"Kimsenin yüreğinde bir avuç toprağım yok." Henüz 6 yaşındayken bir trafik kazasında annesini kaybeden Defne, dayısının köşkünde yaşamaya başlar. Başına gelenleri anlayamayacak kadar küçükken yitirdiği annesinin yokluğu, yıllar geçtikçe hafiflemez. Genç bir kız olduğunda hayattan, okuyup babasının hayallerini gerçekleştirmekten başka pek bir beklentisi kalmamıştır. Ta ki takvimler 1978 yılının Aralık ayını gösterene kadar... O akşam Defne, hayatında ilk kez bir kaçamak yapar ve arkadaşlarıyla meyhanenin yolunu tutar. Üstelik yalnız bununla da kalmaz; sahneye çıkıp şarkı söyler. Köşke geri döndüğünde her şeyin normale döndüğünü sanır. Yanılıyordur. Kapılarını çalan bir misafir bütün hayatını değiştirecektir. Biraz geçmişe, biraz İstanbul'a, biraz da hayatın acı taraflarına gitmek isteyen herkesi 1978'in Aralık ayına beklerim. Bu kış hepimizin son kışı.