+18 cinsellik içerir rahatsız olan okumasın lütfen! Dudakları şefkatle dudaklarımı okşarken, dili hoyratça darbelerini vurmaktaydı. Nefesi nefesim olmuşken kalın kolları arasında titrememek imkansızdı. Acımasızca ittirdiği bedenimde duvarın acısı yarın sırtımda iz bırakacaktı. İri elleriyle kalçama vurduğunda aldığım komutla bacaklarımı kalın beline dolamıştım bile. Kasığımda hissettiğim sertlik, kanımın alev almasına neden oluyordu. Teninden yayılan ısı, kışın yağan karı eritmeye yeterdi... Bilemezdim... Hayatımın küçük bir hata yüzünden mahvolacağını bilemezdim... Kaçmak için bindiğim arabanın kurtuluşuma giden yolda olacağını sanıp, esaretime açılan kapıdan içeriye girdiğini bilemezdim... Kötüden kaçarken şeytana esir düşeceğimi bilemezdim... Ben Müge Karaaslan... Bedeni şeytanın ellerine esir düşmüş, ruhu gökyüzündeki kuşlar kadar özgür olmak için çırpınan bir kız... ⛓️⛓️⛓️ +18 cinsellik ve şiddet içermektedir.

❗️Kitap ağır cinsellik ve vahşet içerir❗️ ... "Söz verebilir misin, Liya?" "Sana söz veriyorum, seni sevmekten asla vazgeçmeyeceğim. Senden vazgeçtiğim gün, kendimden vazgeçtiğim gün olur ve o gün canımın bir değeri kalmaz çünkü ben seninle hayat buldum." Hayat bulduğum adam, intikam hırsı için hayat verdiği kadının hayatını acımasızca kopardı içinden ve onu ölüme terk etti. Fakat kadın hayatının katiline her şeye rağmen aşıktı. Hayır, sevdalıydı. Özür diliyorum hayatım ama ben katilini çok seviyorum... Bu sevginin cezası, hapsolduğum mahkumiyetin acımasız sevdasıydı. Hiç bitmeyecek olan bir cezaydı çünkü ben Alihan Karalı'dan vazgeçtiğim gün, kendimden de vazgeçecektim. ... İçerik: Dram | Romantizm | Vahşet

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

"Ben suçlu değilim"dedim titreyen ellerimi önemsemeden. "Ben bu hikayenin en masum karakteriyim aslında,kız kardeşini kaçıran abim, abim ile kaçan senin kız kardeşin,beni seçen ise sensin anladın mı?"dedim. Göz yaşlarımı umursamadan bir iki adım geriledim. Ve ona; "Farkında mısın,ne kadar acizsin?"Bu söylediğim onu kızdırmış olmalı ki derince bi nefes verdiğini gördüm."Şu söylediklerimde ne kadar haklı olduğumu bildiğin halde hala bana suçlu gibi bakmaya devam ediyosun,sanki seninle evlenmeyi ben istemişim gibi." Susuyordu... "Şuan senin sustuğun gibi bende bir ömür boyu susacağım.Ve sana yemin ederim Nefes VURGUN bir zaman gelecek benim içimden geçenleri bilmemek seni kahredecek.Ve sen bana yalvaracaksın." *** Kapak yapımı @supermanmustdie 'a aittir.

Seneler önce bitmemiş bir bedelin iki küçük kurbanının hikayesidir. Amed'in en güzel kızının ve mardinin en insafsız ağası! WELAT' ın hikayesidir.

" Baban bile sevmemiş ben seni ne sevicem kızım . Annen bile senden bıkmış bana yamadılar seni sus otur yerinde " Bu cümle çok canımı yaktı hasarı çok ağırdı . Ağlayamıyordum ki elimi yüzüme götüreceğim anda yine bağırmıştı. " sakın ağlama tek yaptığın ağlamak ne işe yararsın ki zaten " " evlenmeseydin... Yüzüme sert bir tokat inmişti bedenim yatağa düşerken adımları yanımda durdu . Saçlarımı sert şekilde çekip yüzüme egilmisti iyice . " o siktiğimin dölü varya hani kardeşimin namusunu aldı senin o kuru amcığına meraklı mıyım sandın lan senin tek amacın konakta çalışmak altımda inlemen ve çocuk dogurman " Ben Mahi ailesi tarafından nefret edilmiş istenmeyen çocuk mahi . Komşular bile acırdı halime okuyup kendimi kurtarayım dedim onda da abim kız kaçırdı. Berdel dediler ... O Cemşid mardinin ağası En zalim merhameti olmayan katil güçlü asirete sahip kim görse yolunu degistirirdi. Beni bu adama yem gibi verdiler . Kızlarına düğün yaptılar da bana çok gördüler. " Sadece çocuk doğuracaksın o kadar o yatağa yat ve hamile kal " Annesi böyle dedi bana bu küçük yaşımda aklımın ermeyecegi şeyleri anlatmadilar hiç . kadın olacaksın dediler " Bu kan senin namusun aferin " Konaktaki babaanne kana bakıp beni hediyelere boğdu. Kadın olmuşum ... Ben mahi yüzü gün görmemiş hiç gülmemiş Mahi . Ondan tek isteğim biraz olsun merhametti. Çok gördüler ... UYARI Ağır kitap kaldiramayacaklar okumasın. Tecavüz şiddet kuma konuludur.

