###Yazarlık iddiası olmayan biri olarak hikayeyi okumak için değerli vaktinizi ayırdığınız için çok teşekkür ederim. Bazı bölümlerde mantık hataları, saçma gelen olaylar olabilir. Vaktim olduğunda yeniden düzenleyerek belki o kısımları düzenlerim. Bunu da göz önünde bulundurarak hikayeye başlama kararı almanızı öneririm Aslan kız kardeşini almaya gittiğinde görmüştü onu... O günden sonra da yıllarca uzaktan takip etmiş kalbinin her odasına onun adını yazmıştı. O zamanlar Aslan 27 yaşındaydı ama sevdiği 17... Olmaz dedi yaş farkı çok dedi... Daha küçük dedi... Ama bir türlü vazgeçirmedi yüreğini ... Zeynep Aslan'ın sevgisinden habersiz geçirdi senelerini... Okul için İstanbula gittiğinde de döndüğünde de bihaberdi... Ta ki saçma sapan bir olayın içinde kendini bulana kadar... Ona takıntılı olan adam tüm hayatının düzenini değiştirene kadar...

Gece; "Fotoğraf" Gece; Kızlaar şu sütyene bakın yeni aldım (8 Ağustos 2019) Gece; Aşırı beğendim aşırrııı Onur; Kimsin sen? (18 Ocak 2020) Onur; Bu sütyen fotoğrafı ne lan? Gece; Hassiktir Gece; Ulan görmedim ben bunu attığımı ya • Argo,küfür,cinsellik olan bir kitaptır. |KITABIN GERCEKLIKLE HICBIR ALAKASI YOKTUR. YORUMLARDA ŞAHSIMA, KARAKTERE YA DA KİTABA HAKARET EDIP, NORMALDE BOYLE OLMAZ GIBI SEYLER YAZMAYIN!!|

kaldırılan kitabım abimin arkadaşı (+18) -Ne yapmalıyız? Yakalanırsak kötü olur. Gökhan sessiz kaldı. -sakin ol. Ben heyecanlandım ve korktum. -Gökhan abi bişi desene! Gökhan bana döndü. Üstüme doğru yürüdü. -ne yapıyorsun? Ellerimi tuttu ve beni duvara yapıştırdı. -Abi mi? -Bir anda ağzımdan çıktı. -Adımı söyle. Sesim çıkabilecek en baştan çıkarıcı tonunda çıktı. -Gökhan... Gökhan'ın gözleri kısıldı. Doğruca bana bakıyordu. Öldürecek gibiydi. Bakışları kadar sert dudaklarıma yapıştı. Ellerimi bıraktı. Kalçama doğru ellerini götürdü. Ben de ellerimi boynuna sardım. Beni hafifçe ziplatip kucağına aldı. Bacaklarımı beline sardım. hızlıca arkasına dönüp beni yatağa bastırdı. Abimin arkadaşıyla abimin odasında seks yapacaktım!

"Melin, büyüleyicisin." Beni kendine biraz daha yaklaştırdı. Boynuma eğildi ve sert bir öpücük kondurdu. Sonra ise gözlerime baktı. Nasıl baktığını açıklamak mümkün değildi. Şarkı bitti ama biz devam ettik. Çünkü şuan ne etraftaki insanlar, ne olduğumuz durum hiç önemli değildi. Sadece biz'dik. Fakat o an'ı biri bozdu. Hiç tahmin etmeyeceğim biri. "Sevgilim, ne oluyor burada?" Mert Efe gelmişti. - Kitapta aldatma yoktur.

•ANLAŞMALI EVLİLİK •ABİMİN ARKADAŞI •SMUT •ROMANTİK •YAŞ FARKI (7) •ÇOCUKLUK AŞKI MAİT'in infazcı ajanı Zehir, Ailesi trajik bir şekilde katledildiğinde henüz yedi yaşındaydı. Travmatik geçmişiyle birlikte, tadını almak için sabırsızlandığı intikamı en sadık dostlarıydı artık. Ettiği bozulmaz yeminle Zehir olarak yeniden doğmuş, sırlarıyla yüreğine bir kale inşa etmişti. Kan dökmez, ardında hiç iz bırakmadağı zehirleriyle imzasını atardı. Onu gerçek adıyla, Damian King olarak tanıyan insanlar, bir gün zehrinin hedefi olmamak için yalnızca dualara ve onun merhametine sığınabilirdi. Etrafına dev bir kale inşa ettiği kalbinin kapıları ise bir zamanlar yalnızca tek bir isim için açılmıştı. En yakın arkadaşının kız kardeşiydi o... Yasaktı. Fakat yıllar sonra Küçük Gölge'si hayatına tekrar girdiğinde, hiçbir şey planladığı gibi gitmeyecekti. Kapılarına dayanan anlaşmalı bir evlilik küle dönmüş ateşi harlamak için yeterli bir kıvılcımdı. Üstelik kâğıda atılan imzalar, Zehir için yalnızca bir anlaşma olmaktan çok, bozulması imkânsız bir başka yemindi. April (Nisan) Jones. Neşeli bir ruhun, çarpıcı bir güzellikle harmanlandığı kıvrak zekâsıyla kusursuz bir genç kadındı. Bir gördüğünü asla unutmayan fotografik hafızası, onun hem laneti hem de lütfuydu. MAİT başkanının kızı olmak ona ayrıcalıklı bir hayatın kapılarını açmış olsa da tüm yaşamı boyunca hissettiği eksik parçalar ona bir türlü huzur vermiyordu. Sadece tek bir isim ona kendini tamamlanmış hissettirme gücüne sahipti... Hayranlık duyarak büyüdüğü, umutsuzca âşık olduğu Zehir... Onu tanıdığında henüz çok küçüktü. Teşkilatın göz bebeği, abisi Steve'in en yakın arkadaşı ve sağ koluydu o... Fakat Nisan, Zehir için daima küçük bir gölgeydi. Yasaktı. Kırılan kalbiyle ülkeyi terk edip altı sene sonra tekr

