Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.

Sarıgül kardeşleri için elinden gelen herşeyi yaparken hayatını değiştirecek karardan henüz habersiz bir şekilde o kocaman kasabanın içinde yaşamaya çalişiyor...

Açelya: Begüm kuşum bir şey soracağım? İletilmişti. Bir süre bekledim. Görüldü.(14.36) Yazıyor... Balyanak: ? Anında görüp yazdım. Açelya: Vanilya var mı sizde gülüm? (Görüldü) Yazıyor... Balyanak: Ne vanilyası kardeşim? Açelya: Ya vanilya işte hani keklere koyulan (Görüldü.14.39) Yazıyor...(14.45) Balyanak: Ben nereden bileyim kardeşim? Vanilya ne? Açelya: Ya hani böyle dikdörtgen bir paketi var Açelya: Üzerinde şekerli vanilin yazıyor Balyanak: Yok ben de o. Ayrıca ben Begüm değilim bana niye öyle sesleniyorsun? Açelya: Güzel şaka. Tamam neyse Burçe teyzeden alırım (Görüldü) *** Bir mahalle klasiği...