Minho ma dwadzieścia pięć lat i całe życie oparł na kontroli. Jako psycholog wierzy, że każdy człowiek jest zbiorem schematów, reakcji i mechanizmów obronnych, które da się zrozumieć - a czasem naprawić. Emocje traktuje jak zmienną, którą należy trzymać na dystans. Han ma dwadzieścia lat i nie pasuje do żadnego schematu. Zostaje skierowany na obowiązkową terapię po brutalnym incydencie, o którym mówi się zaskakująco mało. Jest inteligentny, uważny i niebezpiecznie świadomy tego, jak działają ludzie. Zamiast oporu - oferuje ciszę. Zamiast wyznań - pytania. Ich relacja zaczyna się niewinnie: gabinet, rozmowy, obserwacja. Jednak z każdą kolejną sesją granica między terapeutą a pacjentem staje się coraz mniej wyraźna. Minho zaczyna widzieć w Hanie nie tylko przypadek kliniczny, ale zagadkę, której rozwiązanie staje się obsesją. Han natomiast wydaje się wiedzieć o Minho więcej, niż powinien. To, co miało być terapią, przeradza się w psychologiczną grę. Kłamstwa mieszają się z półprawdami, a cisza staje się bardziej wymowna niż słowa. Pojawia się pytanie, kto kogo obserwuje - i kto tak naprawdę ma kontrolę. WARNING ⚠️ stray kids nie istnieje ⚠️ smut ⚠️wiek zmieniony ⚠️ książka nie ma zamiaru oczerniać wizerunku idoli ⚠️ Idole robią tylko jako postacie poglądowe, nic innego nie ma z nimi powiązanego ⚠️ age gap ⚠️ dark romance ⚠️ mature themes ‼️nie bierzcie tej książki na poważnie, bo powstała przypadkowo (przyśnił mi sie scenariusz) jak wszystkie inne‼️ ══════ · •🃏 • ·══════