Bazı insanlar hayatınıza iyileşmek için girmez; size, kendinizden bile sakladığınız tarafınızı göstermek için girerdi. Biz birbirimizin yarasına dokunduk. Ve belki de en büyük hatamız, birbirimizi iyileştirebileceğimize inanmaktı. Çünkü bazı yaralar kapanmaz. Bazıları yalnızca iz bırakırdı. Ve bazı insanlar hayatınızdan gitse bile, bıraktıkları iz hiçbir zaman silinmezdi. ~~~~~~~~~~~~~~~ O an anlamıştım; biz iki ölü bedendik, iki iskeletten ibarettik. Onun eli kalbimdeydi hayır, ruhumun içindeydi. Benim başım onun omzundaydı, güvende hissettiğim, en tehlikeli yerdi aslında. Bedenlerimizden sızan sarmaşıklar birbirine dolanıyor, çözülmesi imkânsız düğümlerle bizi birbirimize bağlıyordu. Ve ben, bu bağlılığın bizi öldürdüğünü bile bile... ilk kez yaşadığımı sanıyordum.

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

Aşkın imkansızlığı kalplere dokunup, kimseyi bu kadar acıtmayacaktı. İntikamın soğukluğu damarlarınıza sokulup, sizi hiç böyle üşütmeyecekti. Ve olağanüstü yetenekler zaaflara kurban olurken, okurlar yerinde duramayacaktı. Mantığıyla aşk arasında kaldığında, ne yapardı? Sorunun cevabı kitap da.

"Seni altımda inletmek için sabırsızlanıyorum." Mırıldanışım geceye sis bulutu halinde karıştı. "Ama zevkten değil acıdan." *** Ansızın kendini hackerların arasında bulan Samira, çözmemesi gereken bir şifreyi ustalıkla çözerek hackerların hedefi haline gelirse ne olur? Peki ya rehin alınırsa?

Yıl 2073. Dünya, nükleer savaşın ardından sonsuz bir kışın içinde. Hayatta yalnızca sekiz büyük güç kaldı. Her biri insanlığı kendi idealleriyle yeniden kurmaya çalışıyor. Burada özgürlük bir suçtur. Hafıza yeniden yazılabilir. İnsan ise yalnızca sisteme hizmet ettiği sürece değerlidir. Hesna Kaner, bütün bunların ortasında tek bir soruyla yüzleşmek zorunda kalır: İnsanlığı kurtarmanın bedeli, insan olmaktan vazgeçmekse?