သူဌေးသမီး လေးနဲ့ ဗယာကြော်ရောင်းတဲ့ကုလားတို့ရဲ့ တစ်ကွေ့တစ်ခါ ကပ်ကိုးဇတ်လမ်းလေးပါ။ ...

အမျိုးသားကျောင်းမှာ၁၀တန်းအောင်ပြီး အိန္ဒိယကနေဘွဲ့ရထားတာတဲ့ ရွာတော်ကြီးရွာသူကြီးသား ၊ ဘွဲ့ရပေမဲ့ အလုပ်မလုပ်ပဲ ရွာပြန်လာပြီး ထန်းရည်သောက် ဘိန်းရှုနဲ့ရန်ပွဲတွေရဲ့လူမိုက်ခေါင်း ခွန်းညိုနဲ့ ဘုရားတရားလေးလုပ်ပြီး လိမ္မာရေးခြားရှိပေမဲ့ နည်းနည်းထိရင်များများမီးပွင့်သွားမယ်ဆိုတဲ့ ဘုရားငုတ်တိုရွာသူ ယက္ကန်းသမလေး မြသွေးတို့ရဲ့အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးပဲ ဖြစ်ပါတယ် လွတ်လပ်ရေးခေတ်ဦးကာလကိုအခြေခံထားတာမို့ စိတ်ကူးယဥ်ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်သာဖြစ်သည်။

(Unicode + Zawgyi) မြတ်နိုးမိရင် ခုတင်ကိုတောင် ရွှေနန်းလို့ တင်စားကြသတဲ့.. ဒီလိုပါပဲ နေညိုသိမ့်ဆိုတဲ့အမျိုးသမီးလေး အတွက်လည်း ကိုသက်နောင်ဆိုတဲ့ သာမန်ရုံးစာရေးလေးက ရှမ်းကြိုက်တော့ နွားချောပေါ့... "သူများ ဝတ်နိုင်စားနိုင်တာတွေ့ရလို့ သိမ့်ဘယ်လိုမှ မနေဘူး။ သူ့ကံနဲ့သူ၊ ကိုယ့်ကံနဲ့ကိုယ်ပဲ။ ကို လည်း ခံစားမနေနဲ့။ ပြီးတော့ အဲ့လူက ငွေရှာကောင်းသလို၊ သူ့မိန်းမကို ရာထူးတိုးပေးတဲ့ နေရာမှာလဲ ဆရာကြီးသိလား။ ရထားတဲ့ မိန်းမက ဒီလောက်လှတာတောင် သူ့ကားလိုပဲ ရှေ့မီးရော၊ နောက်မီးရော အကုန်လင်းတဲ့လူ။ သိမ့်ယောင်္ကျားကတော့ ဟောဒီ က ဗိုက်ခေါက်ထူတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ထဲကိုပဲ ချစ်တာမှတ်လား.. ဒီလိုယောင်္ကျားမျိုးတော့ ကိုမြင့်ဦး တစ်ယောက်မပြောနဲ့ ဆယ်ယောက်ဆိုလည်း မလဲနိုင်ပေါင်" Zawgyi ျမတ္ႏိုးမိရင္ ခုတင္ကိုေတာင္ ေ႐ႊနန္းလို႔ တင္စားၾကသတဲ့.. ဒီလိုပါပဲ ေနညိဳ