Yalnızlık nasıl tanımlarsınız? Ben yalnız değildim, yanımda kimse yoktu. Çünkü hiç bir zaman kimseyi tanıyamadım. Bir odada mahkummuş gibi yaşadım. Ben bir karanlığa hapsoldum ve o karanlıktan artık çıkacaktım, hayır o hayatıma girmeden önceydi. "Gençler bir sorunumuz var" diyerek içeridekilere baktı, kaşlarımı çattım. İçeriden oldukça uzun boylu birisi çıktı. Gözleriyle kesiştim gözleri yeşildi ve aşırı derin bakıyordu. Ayrıca yakışıklıydı. Şu an düşündüğüm şey bu olmamalı. Silkindim. "Siktir" deyip yanındaki adama baktı. Yüzümü buruşturdum. Sessizliğimden kurtulup "Selam gençler ne yaptığınızı öğrenebilir miyim?" dememle kafamda hissettiğim acıyla gözlerimi kapamam bir oldu. Ben Miray Asil, hayır Asil değil bu daha başlangıç... - 10.12.2022 •İlk kurgumuz yanlışlıklar olacaktır görmezden gelin lütfen.

Cennetteki ırmağı kirleten her kötülüğe... "Vicdan, varlığında tedirgin ederken yokluğunda ağır gelirdi. En savunmasız anınızda içinizde yükselip tüm bedeninizi ele geçirirdi. Çaresizce geçmişe dönüp vicdanınızı sızlatan anı yok etmek isteseniz de asla oradan ayrılmaz daha da acımasızlaşırdı. Her şeyin yoluna girdiğini düşündüğünüz o küçük anlarda bile bir şekilde ortaya çıkıp nefesinizi keserdi. Elinizden hiçbir şey gelmezken acının azalması için her şeyi göze alabileceğinizi bilirdiniz."

Ömer, yüzüme anlam veremeyen bakışlarla baktı. "Ben sana beni kucakla mı,diyorum?" Sinirle derin bir nefes aldım. "Ayy çok pardon ya, sen o kadar masumsun ki anlatamam. Doğru kucaklamanın az olacağını düşünerek direkt olarak beni kaçırıp 'sen benimle evleneceksin." Dedin haksız benim şuan. Hayatıma niye girdin niye? Her şeyimi altüst ettin. Benim hayatım şuan bok gibi duydun mu, beni? Sen benim hayatıma girdiğin gün ben bok çukuruna düştüm Ömer!" Ömer,bana göre büyük bir oyunculukla ve nedeni bilmediğim bir şekilde sinirlenerek. "LAN BEN SENİ SEVİYORUM! FARKINDA DEĞİL MİSİN? ETRAFINDAKİ HERKES ANNEN DE DAHİL OLMAK ÜZERE HERKES BUNUN FARKINDA! S-SEN ETRAFINDAKİ HERKESİ GÖRÜYORSUN DA BİR TEK BANA MI, KÖRSÜN?" Dedi Kendi duygularımı dürüstçe söyleyerek. "Ben seni sevmiyorum Ömer anla bunu artık! Ben seni hayatımda istemiyorum! Nasıl hayatıma girdiysen öyle de çık hayatımdan!" Dedim Ömer'in gözleri dolmuştu. "Ben senin hayatından çıkacağım ama sen beni unutma olur, mu?" Dedi Ben tekrar konuşacakken tek bir kurşun sesi duyuldu. İşte o an kalbimde bir sancı hissettim. Ve gecenin karanlığını inim inim inleten bir çığlık sesi doldurdu. Kapak tasarımı @ezmervan Wattpad platformunda Hissiz Kalpler adında yazılan ilk ve tek kurgudur! Çalıntı vb durumlarda adli işlemler başlatılacaktır!!!

metanoia: Günlüğünü gerçekten çöp kutusuna mı atıyordun? metanoia: İstenilmeyen şeyler imha edilir. metanoia: Ve o defter benim ayaklarımın ucuna düştüğüne göre, metanoia: Bu okumam gerektiği anlamına mı geliyor? 12.12.20 | karanligiyazar

" Serhan, ben sana aşığım. " Serhan önce bir şaşırmış sonra minik bir kahkaha atmıştı. Ecem buna bozulsa da hayranlıkla izledi gülüşünü. Çocuk kıza yaklaştı ve kocaman bir tebessümle konuştu. " Hissettiğin şey aşk değil ufaklık. " dedi yüzüne doğru " Hayranlık. " Ecem anında kaşlarını çattı. " Ne hissettiğimi biliyorum ben. " diye soludu sinirle. Niye böyle yapmıştı ki şimdi? Serhan başını yavaşça salladı. " Sen daha on iki yaşındasın, ilkokulu yeni bitirdin. Bense üniversiteye geçeceğim. Abinim ben senin. " dedi gerçekleri kızın kafasına sokmak ister gibi. Ecem omuz silkti huysuzca. Hayal kırıklığına uğramıştı. " Abim yok benim. " Serhan bir kez daha başını salladı, sonra elini uzatıp kızın saçlarını okşadı. " Büyüyünce anlayacaksın. " 10.07.2023 itibari ile #yalnız kategorisinde 1 numara. 09.09.2023 itibari ile #tatlı kategorisinde 1 numara.

Koşuyorum, uçsuz bucaksız bir ormanda koşuyorum. Buraya nasıl geldim, burada ne yapıyorum hiçbir fikrim yok! Ama bir şeyden kaçıyorum. Birden hava karardı ve uğursuz bir gök gürültüsü yankılandı gökyüzünde. İliklerime kadar titrediğimi ve korktuğumu hissetsemde koşmaya devam ettim. Kuru dalların yüzümü çizdiğini hissettim ama içimdeki korku ve kaçma içgüdüsü ile önemsemedim ve koşmaya devam ettim. Çevresi ağaçlarla çevrili düz bir araziye çıktığımda bir kez daha gök gürledi. Bu sefer duruyorum. Ama duran ben değilim, sanki bedenim biri tarafından ele geçirilmiş gibi. Kafamı kaldırıp gökyüzüne baktığım sırada yanımdan hızlı bir şey geçti. Ama ne olduğu hakkında hiçbir fikrim yok. O kadar hızlıydı ki! Yanımdan geçişini, tüylerimi diken diken edişini hissetmesem gerçek olduğuna inanmazdım! Hızla etrafımda dönerek çevreme baktım, ama bir şey göremedim. Pes etmeyip bir kere daha baktım, yine bir şey göremedim. Bu şey her neyse artık delirmek üzereydim! Son kez bir şeyler görme umudu ile bir tur daha döndüm etrafımda. Ama hiçbir şey yok! Sadece ay ışığının aydınlattığı, benimde bulunduğum açık alan. Gerisi zifiri bir karanlık ve ölüm sessizliği. Tam o anda arkamda bir nefes hissettiğimde korkum daha fazla arttı ve titremeye başladım. Birden bardaktan boşalırcasına yağmur yağmaya başladı. Arkamdakinin varlığını iliklerime kadar hissediyordum ama ne arkama dönüp bakmaya cesaretim, ne de arkama dönüp, "Sen kimsin?", "Benden ne istiyorsun?" demeye cesaretim vardı. Olduğum yere çakılıp kalmıştım, ne bir adım atabiliyor ne de kaçıp koşabiliyordum. Hoş bu korku ve titreme ile bir adım bile atamazdım... Ama arkamdaki her kim ise deli gibi merak ediyordum ve daha bu şekilde ne kadar ayakta kalabilirdim bilmiyordum. Göreceğim şeyden korkarak arkama döndüm. Tanıtım bölümüne göz atınız🧚

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