"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

Can abi: Selda ablanın düğününe gelecek misin? Deniz: Geleceğim Can abi: Güzel, 5 dakikaya ordayım hazır ol Deniz: Annemlerle gelebilirim? Can abi: Abin aradı az önce Can abi: Araba da yer yokmuş ben götüreceğim seni Deniz: Öldürücem bu adamı bir gün ya (İletilmedi...) Deniz: 5 dakika az Can abi: Daha fazla beklemem Can abi: Sen bilirsin Deniz: Gelmem bende Can abi: Keyfin bilir Deniz: Amınakoyayım

054* *** ****: Pişt yakışıklı naber? 054* *** ****: Heyt be şu endama bak. (ıslık çalma sesi) 054* *** ****: E ama baksana bana. Telefon sürekli elinde biliyorum görüyorsun şu an mesajlarıııııı. Neden bakmıyorsun hayatımın anlamıııııııı? Ozan: Kimsin? 054* *** ****: Kim olduğumu söylemek istesem adımı yazardım değil mi yakışıklı? ~~~~~ İnsan seveceği kişi seçemezdi. Ben de seveceğim kişiyi seçememiştim. Abimin arkadaşına aşık olmak benim elimde olan bir şey değildi fakat ona kimsenin bilmediği numaramdan yazıp yazmamak tamamen benim elimde olan bir şeydi. Ve ben onu yazmaktan yana kullandım. ~~~~~ #2- ozan #11 -mizah #1 - arkadaş #1 - aşk #1 - gençkurgu #2 - sevgi #1- romantik #1 - gençkızedebiyatı #1 - romantizm #2 - genelkurgu #2 - arkadaşlık #1 - dram Yazılmaya başlamam tarihi; 4 Eylül 2022. Yayınlanma tarihi; 5 Eylül 2022.