdı.. Elini genç kadının yüzüne koydu, "O zaman Kartal yuvasına hoşgeldin.." dedi. [Kitap düzenlenmektedir.] Kapak Tasarımı : theguldesign Dram#1 Komedi#1 Atatürk#1 Istihbarat#1

Amedin topraklarından gelen iki genç, ikisi de hırçın ikisi de öfkeli. Bir berdel uğruna birbirine mahkûm edilir ve onlara bir kader çizilirse ne olur? İki genç bu durumu kabullenir mi? Haydi gelin, Amedin topraklarına gidelim ve onlarla bu masalı okuyalım. Elfesya Afran ve Boran Şevranın hikayesi burada başlıyor! 06/05/2022; Başlama tarihimiz 🦋 Töre konulu bir kurgudur! Kuma içermemektedir! (+18, kan, şiddet, uygunsuz haraket, olumsuz ögeler ve argo kelimeler içermektedir!)

"Annen bana tokat attı!! dedim gözlerim dolmuştu bile... "Haketmişsindir... dedi hiçbir duygunun can bulamadığı sesi ruhsuzdu... "HAKETMİŞSİNDİR!! bu tek kelime içime oturmuştu bu acımasız söz kalbimin sıkışmasına neden olmuştu... ****. **** Kader bizi bağlar ne kadar kaçmaya çalışsak da kader kaçtığına koşmaktır! ♥️NAZLI ŞANVERDİ💔

TAHASSÜR Cihan ve Kamerin hikayesi... Yıllar önce birbirine verilmiş sözler... Yıllarca birbiriyle kavuşmayı bekleyen iki insan yıllar sonra tekrardan karşılaşır. Fakat adam o kadar çok değişmiştir ki kadın onu tanıyamaz. Bu aşkta kim haklı? Aynı adama tekrardan aşık olan kadın mı? Yoksa verdiği sözü tutmayan kadına kırılan adam mı? Tercümanlık yapan Kamer ve onun çalıştığı şirketin sahibi Cihan... ★ Eve geldim. Bende ki yedek anahtarla kapıyı açtım. Koşa koşa yukarı çıktım. Gördüğüm manzara yere çakılmama sebep oldu. Kamer yerde oturmuş ağlıyordu. Bana baktı. Pişmanlıkla gözlerimi sıkıca kapadım. Öğrenmişti... İşte şimdi her şey başlayacaktı. "K-kamer ben..." "Açıkla!" Diye bağırarak ayağa kalktı. Hüzünle ona baktım. Sinirliydi haklıydı. Ama ben ona bağırmayacaktım kıyamazdım ona. "Söyleyemedim üzgünüm." Pişmanlıkla bana baktı. Gözleri artık farklı bakıyordu. Şu an huzur bulamıyordum. Yıllarca onu aramışken şimdi kaybedemezdim. Ne olursa olsun aşkımın arkasında duracaktım. ★ Kapak tasarımı: dreammsolider