O gece yağan yağmur, yer ve göğün yerini değiştirmişti. O geceden sonra bir daha şafak sökmemeli, güneş doğmamalı, sabah olmamalıydı. O gece şafak söktü, güneş doğdu, sabah oldu. Olmamalıydı.

"Beni öldürene kadar devam et, Taehyung. Denediğini görmek eğlenceli olacak." ! 01.07.2025 for jeonvlai ☆ [rivals/enemies to lovers, genius vs genius & harvard au]

[🏈❤️‍🩹] he just comes running over to me rivals to lovers slowburn

takım kaptanları, tuhaf çocuklar, biraz seks ve fazlasıyla yakın iki düşman. teenromance au/texting

jungkook otuz yaşında fakat on sekizinden beri kalbimde büyüyor.

1940'ların İstanbul'un da bir sokak arasında karşılaştılar. __ Ahmet Sâhir Cevahir, kendini arkadaşının sevda meselesinin tam ortasında bulur. Etrafında dönen yalanlar ve sırlarla kaplı bu entrikalar onu günden güne büyüyen bir meraka sürükler. Bu merak içerisinde daha başka duygulara sebebiyet verip onu köşeye sıkıştırdığında ise bazı şeyler artık daha nettir.

''Erik gibi çirkin bir karakteri oynamak için çok güzelsin.'' Jungkook elini fazlasıyla yakınında duran gencin kıvırcık saçlarına daldırıp buklelerini parmaklarına dolamaya başladı. ''Belki benim de içim çirkindir, dedektif.''

Taehyung koridorlarda bir hayalet gibi süzülürken, Jungkook her adımında bir fırtına koparıyordu. Biri unutulmak için dua ediyor, diğeri ise hatırlanmak için ter döküyordu. Zıtlıklar birbirini çeker derler ama bu çekim onları kurtaracak mıydı yoksa yok mu edecekti? high school taekook, text/düzyazı switch ot7 mizah

Senelerdir aynı apartmanda, karşılıklı dairelerde yaşayan ikili sadece birbirlerini uzaktan görmekle yetinmişlerdi. Okulları farklıydı; Taehyung düz bir Anadolu lisesinde okurken, Jeongguk nitelikli bir fen lisesindeydi. Taehyung, okulun voleybol alt yapısında lisanslı bir voleybolcu olduğu için derslerle arasını pek iyi tutamazken, Jeongguk'un lise başından beri tek bir odağı vardı: geleceği. Arkadaş çevrelerinde de oldukça zıt olan bu ikili, bir araya gelip tek bir cümle bile kurma gereği duymamıştı. Ta ki Taehyung'un babası, oğlunun geleceğinden endişelenip karşı komşularının oğlundan küçük bir ricada bulunana kadar.

"Seni seviyorum lan!" Dediğim sözle bir anlık duraksadı. "Ne?" Çatılmış kaşlarıyla tam gözlerimin içine bakıyordu.Kısık sesle yeniden sordu: "Ne dedin?" Hiç bekletmeden anında cevap verdim: "Seni seviyorum dedim lan! Var mı bi diyeceğin?" diyerek bir kaç adım ona yaklaştım. Kafamı azıcık aşağı eğdiğimde burunlarımızın bir-birine değmesine ramak kalmıştı.Artık nefeslerimiz bir-birine değiyordu...