Zamandaki kilitli bir noktada, adı sanı olmayan bir ülke... Sadece iki kişinin kurduğu bir vatan, sadece onların bildiği bir dil. Sevdanın vatanı, ruh eşliğinin dili. Zehra ve Hande...

Dünyaya hükmeden sihir bir gün kaçınılmaz olan savaşı da beraberinde getirdiğinde Tally Craven geri dönmeyeceğini bildiği zor bir yolculuğa hazırlanır ve veda olarak yaktığı sihirli mum hayatının en büyük aşkı olan General Sarah Alder'i ona geri getirir...

"Herkesin gördüğü: Malfoy Malikanesi'nin soğuk mermerlerinde acı çeken bir tutsak ve işkencecisinin zalim kahkahaları... Hiç kimsenin bilmediği: Zihinlerin derinliklerinde fısıldanan aşk sözcükleri ve Lord'un burnunun dibinde oynanan tehlikeli bir oyun." Hermione Granger, Ölüm Yiyenlerin eline düştüğünde herkes onun sonunun geldiğini düşünüyordu. Ancak Karanlık Lord'un en sadık hizmetkarı Bellatrix Lestrange'in sadakatinin artık kime ait olduğunu kimse tahmin edemezdi. İşkence ve haz, nefret ve aşk arasındaki o ince çizgi silindiğinde; geriye sadece iki cadının dünyayı yakabilecek tutkusu kalır.

...

Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen boşuna yorma derdi, boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı, özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna...

Sadece Okuyun :)

Ona söylediğim o sözler, ayık kafayla yaptığım itiraf hâlâ hafızamdaki canlılığını koruyordu. -Senin için her şeyi yapacak olan birine bi' şans vermedin. Onu görmedin bile. Gittin o Mert malını sevdin. Sonra seni aldattı. Sonra sen bi' şans daha verdin. Ona iki şans verdin bana bi' şans vermedin! ---

Sabahları seviyorum, insanları seviyorum, filmleri, şarkıları, kitapları, sıcak ekmeği, kalabalık sofraları, çikolatayı, minicik bebekleri, rüzgârda yaprak olmayı, geceleri yıldız olmayı, yaz gecesinde yağmur olmayı seviyorum. Ama en çok seni seviyorum. Varlığında ve yokluğunda, bir tek seni... 🤎💚

"İyi akşamlar!" Sesi hiç değişmemişti. Zehra, özlemle kısa bir an için bile olsa Hande'nin yüzünü izlerken, Hande de o esnada Sedat'la el sıkışıyordu. "Tebrik ederim, sizin de düğününüze kalamamıştım." Gözlerini kapattı Zehra, bu sözleri Hande'den duymak acı vericiydi. Ancak uzun süre böyle kalamazdı. İçten içe yaşadığı utancı yüzündeki sahte tebessümle maskeleyerek gözlerini açtı tekrar ve bu sefer de Hande'nin ona doğru uzattığı elini sıktı. Bir yabancıymış gibi bakıyordu gözlerine. Yüzündeki tebessüme rağmen soğuk ve mesafeliydi. "Yanındaki kim?" Lanet olasıca Sedat, bu soruyu soracağını biliyordu. Elindeki kadehi stresli bir şekilde dudaklarına götürürken Hande'nin verdiği yanıtla yarıda durdurdu. "Ah doğru, tanıtmayı unuttum" dedi Hande, gülümseyerek. Bakışlarını Sedat'ın yüzünden çekip yanındaki kıza döndü ve elini beline sararken bu sefer de cevabı vermek için Zehra'ya döndü. "Tanıştırayım, nişanlım Stella!"

Sarah'ın yokluğunda geçen günler, Tally'nin içinde sessizce büyüyen bir boşluğa dönüşmüştü. Savaş çoktan sona ermişti, ama onun kalbinde kurşunlar hâlâ sekip duruyordu. Baharın çiçekleri toprağı zorlarken, onun içinde hiçbir şey filizlenmiyordu. Bazı savaşlar silahla değil, kalple veriliyor ve kalpte kaybediliyor.