"Ben yüreğimdeki bu sızıya da, yüreğimdeki sana da bir isim bulamadım elma kurdum. O yüzden senin adın kavuşmak olsun." Kapak @Percexes <3

Nedendir bilinmez, onu görmek isteyen herkes göremez. Gün ağarırken erkenden kalkanlara güç, gece yorgun argın eve dönenlere umut olur ama Venüs yalnızca güzel olanlara görünür. Çok güzel olanlara, görebilenler de gün geçtikçe güzelleşir. Fakat güzel olanı Venüs değil, ona bakan gözler bilir.

"Çocuklar pembe yalanlar da söylerler, benim söylediklerim pembe rengini yitireli çok oldu, üzerinden yüzlerce ilkbahar geçti ve benim sonbaharım hiç bitmedi." Baekhyun'un Chanyeol'e olan nefreti tahta kapaklı defterinde saklı. 🌲🌻✨ [!] Yetişkin İçerik Riverdale × Ölü Ozanlar Derneği × Saksı Olmanın Faydaları

Savcı Byun, oğlu Byun Baekhyun'u tehdit eden silah kaçakçılarından sonra onu olası tehlikelere karşı korumak için eski asker Park Chanyeol'ü görevlendirdi.

Ben on krallığın onuna da tek başıma ve silahsız bir şekilde meydan okuyabilecek kadar deli, kendi halkını vergi artışı nedeniyle grev için galeyana getirecek kadar gamsız, turnuvalardan turnuvalara koşup prensleri birbirine düşürecek kadar korkusuz, ailesi için kellesini bile ortaya koyabilecek kadar cesur bir prensim. Peki, sen kimsin? Park Hanedanlığının dokunulmaz prensi Park Chanyeol. Siktir oradan. [mpreg içerir]

"Kullandığımda hayatımda geri kalan her şeyi unutup bambaşka bir yerde buluyorum kendimi, tarif edemediğim türden uçsuz bucaksız bir yerde. Bazen her şey yok oluyor, bir tek ben kalıyorum, bazense tıpkı kitaplarda tasvir edilen cennetteki gibi bir yerde oluyorum. Uçuyorum, istediğim yere gidiyorum. Dünyayı ben yaratmışım gibi hissediyorum, dağ, taş, denizler, her şey bana aitmiş gibi. Fakat bu hislerin bedeli göründüğünden daha ağır. Şeytana ruhunu satmak, kendini teslim etmek ya da her ne dersen de, maddeye başladığında bunun geri dönüşü yok. Sonsuz haz, sonsuz kölelik. Kendini tanrı zannettiğin kısacık bir sürenin sonunda gerçek hayata dönüyorsun, ruhsuz bir kukla olarak."

"Şimdi aç kulaklarını da dinle beni. Bu sıradan bir hikaye değil. Beni ben yapan birçok kişinin hikayesi. Çiçeklerin insan, ölülerin diri olduğu bir hikaye. İki yüz altı kemiğinden hayata kaynayan benin, bir de Chanyeol'u çok sevişimin hikayesi. Dinle beni Ramses, bu herkesin hikayesi."

Baekhyun, dolabında kimden geldiğini bilmediği bir kitap bulur. "Bana neden karadut diyorsun?" "Çünkü saçların bana karadutları anımsatıyor. Çünkü gömleğime karadutların bulaşıyor Baekhyun. O lekeleri yıkasan çıkmaz." "Beyaz gömlek," dedim. "Ona mı bulaşıyor Karadutlarım?" "Evet," dedi. " O kadar çok bulaşıyor ki, kırk kere de yıkasan asla çıkmaz bu lekeler."

Baekhyun için Park Chanyeol hiçbir anlam ifade etmiyordu. Okulda göz ucuyla gördüğü ve hayatında yeri olmayan biriydi. Fakat Baekhyun, tanımadığı birine ait turuncu kapaklı bir defterde yazanları okumaya başladığında, Chanyeol onun hayatının merkezine oturmuştu.

"Berbat haldeyim ve yoruldum, itiraf etmeliyim ki ateşe dayanıklı değilim..." Yutkunmak için birleştirdiği dudakları aralanmadan kaybolmuş bakışlarını yakaladım ve dev için yarım kalan şarkıyı tamamladım. "Bunu beni yakmaya başladığında fark ettim." [20.09.2017 14.02.2019]