(Tarihi ve Fantastik bir hikayedir) İye, nesnelerin içinde var olan, olağanüstü doğasını aktaran gizli güçtür. Onun koruyucusudur. Ayrıca iyiliksever ruhlara verilen isimdir. İnsanlık o kadar kötü bir hal almıştı ki onları korumak için yeryüzüne, bir insana ilk defa koruyucu ruh olma vazifesi verilecekti. İlk İye'yi korumak için arayanlar da olacaktı onu yok etmek için arayanlar da. Ama bir sorun vardı, ilk İye kimdi ve nasıl anlaşılacaktı? Küçücük öksüz bir kız ne kadar büyük bir tehdit oluşturur ki? Sare, annesinin adını aldığında onun kaderini de paylaşmıştı. Kıskançlık, öfke ve doğuştan gelen yeteneği tüm hayatını değiştirmeye yetecek kadar güçlüydü. Sare'nin doğuştan gelen yeteneği üvey annesinin ondan kurtulmak için tek fırsatıydı. Cadılıkla suçlanan kadınlar idam edilirken Sare hayatta kalmak için ölmeliydi. Babasıysa içi kan ağlaya ağlaya ilk göz ağrını uzak ülkelerden gelen bir elçiye emanet etmek zorundaydı. Ve erkek egemen bu hayatta Sare'nin hayatta kalma mücadelesi başlamıştı. 🔯🔯🔯 2.Kısım; ARAYIŞ bölümleri de buradan devam edecek. Tanıtım bölümü okumayı unutmayın. Fantastik #10 (15.12.2021) Kadın #3 (19.01.2022) Edebiyat #9 (05.02.2022) Güç #3 (14.05.2022) Tarihi Kurgu #4 (14.08.2023) Sevgi #1 (07.07.2022) Tarihi #1 (14.08.2023) Cadı #1 (24.09.2023) Özel güç #1 (08.01.2024)

Ajan bir kadın küçükken hastanede karışırsa 25 yıl sonra birbirlerini bulurlarsa ne olur... Kadın inanmadı onun Ailesi olmamıştı Anne, Baba, abi, kardeş sevgisi görmemişti şimdi bu duyguyu hisedebilirmi? Aile kavramı ne bilmeyen bir kadın Parçalanmış bir Aile ve hiç sevilmemiş bir kadın var bu kitapta Watpat'te İlk Ajan (Gerçek Ailem) kitabı Kitabın (ç)alınması ile ilgili herhangi birşey de adli işlemler uygulanacaktır. Taklit edilemez‼️ 130 bin 💘😘

Bakışlarım ihtişamlı evin penceresinde dolandı. Biraz daha yaklaştım oraya, oldukça sessizdim ama bir o kadar da beni görsün istemiştim. Ailelerini inceledim, mutlulardı. Bensiz ve annemsiz mutlulardı. Yüzümdeki buruk gülümseme ile babamı inceledim. Neden hissetmiyorsun baba? Bir baba hissetmez miydi kızının acısını? Konuşmasam bile hissetmen gerekmiyor muydu? Sen hissetmedin baba. Yalnız yaşadığım tüm o yüzyılların hüznünü hissetmedin. Acılarımı hissetmedin. Sen beni hissetmedin baba. ❃ Her şeyini kaybetmiş küçük bir kız çocuğuydum ben. Ne bir ailem ne de bir dostum vardı. Ben yalnızlık kelimesinin vücut bulmuş haliydim. Bir ailem olsa tamamlanmış hisseder miydim kendimi? Onlar yanımda olsaydı iyi olur muydum? Bunun cevabını bilmiyordum ve hiçbir zaman bilmeyecektim. Onlar beni tüm acılarımla yalnız bırakmıştı. Hayatım boyunca kimse benim için mücadele etmemişti ve artık bunu beklemeyecektim. Kendi mücadelemi kendim verecektim. Hepsine karşı. ❃ #klaus 1.sıra 11.06.2022 #klausmikaelson 1.sıra 26.04.2022 #cadı 1.sıra 11.06.2022 #elijah 1.sıra 19.05.2022 #katherine 1.sıra 19.05.2022 #theoriginals 1.sıra 23.05.2022 #elena 1.sıra 30.05.2022 #stefan 1.sıra 26.04.2022 #vampir 4.sıra 11.05.222 #damon 1.sıra 23.05.2022

