"Yapma Çöl Ahusu,yanarsın!" "Yanmaktan hiç korkmadım Ateş! Boşuna uğraşma ben kararımı verdim ama sen benim yanmamdan değil seni o yangının içine çekmemden korkuyorsun değilmi?" Yeşil hareleri tereddüt ve endişeyle parlıyordu,onu bu derece kısıtlayan neydi bilmiyordum ama vazgeçmekte istemiyordum. Tekrar araladım dudaklarımı. "Aklını işgal etmeme izin verdin,kalbinin kapılarını senmi açarsın yoksa benmi kırarak gireyim?" Bir anlık şaşkınlık esir aldı yeşilleri,sonra dayanamayıp gösterdi gamzelerini. "Dene bakalım kırabilirmisin o kapıları." Yüzüme yerleşen gülümsemeyle yanına adımladım.Karşı karşıya geldiğimizde dudaklarımı kulağına yaklaştırdım ve fısıldadım. "O halde kalbini sıkı tut çünkü onu senden alıcam." ● Okurken eğlenebileceğiniz,yer yer öfkelenip kızabileceğiniz birazda göz yaşlarınızı tutamayacağınız bir hikaye arıyorsanız doğru yerdesiniz buyurun kapıyı kırarak içeri girebilirsiniz. Hikâyenin taklit edilmesi,esinlenilip kopyalanması durumunda gerekli işlemler yapılacaktır bilginize.

O güne kadar sevgili Eros'un attığı oklardan kaçmayı başarmıştım. Ta ki onunla tanışıncaya dek! Berika, adının anlamı gibi göz kamaştırıcı birisiydi. Bu göz kamaştırıcılığı fırsat bilen Eros ise bu sefer hedefinin okundan kaçmasına izin vermemiş, hızlı davranmıştı. Vurulmuştum tam da 12'den. WattpadRomanceTR Romantik Komedi Okuma Listesinde! 💘

Kadın Asker- Erkek Doktor Vefat etmiş birisini özlemek; dünyanın en çaresiz hissidir. İçimizdeki her duyguyla zaman içerisinde baş edebilir bir hâle gelebiliriz ama bu duygu için aynı şey geçerli değildir. En zorudur çaresizlik ve vefat eden birini özlemek. Hayatta olan biri olsa arar sesini duyar, mesaj atıp iyi olup olmadığını sorar ya da onunla buluşup uzun uzun hasret giderirsin. Peki özlediğimiz kişi hayatta değilse ne yapacağız? Genelde ilk olarak o kişinin fotoğraflarına bakılır uzun süre, sonra varsa videosu izlenir o da yetmediğinde onunla ilgili anılar düşer aklınıza tek tek. Gözünüzün önüne gelir yaşadıklarınız, aklınıza düşen anılar yüzünüzde önce buruk bir tebessüme daha sonra ise gözlerinizin dolmasına sebep olur. İçinizdeki özlem duygusu hâlâ daha yerini koruduğunda ise kalkar yanına gelir onunla uzun uzun konuşursunuz, eski günlerdeki gibi ama tek bir farkla o toprağın altında hayata gözlerini kapatmış biriyken, siz hâlâ daha yaşamaya devam eden birisinizdir. Hep kadınlar erkekleri beklemesin biraz da erkekler kadınları beklesin öyle değil mi? Başlama tarihi: 14/05/2024

Bir zamanlar küçük bir şehrin lüks semtlerinde ünlü bir ressam varmış. Ressamın yanında ise bir adam oturuyormuş, onun patronuymuş. Patronu ne isterse onu çizermiş. Bir gün patronu demiş ki, "Geçmişin izlerinden kurtulmaya çalışan bir adam çiz, Carlos." Ressam kaşlarını çatmış. Bir süre anlayamamış ne demek istediğini. "Çizsene, neden öyle bakıyorsun?" demiş patron. Bakışları dalgalanmış bir an. Ressam ikiletmemiş. Siyah renklerin hakim olduğu bir adam silueti oluşturmuş tuval üzerinde. Patron onu izlerken gülümsemiş. "Carlos?" demiş sorar gibi. "Onun hayatını biraz renklendirir misin?" Şaşırmış Carlos. "Efendimiz," demiş. "Geçmişi kötü olan bir adamdan bahsettiniz." Ressam için kötü geçmiş, sadece siyah ve gri tonlarını yansıtıyormuş. Patron başını sallamış. "Haklısın, Carlos." Gülümseyişi genişlemiş. "Ancak onun da hayatını renklendirmeye hakkı var, öyle değil mi?" Hiç düşünmemiş bile, patron. Kaşlarını sertçe çatıp tuvale bakmış. "Yanına bir kadın çiz. Renkleri canlı olsun." Carlos yine ikiletmemiş, bir kadın çizmiş. Renkleri çok canlıymış. Yanındaki siyahlar içinde kalan adam halinden utanmış. Kendini böyle bir kadına layık görememiş. "Efendimiz," demiş tekrar. "Sizce de çok uyumsuz değil mi?" Patron derin bir nefes almış. "Değil," demiş direkt. "Bir kadın renklerinden vazgeçmediği sürece canlandıramayacağı hiçbir renk yoktur." Carlos'un bakışlarından geçen cümleleri görünce sessizce burnundan gülmüş. "Evet, Carlos. Siyahı bile." Siyah her renge kasvet veren, baskın bir renkti. Onun değdiği her renk özünü kaybeder, canlılığını yitirirdi. Bir insanı simsiyah yapmak ise çok zordu. Ona bunu yapacak güç ancak ve ancak siyah bir kalp olabilirdi. Kötülük kokan siyah bir kalp... O hâlde gelin, zorla siyaha maruz bırakılan o adamın, bir kadınla nasıl hayat bulduğunu sizlerle okuyalım.

