''Şimdi sen seç Güneş'' Babama boş gözlerle baktım. ''Neyi baba?'' ''Hayatımızın her yerinde olan bir şey seç istiyorum'' Aklıma tek bir şey geliyordu. ''Kamera, buldum baba kamera istiyorum''

0526..: Ey iman eden, sahurda ne yiycen? Zümra : Zıkkımın kökü. Yer misin? Sürekli 'Bugün erken yatacağım.' deyip asla erken yatamayan Zümra, bir gün yine sahura kadar uyanık kalıp kitap okurken telefonuna bilinmeyen bir numaradan deli saçması mesajlar gelir. Evden okula, okuldan eve şeklinde süregelen, normal bir hayatı olan bu genç kız nelerle karşı karşıya gelecekti? Bir mesaj hayatını ne kadar etkileyebilirdi? Hayatın karşısına çıkardığı zorluklarla gülüşleri elinden alınan bir kızın, kaybettiği gülüşlerini bulmaya çıktığı bu serüvende sen de var mısın? Kim bilir, belki kayıp gülüşlerinin adresidir burası? Bu hikâye, kaybolan gülüşlerini arayanlara ithaf edilmiştir. 🎬 🎬 🎬 Kitabın eski ismi "SAHURDA NE YİYCEN?" Wattpad'deki ilk Ramazan/Sahur kurgusudur. Kapak Tasarımı : @-ahsenti♡ #İslam 1 #Spiritüel 1 #Komik 2 #Gençkurgu 3 #Psikoloji 7 Başlangıç Tarihi : 10.05.2020 Bitiş Tarihi : 03.04.2022 (TAMAMLANDI)

"Onu o kadar çok sevdim ki ruhunu,kendi ruhumdan ayıramadım" "Siz benim karımı öldürdünüz!Bu yaptığınız size kar kalacağınızı mı düşünüyorsunuz" diye bağırarak geniş omuzlarıyla kızgın bir boğayı andırarak üzerimize yürümeye başladı. Ne diyordu bu adam? "Bi-biz kimseyi öldürmedik ki hocam ne diyorsunuz ?" diyerek adeta şaşkına dönmüş şekilde üzerime gelen kişiye bakıyordum . Tam önümde durup ellerini kahve rengindeki saçlarına daldırıp yüzünü buruşturarak " Mehir hoca sizin yüzünüzden öldü. " Mehir hoca evde boğularak öldürülmemiş miydi? Ve o sıra biz okuldaydık. Kahve gözlerini gözlerimin içine sabitleyerek "Siz benim karımı öldürdünüz.Bende sizin ruhunuzu öldüreceğim.Her saniye ölmek isteyeceksiniz ama daha da canınızı yakacağım" hiç vakit kaybetmeden boynumu kavrayıp arkama döndürdü. Kahretsin! Bunlar neydi böyle?

"Biri kursun önündeki asfalta koca harflerle 'SENİ SEVİREM HAFIZ' yazmış." dedi Vesile Hoca. Sinirli bir şekilde güldü ve bakışlarını bize çevirdi. "Hem de kırmızı harflerle." Hocanın karşında dizilen biz, kendimizi gülememek için zor tutuyorduk. En sonunda o homurdanma sesi birimizden çıkmış ve bütün ciddiyetimizi bozmuştu. Aslında hocamızın karşısında gülemmek için iç organlarımıza doğru kusuyor gibi gözüküyorduk. Vesile Hoca bakışları dik, sessiz bir şekilde bize doğru fısıldadı. "Siz temizleyeceksiniz. Cuma günü çıkıştan önce halletmiş olun. " "Ama Hocam-" "Tabii ailelerinizin kulağına gitmesini istemiyorsanız. " diyerek şirin bir şekilde güldü ve odadan çıktı.