İlk on bölüm harici yayında değildir. Bölümlerin kalanını Dream'dan okuyabilirsiniz. "Kalbi atan tek kişi olarak, fazla ses çıkartıyorsun." diyerek gülümsedi Adin, yanına gittiğimde, daha bir kaç saat önce sinirden kuduran o değilmiş gibi. Bense sadece yutkunarak önce ona, sonra etrafa baktım. "Ne oldu? O koca dilini yuttun sanırım?" "Gülümsemene alışık değilim malum." dediğimde daha da genişledi gülümsemesi. "Kan gördüğüm zaman hep mutlu olurum." diyerek eliyle belimden tutup beni kendisine çekti. Görünüşe göre bahsettiği kan benimkiydi. Acaba Dora'nın çığlık atma dediği yer için tam şu an uygun olur muydu? "Çığlık mı? Ama ayıp." Tam kulağımın dibindeydi Adin'in dudakları. "Bunun için daha sonra ödeşebiliriz. Bir kaç saat sonra sen de kan gördüğünde benim kadar mutlu olacaksın çünkü." diye fısıldadiktan sonra kolye benimle bütünleştiğinde hissettiğim acının aynısını hissettim bir anda. Gözlerim kapanmaya başlarken, düşmek üzere olan boynumdan tutup beni yere yatırdı Adin. Daha sonra boynumdan sızan kanın tam altımdaki platformu yavaşça doldurduğunu gördüm. Kanlar platformdaki tek yerde birleştiğinde Adin birkaç adım geri çekildi ve platformda bir ışık patlaması yaşandı. Bu sırada karanlıktan büyük bir maç kazanılmışçasına galibiyetin sevincine benzer sesler yükseldi. Kazanan tam olarak kimdi, henüz bilmiyordum.

Jenna Collins Gizemli Kasaba'ya taşındığında olacaklardan habersizdir. Birçok yeni insan tanıyacaktır. Peki ya tanıdığını sandığı insanlar gerçekte öyle değilse? NOT: HİKAYENİN KİTAP OLMASI SÖZ KONUSU DEĞİLDİR/ OLAMAZ. Başlarda acemi olduğumu biliyorum. İleride bölümleri düzenleyebilirim umarım. İyi okumalar..

Bu hikaye de 3 kız arkadaş var bunlar birer birer hasta oluyorlar bu hastalıkların sınıfları var bu sınıfların en büyüğünün sonucu olan ölümle burun buruna geliyorlar. Hadi bakalım devamında kızlar bu hastalıklarla baş edebilecekler mi ? dersiniz.

"Eğer farklıysak..." Kelimeler boğazında düğümlenmiş, cümleyi tamamlayamamıştı. "Biz kardeşiz. Bundan en ufak bir şüphe duymuyorum." diyerek yatıştırdım onu. Sonra devam ettim: "Ama elbette tuhaf olan şeyler var. Mesela; genetik yapımız inanılmaz derecede mükemmel. Hücrelerimiz kendini çok hızlı yenileyebiliyor. Hasta olmuyoruz ve yaralarımız çok çabuk iyileşiyor. İnsanlar gibi değiliz yani..." Ne söylediğimin farkına varınca birdenbire irkildim ve son cümleyi kısık ve düşünceli bir ses tonuyla tekrar mırıldandım: "İnsanlar gibi değiliz!..." Tüm Hakları Saklıdır.

👻: Evet yönetemem çünkü sen benim bedenimsin benim yöneticim sensin Jk: buna inanmamı falanmı bekliyorsu sen ... Jk: bu... kulağa hoş geliyor ... 👻: lütfen Yn ile uyuyalım