Dr. Nazlı Erçetin 26 yıl sonra gerçekleri öğrenen bir doktor(!) Bordo bereli Yüzbaşı Pars Demir. Kendini mesleğine adamış bir asker. Hem eğlenceli hem de sırlarla bir dünya. (Gerçek aile Kurgusu)

Klasik karışan bebekler ve bunun doğurduğu sonuçlar... Haydi, bu klişeyi bir de benim kurgumla okuyalım mı? İtiraf etmeliyim ki ilk bölümler çok acemice yazılmış. Tekrar düzenlemeye üşendim :) ~ Doğduğu gün kaderi başka bir bebekle değiştirilen Eslem, on yedi yıl boyunca yabancı bir evde, yabancı bir soyadının altında ve yabancı insanların kızı olarak büyüdü. Gerçeği öğrendiğinde, gün yüzüne çıkan yalnızca biyolojik ailesi değildi. Yıllarca içine gömdüğü acılar, susturduğu çığlıklar ve kimsenin bilmediği karanlık geçmişi de onunla birlikte geri döndü. Bu bir aileye kavuşma hikâyesi değil. Bu; bastırılmış öfkenin, yarım kalmış hesapların ve kanla yazılmış bir geçmişin yeniden uyanışının hikâyesi. Geçmiş, omuzlarında ağır bir yük; ruhunda ise silinmeyecek yaralar bırakmıştı.Kayıplar yaşamıştı. Kayıplar yaşatmıştı. Ondan çalınan hayatı, başkalarının geri veremeyeceğini çok iyi biliyordu. Bir aileye ait olmak ve onları kabullenmek, reddetmekten gerçekten daha mı kolaydır? Her şeyin koca bir pişmanlık ile son bulmama umudu ile...

Yalan, dudaklarda masum bir gülümseme gibi büyüdü; ihanet, en güvendiği ellerden sessizce sızdı. Kin, kalbinin duvarlarına siyah bir sarmaşık gibi dolandı; nefret, her köşede biraz daha kök saldı. Visal sustu, çünkü bazı gerçekler dile geldiğinde değil, insanın içinde çürüdüğünde öldürürdü. Gecenin gölgesi yüzüne vurdu, geçmişin bütün günahları birer birer karşısına dikildi. Affetmek için çok fazla yara, unutmak için çok fazla ihanet vardı. Ve o gece Visal anladı; bazı insanlar kalbine girmezdi, yalnızca orada bıraktıkları yıkımla hatırlanırdı. Kurgunun bütün hakları bana aittir,en ufak çalıntı da gerekli işlemler başlatılacaktır.

Henüz 17 yaşına yeni giren İnci, babasına gelen telefon ile hastanede başka bir bebek ile karıştırıldığını öğrenir. Tüm hayatı zenginlik, maddi güç içinde geçerken asıl sevgiden çok uzaktı. Yeni hayatı ile eski hayatındaki farklara alışabilecek miydi, beraber görelim...

YARI GERÇEK AİLE KURGUSUDUR! "Bir sonbahar yaprağı gibiydim ben, sıradan ve değersiz. Rüzgarın daima savuracağı ve daima zarar vereceği bir yaprak..." Bazen delilik, küçük bir tebessümde saklıdır... Dışarıdan bakınca sertleşmiş, kurumuş, rengi solmuş gibi duran ama eline aldığında hâlâ damarlarını görebildiğin bir son bahar yaprağı. Birileri için yalnızca yere düşmüş bir parça. Birileri için ise yıllarca saklanacak kadar özel. Bakmadığın sürece bilemezsin. Okuduğun da değil, baktığında anlarsın. Sizi Zeynep Arslanoğlunu okumaya değil, anlamaya davet ediyorum... Var mısınız? HİKAYE DÜZENLEME AŞAMASINDA HER HAFTA MUTLAKA YENİ BÖLÜM GELİYOR... İÇERİĞİN DE KÜFÜR, ARGO, VE RAHATSIZ EDİCİ UNSURLAR VAR RAHATSIZ OLANLAR LÜTFEN OKUMASIN... Başlama tarihi: 13/04/ 2025

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."

Aksiyon🥇 (26/05/26) Herkes benim her şeye sahip olduğumu sanıyordu. İyi bir üniversite, başarı, arkadaşlar... Ama kimse akşamları döndüğüm o sessizliği bilmiyordu. Çünkü ben hiçbir yere ait değildim.

Lara Akyüz, üniversiteden yeni mezun olmuş, hayatın heyecanını hissettiği ilk günlerdeydi. Kutlama için arkadaşlarıyla gittiği restoranda çıkan silahlı çatışmada vurulması, her şeyi bir anda altüst etti. Hastaneye kaldırıldığında, yıllardır iğne korkusu yüzünden öğrenemediği kan grubunun ailesindekilerle uyuşmadığını öğrendi. O an sadece yaralı bedeni değil, kimliği de sarsıldı. Ailesine dair bildiği her şey sorgulanmaya başlamıştı. Kimdi Lara Akyüz? Gerçek ailesi kimdi? Cevapları bulmak için doğduğu yer olan Mardin'e doğru yola çıktı. Eski bir doğum kayıt defteri, yıllar önce unutulmuş bir hemşirenin ismi ve karanlıkta kalan bazı sırlar peşini bırakmıyordu. Mardin'de her taşın altından bir sır çıkıyor, Lara geçmişiyle yüzleştikçe kendi kimliğini yeniden kuruyordu. Bir yanda onu büyüten ailesine duyduğu sevgi, diğer yanda gerçeklerin ağırlığı arasında sıkışıp kalmıştı. Gerçek ailesi kimdi? Ve onu yıllar sonra tehlikeye atan şey sadece bir tesadüf müydü?

Ölümden falan kurtarmamışlardı beni, annemden almışlardı. Babamdan almışlardı, sonuçta satsalar bile benim anne ve babamdılar değil mi? Öyle olmalıydılar, bir yere ait hissetmeliydim artık. Birinin en sevdiği olmak zorundaydım. Hatta biliyor musunuz, tek bir kişinin sevdikleri listesinde sonuncu olmak bile yeterdi bana. Bu yaşıma kadar birinin önceliği olmak için çabalamıştım ve olmamıştı; bundan sonra da birinin son sevdiği olmak için çabalayabilirdim. Yeterdi, gerçekten yeterdi bana. __ O kadar çok okudum ki bir tane de kendim yazdım