Silahlı Dedektiflik Ajansı'nın yeni davası onları Yokohama kıyısındaki "Standart Ada" adlı garip bir adaya getiriyor ama onları bekleyen şey göründüğünden çok daha karmaşık: bir bomba, zaman yolculuğu, HG Wells adlı gizemli bir yetenek kullanıcısı ... Bu olay Yokohama'nın sonunu mu ifade edecek ?! Bu kitap; Asagiri Kafka tarafından yazılan ve Harukawa Sango tarafından görselleştirilen, Bungou Stray Dogs serisinin 4. hafif romanı olan "55 Minutes"un, herhangi bir ticari amaç bulundurmayan Türkçe hayran çevirisidir. Çevirmen: cathely-chan/tumblr

Resmi kitabın çevirisidir. Kunikida Doppo, polisin bile halledemediği tehlikeli işlerle uğraşan bir organizasyon olan Silahlı Dedektiflik Ajansında çalışan idealist ve ahlak kurallarına sıkı sıkıya bağlı bir dedektiftir. Hayatındaki her şey planlarına göre gitmektedir... ta ki ajansın en yeni üyesi şüpheli, eksantrik, intihara takıntılı Osamu Dazai ile takım olana kadar. Beraber aldıkları ilk dava Kunikida'nın umduğundan daha karmaşık çıkar ve görünüşe göre ajansın yeminli düşmanı Liman Mafyası da bu olaya dahil olmuştur! Mangadaki olaylar başlamadan iki yıl önce, zıt iki kişiliğin nasıl bir ortaklık kurup en iyi dedektif ikilisi haline geldiğinin hikayesi! Çevirmenler: @bungoustraydogs-tr /tumblr - @bungoustraydogs_tr /instagram @nabidan27re /tumblr

Bungou Stray Dogs BEAST Light Novel Türkçe Çeviri Çevirmenler: @bungoustraydogs-tr /tumblr @nabidan27re /tumblr

Dazai Osamu ve Nakahara Chuuya'nın mafyaya girmeden önce, 15 yaşındayken başına gelenleri konu alan Mart 2018de yayımlanmış kısa roman.

Bu roman, Dazai ve Chuuya'nın Arahabaki olaylarını çözüp mafyaya katılmalarından bir yıl sonrasında geçiyor. Romanın ingilizce çevirisi DarkestJay8686'ya aittir.

Çeviremen(ler): @bungoustraydogs-tr /tumblr @bungoustraydogs_tr /instagram

Bungou Stray Dogs serisinin "Dazai, Chuuya 15 Yaş" romanından 1 yıl sonrasını konu alan ve romanın devamı niteliğindeki "Storm Bringer" romanının Türkçe çevirisidir. Direkt Google'dan çevirip yayınladım. Bazı yerlerde düzeltmeler ve notlar bıraktım ama yine de yazım yanlışları bol bol var. Bunu dikkate alarak okuyun lütfen. Görselleri yükleyemedim onlar için ing halinin linkini bırakıyorum: https://docs.google.com/document/d/1T0w12ru4gron-FT97JKt1MxEahrWtEPHxXRcG9mOip8/edit

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

"Karanlıkta kalınca gözlerini sımsıkı yumardı çünkü kendi yarattığı karanlık, maruz kaldığı karanlıktan daha vicdanlı gelirdi." 21 Ağustos 2005. Saat 02.53 Sadece eğlenmek için beş arkadaş yola çıktılar. Fakat gecenin sonunda eve dört kişi döndüler. 17 Ağustos 2016 Sır perdesi yeterince kapalı kaldı. Birinin onu aralaması gerek.

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.