"Burası prenses gerçek dünya. Eğer gerçek dünyayla tanışmak istemiyorsan benim sabrımı zorlama ve dediğimi yap! Geldiğin yerde ne kadar şımarık olmuş olursan ol burada o tozpembe dünyandan eser yok." gözlerimden ayırmadığı gözler beni yerden yere vuruyordu. Belki de kız olduğuma ilk defa bu kadar sevinmem gereken bir durumla karşı karşıya kalmıştım. Sonuçta şuan dayak yememe sebebim kız olmamdı. Nazikçe gülümsedim "Dediğini yapmayacak kadar inatçıyım. Ne yapsak ki?!" Dışarıdan biri hanım hanımcık olduğumu düşünürdü ama şuan karşımdaki çocuğu çıldırtmıştım. "Kız olduğun için bir şey yapmayacağımı düşünüyorsun değil mi? Ama ben seni dövmekten beter edebilirim." Yüzündeki gülümseme sinsi hal alırken gözleri parlıyordu. Sıramdaki ellerini çekip uzaklaştı kahkaha atıp "Bu gece meşgulüm diyorum güzelim neden anlamıyorsun!" dedi. Donup kalmak şuan tam yaşadığım durumdu. "Tamam bu gece sendeyim." yanağımdan makas aldı. "Ne diyorsun be sen!" diye bağırarak ayağa kalktım. Sanki yanlışlıkla sesini yükseltmiş gibi çevresine bakındı. Kulağıma yaklaştı "Burası erkek dolu bir lise ve sen ilk geceden benimleysen canım, teklifler bitmeyecek demektir." Az önce bağırmamak için dişlerini sıkan adam gitmiş gülen bir adam gelmişti karşıma. "Sen- sen ne kadar iğrenç bir çocuksun!" gülerek sınıftan çıktı. Sadece arkasında bakakalmıştım. Anlaşılan uzun bir yarım dönem beni bekliyordu.

Abisini bulamayan Liva, bir anda yalnışlıkla Atlas'a sarıldı. Atlas, şaşkınlıkla, kendisine sarılan kıza bakıyordu. Liva, başını kaldırıp, "Abi..." diye fısıldadı. Atlas, derin bir nefes aldı, ve konuştu "Söyle abisi" --- Başlama tarihi: 26.01.2025. Tüm hakları saklıdır. Senaryo çalınması durumun da gerekli işlemler başlatılacaktır.

ŞEHRE BİR YABANCI GELİR... Aşk, bazen kaderin kurşunuyla başlar... Annesinin cenazesini memleketine getirmek için yola çıktığında, Mihriban ne çocukluğunda adının bir adamla birlikte anıldığını biliyordu... ne de karşısına çıkacak adamın, geçmişine mühürlenen bir yüz olduğunu. Üsteğmen Ferman, yıllar önce bir sokakta, yeşil şalı düşerken görüp unutamadığı o kızı... beyaz lekelerinden tanıdı. Kalbine yıllar önce düşen kıvılcım, şimdi kaderin ateşine dönüştü. Ama bu kavuşma bir vuslat mıydı, yoksa bir ceza mı? Ailelerin kararı, bastırılmış anılar, suskunluklar ve mihriban'ın taşıdığı ağır yük... Herkes bir kararın peşindeydi, ama Mihriban'ın yüreğinde tek bir gerçek vardı: "Bu bir aşk değil, bu bir sürgün." •Kuma veya kadına şiddeti normalleştirme yoktur. •Urfa'ya Sürgün adlı yazılmış ilk kitaptır ve öyle kalacaktır. •Kurgu şahsıma aittir, en ufak çalıntı durumunda gereken işlem yapılacaktır.

"Ulan bari Polat de." dedi. Sesi yalvarır gibi çıkmış gözleri beklentiyle doluydu. "Mirza demiyorsan deme ama en azından Polat de." "Sen yengeye Elif diyor musun?" dedim alayla bir dizinin repliğine gönderme yaparak. "Sen Polat de. Gerekirse dünyadaki tüm kadınlara Elif diye seslenirim." dedi. Yayınlama tarihi: 01.05.2023