Görüşüm giderek bulanıklaşırken onun surat ifadesini çözemiyordum. Büyük ihtimalle ne yaptığını anladığımı anlamış, bu yüzden gülümseyerek çektiğim sefaleti izliyordu. Sanki içimde bir şeyler parçalanıyordu, biri derime bıçak yardımıyla derin çizikler bırakıyor durmadan canımı acıtıyordu. Kalbimde hissettiğim ağrı da neyin nesiydi? Acı mı? Yoksa hayal kırıklığı mı? Bir gün içinde iki kez birine güvenmiş, iki kez ihanete uğramıştım. Öfkeli gözlerle yavaş yavaş bulanıklaşan silahıma baktım. Ellerim belki de en çaresiz halimdeyken bile titremiyordu. *** "Sana güvenebilir miyim?" "Bana güvenebilir misin?"