Ölümü ona bir aile getirdiğinde hangi yolu seçmelidir? Harika bir evliliği, düzenli bir işi, mükemmel olarak adlandırabileceği bir hayatı vardı. Ama bir gün bir kaza bunları ellerinden aldı. Gözlerini açtığında kendini Doktorun Karısı adlı kitaptaki bir karakter olarak bulduğunda ne yapacağını bilemedi. Çünkü içindeki bedenin hayatı çok geçmeden ölümle sonlanacaktı. Meryem yapılması gerekenin eve dönüş yolunu bulana kadar ölmemek olduğunu biliyordu. Ama ondan nefret eden doktor ve onun yaramaz çocukları ile nasıl başa çıkacağına dair bir fikri yoktu. Olaylar değiştiğinde ise kendini hiç beklemediği bir noktada bulacaktı.

"Zalimlikle öldüm, merhametle doğacağım " Vivian Dumchestier. Arganie İmparatorluğunun Arşidükü ile imaparatorun isteği üzerine evlendi, kendi isteği dışında evlenmiş olmayı gururuna yediremedi ve tüm kibrini nefretle evliliklerine kustu. Kocasını tanımaya çalışmak yerine düşmanlığı ve entrikayı tercih etti. Kocasını düşmanı olarak gördü öyle ki bu düşmanlıkla üvey oğluna zarar vermekten bile çekinmedi. "Vivian Dumchestier kocanızı ve oğlunuzu zehirlemeye çalıştınız, imparatorun adıyla idam edileceksiniz." "Ben yapmadım, ben değildim!" Vivian hırpalanmış halde darağacına doğru götürülürken gözleri rahibin yanında duran kocası ve üvey oğlunu buldu. Duygusuz bir şekilde hatta ona utançla bakıyorlardı. O kadar pişmandı ki , ikisinden de özür dilemek istedi ama artık çok geçti. Boynuna geçirilen bir ip celladın indirdiği kolla altındaki zemin kayarken Vivian'ın son gördüğü ona iğrenerek bakan kocasının bakışları oldu. Vivian ertesi gün gözlerini açtığında kendini evliliklerinin ilk yıllarında buldu. "Kocam ve oğlum bu hayatımda size tüm sevgimi vereceğim." Vivian bu hayatında iyi bir insan olmayı başarabilecek miydi?

[TAMAMLANDI] ♡┏━♡━━━━♡━┓🐇 Asırlar önce binalara, saraylara yapılan o koca heykeller oldukları yerde sabit bir halde duruyor ve kendilerine verilmiş 'koruma' görevini yerine getiriyorlardı.. Peki kimi, neye veya kime karşı koruyorlardı? Cansız bir varlık ,koruma eylemini nasıl gerçekleştirebilirdi ki ayrıca! Oysa çiçekler de birçok insan için cansız gibi gözükürdü. O, taştan koca heykeller de çiçekler gibiydi.. Hiç olmadığı kadar canlıydılar ve farkında olmasak bile koruma görevini yerine getiriyorlardı ama içimizden biri çok daha şanslıydı ya da talihsiz çünkü cansız (!) koca heykellerden birinin koruma görevini yerine getirmesine şahit olmuştu... 🦝┗━♡━━━━♡━┛♡ Astrophe -Ucu bucağı olmayan bu evrende sıkışıp kalmış gibi hissetmek

Tek kolu olan şehla gözlü Asaf ve köye yeni atanan ilkokul öğretmeni Barış'ın hikayesi... Kazananı olmayan bir Doğu-Batı çatışması. +18 içerik ve argo kullanım fazlasıyla olacaktır. Rahatsız olacakların okumaması önemle rica olunur. Başlangıç tarihi: 03. 02. 2021

Kendim gibi Orta Dünya hayranları için Hobbit film üçlemesinin anlamlı ve unutulmayan repliklerini bir araya getirdim. Okurken kendinizi bu maceralı ve heyecanlı dünyada hissetmeniz dileğiyle...

Azılı bir suçlu. Masum bir doktor. Ve bu onların aşka düşüş hikâyesi. (01.08.2019)

"Sadece seni yok etmek istiyorum." dediğinde dudaklarımda kışkırtıcı bir gülüş oluştu. "Öyle mi?" dedim dudaklarına doğru fısıldayarak. "Daha çok beni nefesimi kesene kadar öpmek istiyormuş gibi bakıyorsun." dedim ama bakışlarını hiç değiştirmedi, bana öyle bakmaya devam etti. "Doğru başta amacın gerçekten beni yok etmekti, sonra baktın ki etrafımda bunu yapmaya meraklı insan çok, acıdın mı?" Konuşurken hafif alaylıydım, her bir kelimemde, her nefesimde amacım onu daha da çıldırtmaktı. "Aslında evet, seni ben mahvedecektim ama ortada mahvedilecek bir şey kalmamış." dedi eli çenemi hafif hafif okşarken. Ve onun dokunuşu mahvedilecek bir şeylerin kaldığını hissettiriyordu. Yine de bakışlarım düşmanca kısıldı. "Senin görevin beni korumaktı, değil mi? Dur o da oyundu, doğru ya." 07.04.2023

Beria Işık, çocukluğundan beri babasından gördüğü şiddet ve kısıtlamalardan ötürü psikolojik sorunlar yaşayan, sevgi ve şefkat dolu bir anaokulu öğretmenidir. Yaşadığı psikolojik sorunları dile getirmeye utanan genç öğretmen, psikoloğa gitmek istese de bunun ortaya çıkması durumunda mesleğinden uzaklaştırılacağını düşünüp psikoloğa gitmekten korkar. Tedavi olmak yerine, yaşadığı tüm sorunlarla birlikte kendine küçük, sessiz ve hüzün dolu bir hayat kurmayı tercih eder. Beria'nın kurduğu bu hayatı, onun bütün korkularından oluşan, soğuk ve ters bir kişi tarafından yerle bir olur. O kişi; Azrail Kaner. İsmi gibi bir adam. Ve bu adamın kararmış kalbinde kurtarılmayı bekleyen kimsesiz bir çocuk. Onları bir araya getiren kötü olaylar, birbirlerinin yaralarına dokunup sızlatmaya neden olurken oluşan tutkulu aşkın en büyük engeli; Androfobi'dir.

"Seni anlamıyorum Ahu." dedi Derya ve konuşmaya devam etti. "Genetik mühendisisin, çok güzelsin ve harika birisin. Neden o adam?" Onaylamazca başımı salladım. "O da çok yakışıklı, işi gücü gayet yerinde ve harika biri. Neden olmasın ki?" "O görme engelli Ahu. Seni hiç görmeyecek biriyle mi geçirmek istiyorsun ömrünü?" İyiliğimi düşündüğünü biliyordum bu yüzden kırmak istemiyordum onu. "Aşkın görünmeyen yüzleri de vardır Derya. Hatta en güzel aşk da budur zaten." Başımı ellerime çevirerek devam ettim, "Gözlerinle değil, sadece kalbinle seversin karşı taraftakini, önyargısızca, olduğu gibi." Dudaklarımda kendiliğinden yeşeren tebessümü önlemeye çalışmadım. Pamir bu hayatta verdiğim en kusursuz karardı. Çünkü engeller aşkın önüne geçemezdi, asla.