Po latach od zakończenia wspólnej szkolnej historii, los znowu stawia ich na swojej drodze. Szymon - dziś popularny raper, który po trudnym okresie i walce z nałogami wrócił na scenę w zupełnie nowej odsłonie - przyjeżdża do rodzinnej Świdnicy, licząc na chwilę spokoju. Marlena - ambitna, pochodząca z dobrego domu dziennikarka - pojawia się w mieście z narzeczonym, nie spodziewając się, że w jednej z lokalnych cukierni spotka kogoś, kto kiedyś był jej najbliższym przyjacielem... i największym sekretem. Ich dziecięca przyjaźń była pełna ukradkowych spotkań, szeptanych rozmów i niewypowiedzianych słów - trzymana w tajemnicy przed rodzicami Marleny, którzy nigdy nie zaakceptowali chłopaka z „nieodpowiedniego" środowiska. Teraz oboje są inni... ale pytanie brzmi: czy wspólna przeszłość może przetrwać próbę czasu, tajemnic i nowych zobowiązań?

Cindy Blake to dwudziestotrzyletnia tancerka z Miami, dla której życie od zawsze toczy się w rytmie muzyki i ciągłego ruchu. Do Stanów przeprowadziła się jako dziecko i Polska funkcjonuje w jej pamięci raczej jak odległy mit niż realne miejsce. Odważna, impulsywna i bezkompromisowa, działa instynktownie, traktując taniec jako najczystszy język emocji. Różowe włosy i czerwone tatuaże oplatające ramiona stały się jej znakiem rozpoznawczym, tak samo jak styl balansujący między klubową estetyką a sportową swobodą. Szymon Sobel to dwudziestoczteroletni raper, który na scenie funkcjonuje z charakterystycznym dla siebie spokojem i wyczuciem, jakby każde wejście na beat było dla niego czymś całkowicie naturalnym. Rozpoznawalny, stale obecny w mediach i otoczony ludźmi, sprawia wrażenie kogoś zdystansowanego i trudnego do odczytania. Pod tą powściągliwością kryje się jednak uważność i wrażliwość, które rzadko pokazuje publicznie. Zamiast głośnych deklaracji wybiera obserwację, a emocje najczęściej zamyka w tekstach, traktując muzykę jako jedyną przestrzeń pełnej szczerości. "Dlaczego one tak kłamią?"

Zuzanna Górska to modelka i fotografka, która wyrusza do Zakopanego, żeby odpocząć od codziennego zgiełku Warszawy. Nie spodziewa się, że w hotelu spotka Szymona Sobla, rapera, którego twarz zna każdy. Jeden przypadkowy incydent, stłuczony obiektyw, sprawia, że ich ścieżki zaczynają się splatać, a Zuzanna musi zmierzyć się z kimś zupełnie nieprzewidywalnym. Historia o przypadkowych spotkaniach, nieoczekiwanej bliskości i tym, jak życie czasem potrafi zaskoczyć w najmniej spodziewanym momencie.

04.02 57 miejsce w #Fanfiction 05.02 44 miejsce w #Fanfiction 09.02 18 miejsce w #Fanfiction 20.04 2 miejsce w #Fanfiction 21.04 1 miejsce w #Fanfiction W świecie, gdzie wszystko jest na pokaz, Szymon musi nauczyć się tańczyć nie tylko dla publiczności. Bo czasem najtrudniejsze kroki prowadzą prosto do kogoś, kogo nie powinno być tak blisko.

„Skarbie, po co z tym walczyć, gdy Znam miejsce, w którym zdradzisz te chore pomysły" Jedno pstryknięte zdjęcie, jedno spojrzenie i już może się dziać magia w życiu dwóch ludzi, którzy wogóle się tego nie spodziewali. Ona - spokojna dziewczyna. On - energiczny raper. Czasem wystarczy jedno ujęcie, żeby zmienić całe życie. [DODATEK DO KSIĄŻEK BEZ CIEBIE NIE UMIEM ŻYĆ ORAZ BEZ CIEBIE NIE LUBIĘ ŻYĆ - nie trzeba ich przeczytać, ale bardzo zachęcam]

Stanie z boku nie było możliwe, dzieląc rodzinną krew z Oskarem. Codzienność pachniała dla Matyldy studiem, fotelem z jej imieniem i redbullem, ale i tak to kochała. Dorastała wokół muzyki, już od najmłodszych lat jej brat otaczał ją surowymi melodiami wystukanymi na trzepaku pod domem - a z czasem przeniosło się to do prowizorycznego studia w pokoju dziewczyny. Wiśnie stały się jej znakiem rozpoznawczym, kolor czerwony odzwierciedla jej ognistą osobowość, która idealnie wpasowywała się w styl życia Szymona. Jeden nieplanowany wyjazd zorganizowany przez jej brata bez wiedzy Matyldy sprawił, że inaczej zaczęła spostrzegać pogubionego bruneta z wytatuowanym ciałem. Jedna kartka papieru potrafi namieszać nie jednej osobie w głowie do tego stopnia, że pisze o niej piosenkę - o emocji, która nie opuszcza go na krok. Nie daje chwili oddechu, ale niesie za sobą ukojenie. Ból staje się nie widoczny, a jej czerwone jak wiśnia usta cholernie przyciągające.

Że niestety znasz mnie Wiesz dlaczego dzwonię, co noc Choć możesz to odbierać jak chcesz To obydwoje wiemy, że to Niewiele więcej niż seks Wiem za kogo mnie masz Za kogo mnie masz, yeah

Po jakimś czasie poczułam, że powieki robią mi się ciężkie. Oddech Szymona zwolnił, ale wiedziałam, że jeszcze nie śpi. Przymknęłam oczy, wtulając się w niego bardziej. Było mi ciepło, bezpiecznie, tak zwyczajnie. I wtedy to usłyszałam. Cicho. Ledwo słyszalnie. Jakby do siebie. „z dnia na dzień tak mi tym rzuuucisz w twarz"

DODATEK DO MTW Książka nie jest sequelem, jest krótką historią. Znajomość bohaterów może wiele ułatwić tak jak niektórych wątków z głównej książki.

Przypadkowy parking. Przypadkowa dziewczyna.