Üvey ailesiyle anlaşmayan Lamia, en yakın arkadaşı Merih'in ailesiyle anlaşıyordu. Tüm hayatı boyunca lösemi hastalığıyla mücadele ederken yanında sadece arkadaşı ve ailesi vardı. Komik ve eğlenceli bir kızdı. Ancak bir gün ailesinin başa birileri olduğunu öğrenir. Karahanlı ailesi... | Küfür vardır! Eğlence üzerine yazılan bir kitaptır! Gençlik lise ve karışan aile konulu!|

Bir dergide iyi bir konumda editör olarak çalışan Şafak derginin iki ay sonraki sayısı için belirlenen konu üzerine araştırma yapıp yazı yazmak üzerine patronundan aldığı talimatla işe koyulur. Sorun şudur ki ona verilen yazının konusu tam bir baş belasıdır. Mehmet Bora Sancak ülkenin sayılı gelen cerrahlarından biridir ama iki yıl önce gizemli bir şekilde mesleğini aniden bırakmıştır. Şafak'a düşense bu huysuz adamdan bunun sebebini öğrenmektir çünkü aksi taktirde işinden kovulacaktır. Bir insan işini kaybetmemek uğruna en fazla ne kadar ileriye gidebilir ve ne gibi yalanlar söyleyebilir? Şafak bu işin sonunda gözünü karartıp gidebileceği yere kadar gitti ve söyleyebileceği bütün yalanları söyledi. Yapacağı haber uğruna kılık değiştirip hiç alışık olmadığı sımsıcak bir mahallenin içine girdiğinde o mahalleyi seveceğini, alışacağını ve o sımsıcak mahallenin içini de sımsıcak yapacağını bilmiyordu. ............................................................ Her şey pembe olabilirdi. Arabam, elbisem, dolabım, bilekliğim, ayakkabılarım, düşlerim ve düşüşlerim... Ama yalanların rengi olmazmış ve ben bunu bilmiyordum.

"Bizimle geleceksin!" dedi biyolojik babam, sesi keskin ve emrediciydi. "Gelmeyeceğim!" dedim, inatçılığımı saklamadan, kararlılıkla. "Benim sabrımı zorlama. Eğer geleceksin dediysem, geleceksin!" O da inatla, gözlerindeki sertlikle kararlılığını belli etmişti. ...... "SİKTİR GİT EVİMİZDEN!!" diye haykırmıştı öz abim, sesi kulaklarımda yankılandı. Kırıldım... Hem de en derin yerimden. Bir daha onarılamayacak şekilde paramparça oldum. Kendimi yapayalnız, kimsesiz ve çaresiz hissediyordum... ⚠️ Bu kitapta olumsuz ögeler, taciz, şiddet, küfür, psikolojik baskı, intihar, öldürme, yaralanma ve kötü alışkanlıklar bulunur. Lütfen ona göre okuyun..

Sıradan bir günün akşamında, geçmeye çalıştığı köprüden nehre düşmek üzereyken ölüm tarafından kulağına fısıldandı. "Uzatılan buz gibi soğuk bir el bütün hayatına dokunacak." Bağımlılar ve Avcılar bu kez sıradan bir hayatın hayalini kuran, geceye doğmuş bir kız için karşı karşıya gelecek. Siyahla beyazın, geceyle gündüzün, iyiyle kötünün anlamını yitirdiği bir iç savaş. Zihin çıkmazı. Yaşam mücadelesi. Sarsıcı bir kısır döngü. Issız bir kasaba. Kusurlu bir kalp. Uçurumun diğer tarafına, gölgelerin arasına hapsedilmiş kayıp bir ruh. Önce sahip olduğu her şeyi elinden alacaklar ve siz bunu her bir satır arasında hissedeceksiniz. Hayata tutunacak bir neden verecekler, "Yapma!" diye haykırmak isteyeceksiniz. Bu hikâyenin masumu yok. Bu bir aşk hikâyesi değil, nefret hikâyesi. Gecenin soluğunu ensenizde hissedeceğiniz, okurken sıcak bir kahveye muhtaç olacağınız kadar soğuk bir hikâye. #Aylema #Aşeka #Dora #Amely

______________ 𝚘̈𝚗 𝚢𝚊𝚛𝚐ı𝚕ı 𝚊𝚋𝚒𝚕𝚎𝚛, 𝚐𝚎𝚛𝚌̧𝚎𝚔 𝚊𝚒𝚕𝚎𝚖 𝚔𝚕𝚊𝚜𝚒𝚐̆𝚒.