Bir cennetti düşünü kurduğum, Bir cehenneme verildiğimde. Düğün gecesi vurulan kocamın yerine kardeşine verildiğimde başladı benim kıyametim. Boran Safir, cennetime cehennem gibi sarıldı.

"Her bir zerrenle benimsin." dedi göğsüme doğru öpücükler kondurarak. "Her hücrene kadar bana aitsin." Nefesi vücuduma çarparken söylediği cümleler kalp atışlarımın hızlanmasına sebep oluyordu. Göğsümü okşamaya başladığında derin bir nefesle inledim. Ellerini ve ağzını o kadar iyi kullanıyordu ki içimi doldurmadan bile zevkten kıvranmama sebep oluyordu. "Seninim." dedim inlemelerimin arasında. Ağzına alabildiği kadar mememi almıştı ve emiyordu. "Beni hiç bırakma, Karan." dediğimde kafasını kaldırarak bana baktı. "Sen istesen de seni bırakmam artık." dedi ve dudağıma küçük bir öpücük kondurdu. "Ne olursa olsun bırakmam seni." Gülümseyerek baktım gözlerine. Öylesine söylemiyordu bu sözleri, gözlerinden anlayabiliyordum. Tüm gücümle üstümden yana iterek üstüne çıktım. Şaşkınlıkla bana bakarken sırıttı. Ben nasıl onun sert hareketlerini seviyorsam o da benim ani hareketlerimi seviyordu. "Sen istesen de bırakamazsın artık beni." dedim boynunu emerek. "Sende her şeyinle benimsin." Gömleğini tutarak sert bir hareketle çektiğimde bütün düğmeleri koparak açıldı. Tekrar boynunu öpüp yavaş yavaş göğüs kaslarına doğru inerken nefes alışverişleri arttı. Erkekliğine dokundum karın kaslarını öperken. Sertleştiğini fark ettiğimde sırıttım. O da hemen azıyordu benim için. "Seni seviyorum, küçük." dedi inlemelerinin arasında. "Bende seni seviyorum, öğretmenim."

Olduğum yerde hareketsizce ona bakıyordum. Merdivenlerin dibinde, kafasının altına yayılan kanın içinde yatıyordu. "Hayır... hayır... bu olamaz..." diye fısıldadım titreyen bir sesle. Ben... ne yapmıştım? Ellerim buz kesmişti. Nefes alamıyordum. Kulaklarım uğulduyor, beynim gördüğü görüntüyü reddediyordu. Her şey birkaç saniyede olmuştu ama hayatımın geri kalanını değiştirmeye yetmişti. Birinin beni kendine çekip görüş açımı kapattığını hissettim. "Tamam... bakma," dedi Bora sakin bir sesle. Titreyen gözlerim Bora'dan kayıp Savaş'ı buldu. "O... öldü mü?" diye sordum. Savaş birkaç saniye sustu. Ardından gözlerini kaçırıp başını yavaşça eğdi. Dünyam o an sessizce parçalandı. "Bir şey yap..." dedim çaresizce. "Lütfen... ölmesin." Savaş'ın tişörtünü yumruklarımın arasına alırken sesim kırılıyordu. "Ben bunu isteyerek yapmadım... Ben katil olmak istemedim." Ama gerçek değişmiyordu. O gece, korkuyla attığım tek bir adım; beni geri dönüşü olmayan bir karanlığın içine sürüklemişti. BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR .

Final oldu, tamamlandı. ❝Bir düş, bin ağıt.❞ Marin Alakan çok küçük yaşlardayken doğduğu topraklardan ayrılmak zorunda kalmıştır. Babası, kaderin sancılı ağlarının önüne geçmek için yıllarca kızının doğup büyüdüğü Mardin'e gelmesini yasaklar ve İstanbul'da herkesten gizli bir hayat sürmesini sağlar. Marin, abisinin yaptığı bir hata yüzünden kendini tekrardan doğduğu topraklarda bulduğunda ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Eski adıyla Karan Ağa olan kitaptır.